Relacje Stories

Przejmująca i momentami chora historia dwóch dziewcząt - wrażliwej Smerfetki i pomysłowej, ale upartej Vexy.

Tylko kilka moich wierszy. Nic poza tym.

„I tak się jakoś stało, Że bez tak pachniał - jak bez, I słowo „pachnieć" pachniało, I łzy były pełne łez. Tęsknota, słowo zużyte, Otwarło mi swoją dal... Jak różne są słowa ukryte W króciutkim wyrazie: żal." - Antoni Słonimski

Lorraine Woodwork- zwykła dziewczyna mieszkająca z rodziną w zwykłym mieście. Ma kochających przyjaciół i rodzinę, jednak po jakimś czasie zaczyna mieć lepszy kontakt z bratem swojej najlepszej przyjaciółki Marceline. Jaką rolę odegra w jej życiu tajemniczy Micheal Vance?

"Teraz, gdy po wszystkim wszystko stało się niczym" łącznie ze mną, ponieważ co to za osoba, która żyje przeszłością nie może ruszyć dalej ciągle błąka się po tej historii stale szukając wyjaśnienia i wie, że jest to nie do wykonania.

''Hej! To ja: taki rudy chudzielec, odrzucony przez swoją watahę... Poprawka: wilk z nadętym ego, który samodzielnie zadecydował o odejściu ze stada*. I tak to zostawmy. Poza tym - reszta grupy chyba sama się później przedstawi. Co by tu jeszcze... - Hej, ruda pało! O mnie zapomniałeś! - Zamknij się, Thiefty! To mój tekst! - Przesuń się, głąbie, bo tylko zamulasz! No nirtc. wpaDWnijcei, pxzecczytajncei i sasmi pznjaucie te hisottorie!'' ~ Maxie

Opowiadanie o wpływie technologii na relacje z innymi ludźmi.

Filip nie potrafi przebywać w domu, gdzie niemal codziennie odbywają się awantury z udziałem jego matki i jej wiecznie pijanego narzeczonego. Szuka pomocy u przyjaciółki rodziny, czterdziestopięcioletniej Nadziei. To ona uczy go wszystkiego co potrzebne mu jest do życia zastępując matkę. Jednocześnie zostaje dyrektorka liceum artystycznego, gdzie decyduje się uczęszczać Filip. Ich relacja przez tragedie rodzinna zostaje wystawiona na ciężka próbę. Igły i kolce to opowieść o smutnym dojrzewaniu, wkraczaniu w dorosłość, radzeniu sobie z samotnością i poszukiwaniu swojego prawdziwego ja.

Poznaliśmy się kiedy w jego sercu była jedynie cisza. RENNY MAC DANA. Nie było na świecie tak dużej ilości słów które mogłyby go opisać. Nasza miłość była toksyczna, brudna i tak silna ze nie sposób było jej rozerwać. Nie ważne ile razy próbowałam pogrzebać przeszłość on robił wszystko, aby ja odkopać. Chciałam go ocalić. Jednak nie mogłam tego zrobić. Nie, gdy on sam wykopał swoj własny dół robiąc wszystko aby w nim pozostać.

pewnego dnia byłem nikim

Dodatek do tekstu głównego Cyka Blyat. Nie polecam czytać przed zapoznaniem się z główną historią. Tworzone przy współpracy z @Yonathanel. *Tytuł oznacza tyle co "dwóch durni".

Każda relacja uczy nas czegoś, szczególnie uczy nas jak kochać.

Czym jest miłość?

Umarłam... a po śmierci znalazłam się w tym miejscu. Jest ze mną piątka innych osób, takich jak ja. Martwych... ale próbujących żyć jak normalni ludzie. Jak... normalni... Nie. Nie, my nie jesteśmy normalni. Jesteśmy... my... Jesteśmy klaunami. W cyrku tego, który "przywrócił" nas do życia. Co czeka naszych bohaterów? Ich droga jest zależna od Twoich decyzji. Jak będą postrzegać ich ludzie. Jakie będą ich wzajemne relacje. Czy odkryją dlaczego powrócili do "życia". I... komu Rina odda swoje serce? ~~~~~~~ W tej książce to czytelnik ma prawo głosu. Bez Ciebie - nic nie będzie takie samo...

W zamierzchłej epoce beztroskiego dzieciństwa Gwiazdka zawsze była wyjątkowym wydarzeniem. Chociaż nie do końca rozumiałam sensu i celu tej szaleńczej świątecznej gorączki to i tak chętnie uczestniczyłam w tym corocznym pędzie. Za wszelką cenę starałam się być pomocną i użyteczną, ale pewnie, pomimo że nikt nie mówił tego głośno, wszystkim troszkę przeszkadzałam swoim niezmordowanym brykaniem po mieszkaniu do taktu kolędowych hitów płynących z radiowego odbiornika. Nic nie mogłam poradzić, iż te przygotowania, gwar i ogólne zamieszanie były czymś niezwykle egzotycznym oraz ekscytującym. W domu dużo mniej lub bardziej znanych krewnych, telefon stacjonarny nieustannie na przemian dzwoni albo jest zajęty, pilot od TV wciąż poza moim zasięgiem, łazienkę permanentnie okupują ciotki, kuzynki, teściowe poprawiające makijaż i uczesanie do ostatniej chwili, na około wesołe świergotanie najmłodszych, pierwsze wesołe wigilijne toasty wujków i dziadków przy suto zastawionym stole i niekontrolowanie pałętające się dookoła sierściuchy. Ach byłabym zapomniała o nieustraszonej babci, seniorce rodu, która wydając niekończące się dyspozycje oraz polecenia choć częściowo próbowała zapanować nad zbiorowym rozluźnieniem i rozpasaniem. Super sprawa widzieć rozemocjonowaną Tereskę w akcji. Podobali mi się liczni goście, hałas, wielgachny iglak oraz stosik prezentów pod nim, ale najlepsze było, że tego jednego jedynego dnia rodzice odwieszali bokserskie rękawice do szafy i uśmiechnięci składali sobie życzenia, by później zgodnie zasiąść do wspólnego posiłku z resztą familii. Nareszcie bez kłótni, wyzwisk czy awantur niestety tylko udawali szczęśliwych...

No co sad boi ze mnie

Nic innego niż opis przeżyć wewnętrznych, uczuć, emocji zagubionej dziewczyny. Nie sądziłam jednak, że jej koniec złączy się z początkiem i będzie dla mnie odbiciem tego czasu, a z kolei moim rozwiązaniem i wyjaśnieniem. Tak, dlatego warto jest pisać i tworzyć, zwłaszcza o sobie. Tylko tak można potem odnaleźć siebie.