Okul storie

İyi seyirler

Ilgaz Şahir, hayatını voleybola adamış, kendi ayaklarının üstünde durmaya alışmış bir lise öğrencisidir. En yakın arkadaşı Bade'nin, hoşlandığını safra itiraf ödemediği Kaan yüzünden futbol takımla istemeden iç içe girer. Göreri projesi, Ilgaz'ı Asil'le beklenmedik bir eşleşmeye, Bade'yi duygularla yüzleşmeye, Kaan'ı ise sürekli kaçtığı şeyin ortasına sürükler. Bu karmaşanın içinde Demir Sancar Koçhan vardır; lafını sakınmayan, özür dilekeyen ve Ilgaz'la ilk andan itibaren ters düşen biri. Herkesin birine yaklaştığı bu süreçte Ilgaz için bazı insanlar sadece gürültü, bazıları geçici bir ortak, bazılarıysa adı koyamadığı bir gerilimden ibarettir. Kimin hikâyede gerçekten kalacağı ise başta hiç belli değildir.

Liva: Poyraz, neden kaç gündür benden uzak durmaya çalışıyorsun? Liva: Farkında olmadan bir şey mi yaptım yoksa? Poyraz: Yok öyle bir şey Liva Poyraz: Kafanda kuruyorsun Liva: Aptal bir sarışın değilim Liva: Bal gibi de var öyle bir şey Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Poyraz: Sen bana bir kez daha öyle bakarsan Poyraz: Susamam diye korktum Liva

"Bazen Güneş bile rüzgârı sakinleştirir; bazen de rüzgâr, Güneş'in yakıcılığını dindirir."

Karanlık bazen korkutmaz... Bazen sadece insanın kendini en çok hissettiği yerdir. Aynı okulda, aynı kütüphanede, aynı masada kesişen iki hayat. İkisi de yaralı. İkisi de susmayı öğrenmiş. Ve ikisi de birinin yanında kalmanın ne demek olduğunu bilmiyor. Ama bazı hikâyeler gürültüyle başlamaz. Sessizlikte büyür. Bu, karanlıkta birbirini bulan iki yabancının hikâyesi. Bir Ay Parçası gibi.

Tek bir gece, tek bir cinayet. Suçlu kimdi? Tek bir kişi mi? Yoksa hepsi mi? Belki de hiçbiri.

'Her tarafım yara ama tek bir kan dökmüyorum, insanların içindeyim ama sesimi duyuramıyorum.' 'Sesin olmak istiyorum.' yan çiftler: Minsung Chanmin Changin

"Neden yaptın şimdi bunu? Bir ceset yetiyordu zaten!" Kanlı ellerine kaymıştı bakışlarım. Öldürmek, kan, cesetler.. Sanki bunların hepsi ona zevk veriyormuşcasına psikopat bir sırıtış vardı yüzünde. "Neden bana iğrenirmiş gibi bakıyorsun?"

Ressam olmak isteyen Afra üniversitesi için İtalya yaya gitti. Geçinebilmek için barlarda çalışıyordu .Ama bir gün evine giderken lisede hem eski zorbası hemde yanlışlıkla öpüşüp üstüne üstük fotoğraf larını okulun itiraf sayfasında paylaşıp dedikodu lari çıkan çocuğu gördü ... Ama o ,o bir adamı öldürüyordu ne yani mafya mıydı .CİDDEN EGE MAFYA MIYDI?!!! . . ❤️💙

İki kişi ne kadar birbirlerinden nefret etseler de kaderden kaçamazlar.

"Yalnızlıklar içinde boğulan Açelya, kafasındaki sesleri bir türlü susturamıyor. Kalbinde fazlaca kırık, kafasında susmayan sesler... Gerçeğin acı yüzüyle yalnızlık arasında, baş edemediği bir tükenmişlik hissiyle boğuluyor." Bunu değiştirmek için kendisiyle savaşmak zorunda.

Yerinde durmuyorsan kırılan şeyden başkasını sorumlu tutma.Sorun sen isen, sorunun kendin olduğunu bil.Emin ol etrafındaki insanlar senin suçlarını üstlenmek için gelmedi hayata. Her hafta cuma yeni bölüm, iyi okumalar !

Arkadaşlar bu bir fan kitabı lütfen kötü yorum yapmayın. Herkesin düşüncesi farklıdır. Düşünceler fikirler farklı olabilir. Madem bu ikiliden (#enec) nefret ediyorsanız okumamanızı tavsiye ederim.

Simay, gerçekleri öğrenmek istiyorsa okul partisine gitmek zorundaydı. Anonim ne biliyordu? Doğru sandığı hangi yalanların gerçeğini öğrenmesi gerekti? 0534***: 🌝 Simay: kimsiniz? 0534***: Bir insan evladı Simay: Vay canına! ciddi misin sen? 0534***: Niye bu kadar şaşırdın? Simay: Tanışıyor muyuz? 0534***: Tanışalım 😉 Simay: bakın ne istiyorsunuz, eğer söylemezseniz gerçekten engelleyeceğim. 0534***: iyilik yapmak isteyen bir yabancıyım sadece, 0534***: ve tabi ki karşılık bekleyen bir yabancı aynı zamanda.

han jisung, para kazanmak için girdiği işin gerçek tarafını fark eder.

Kızın aklında ( Açelya) başka biri olduğu halde , bi zamanlar hoşlandığı sonradan arkadaş oldukları ama , çocuğun kendisinden hoşlandığını duyup onunla sevgili olur.

Sen ve ben, yeşile bakan morduk. İkimiz olmadan yeşilin mor tonu olamazdık...