StrawberLINE
PANAGINIP
Isinulat ni:
@StrawberLINE
PROLOGUE
Sabi nila, ang panaginip daw ay gawa-gawa lang ng utak natin kapag pagod tayo. Isang random na imahinasyon.Pero bakit ganoon? Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, iisang mukha lang ang nakikita ko. Iisang boses lang ang naririnarig ko. At iisang tao lang ang nagpaparamdam sa akin na safe ako.Si Asher.Sa mundong binuo ng utak ko, akin siya. Walang ibang babae. Walang agwat ng estado sa buhay. Walang rejection. Doon, malaya ko siyang nayayakap. Malaya kong nahahawakan ang mga kamay niya habang sabay naming pinapanood ang paglubog ng araw.Pero pagdilat ng mata ko tuwing umaga? Ang bumubungad sa akin ay ang malamig na realidad. Ang katotohanang sa totoong buhay, hindi niya naman ako kilala. Isang malaking himala na lang kung mapapasaakin siya.Kaya mas pinipili ko na lang matulog. Dahil sa pagitan ng gising at tulog, doon lang kita nakakasama.