Relacje Stories

Przykazanie pierwsze: Nie patrz na córkę swoich przyjaciół. Przykazanie drugie: Nigdy nie wykorzystuj wojskowych wpływów do prywatnych spraw. Przykazanie trzecie: Pamiętaj, że zaufanie buduje się latami, a niszczy w ułamku sekundy. Ale... w miłości i na wojnie wszystkie chwyty są dozwolone.

Młoda adwokatka wiodła spokojne życie dopóki nie dostała telefonu z informacją o śmierci biskiej jej osoby. Pod presja musiała wszystko zostawić i wrócić na stare śmieci żeby pożegnać kogoś z godnością. Ale czy na pewno trzeba się żegnać? Czy trzeba rozgrzebywać stare rany? Debora musi sobie z tym poradzić bo nikt inny się tego nie podejmuje. Chociaż jest jeszcze jedna osoba która może pomóc rozwikłać tajemnicę ale czy da się odnowić tak stary i zagmatwany kontakt? I czy Debora poradzi sobie z tym wszystkim mimo tak licznej pomocy? Czy je depresja powróci?

One shoty z różną tematyką. Pojawiają się sceny i teksty 18+. W niektórych mocniej wykorzystana psychologia, w innych mniej. Radzę nie czytać wrażliwszym osobom. Pisane w celu wywołania głębokich emocji.

Ta historia opowiada o burzliwych relacjach między dziewczyną a jej chłopakiem. Przez to wszystko w jej życiu wiele się zmienia - pojawiają się nowe relacje, zarówno dobre, jak i złe, a także nowe uczucia i miłości.

Odnalazłam siebie. Teraz uczę się siebie nie zgubić. To dalszy ciąg mojej podróży. Bez gotowych odpowiedzi i bez obietnicy, że już nigdy się nie zgubię. Po prostu idę dalej - tym razem pamiętając, że ja też jestem ważna. Ta sama ja. Tylko bardziej moja. ❤️

Pearl od dziecka była wrażliwą i pełną pasji dziewczyną. Wszystko się zmieniło, gdy znana pisarka Una Nichols, która byłą za razem matką Pearl zginęła w katastrofie lotniczej. Ojciec blondynki nie umiejąc poradzić sobie z problemami, sięgnął po alkohol i z upływem czasu popadł w alkoholizm. Niebieskookiej samotność coraz bardziej doskwierała, pragnęła tylko by być obok mamy. Pearl nie mogąc dłużej tłumić uczuć zaczęła pisać listy adresowane do ojca. Czy relacje między ojcem, a córką mają jakąkolwiek szansę na poprawę?

just read

Las widzi wszystko. Ale czy usłyszysz jego ostrzeżenie? Wbiegając na oślep w głąb dzikiej głuszy, myślała tylko o tym, by zniknąć. Porzucić świat. Nie spodziewała się jednak, że w najmroczniejszym zakątku lasu spotka tajemniczego chłopca, który rozumie język natury. Na kartkach starego szkicownika próbuje on uwięzić to, co nieuchwytne. Między tą dwójką powoli rodzi się nić porozumienia...

Hailie Monet wreszcie poukładała sobie życie. Dogaduje się z braćmi, luksus to dla niej codzienność. Wszystko jednak się komplikuje, gdy do willi Monetów wkracza Sloane - młodsza siostra Hailie. Spokojne dni, wypełnione (nie zawsze) miłymi kontaktami z braćmi stają się poszukiwaniami i nieskończoną ucieczką. Skąd wzięła się Sloane? Gdzie znikają wszyscy bracia Monet? Kto przejmie Organizację i pieniądze, gdy na uratowanie rodzeństwa będzię już za późno? „Pamiętaj, Hailie, nigdy nie będziesz sama. Masz rodzinę. Braci. Masz siostrę." [work in progress] Rodzina Monet. Dziedzictwo

Wiersz opisuje głębokie uczucie osamotnienia i rozczarowania w relacjach z bliskimi osobami. Przepełniony jest metaforami ilustrującymi zdradę i fałszywe przyjaźnie, gdzie uprzednio bliscy ludzie stają się źródłem bólu i alienacji. Autor zastanawia się nad swoim miejscem w świecie i potrzebą zmiany w obliczu towarzyskiej wegetacji, szukając sensu i nauki płynącej z tych trudnych doświadczeń.

Lorraine Woodwork- zwykła dziewczyna mieszkająca z rodziną w zwykłym mieście. Ma kochających przyjaciół i rodzinę, jednak po jakimś czasie zaczyna mieć lepszy kontakt z bratem swojej najlepszej przyjaciółki Marceline. Jaką rolę odegra w jej życiu tajemniczy Micheal Vance?

W zamierzchłej epoce beztroskiego dzieciństwa Gwiazdka zawsze była wyjątkowym wydarzeniem. Chociaż nie do końca rozumiałam sensu i celu tej szaleńczej świątecznej gorączki to i tak chętnie uczestniczyłam w tym corocznym pędzie. Za wszelką cenę starałam się być pomocną i użyteczną, ale pewnie, pomimo że nikt nie mówił tego głośno, wszystkim troszkę przeszkadzałam swoim niezmordowanym brykaniem po mieszkaniu do taktu kolędowych hitów płynących z radiowego odbiornika. Nic nie mogłam poradzić, iż te przygotowania, gwar i ogólne zamieszanie były czymś niezwykle egzotycznym oraz ekscytującym. W domu dużo mniej lub bardziej znanych krewnych, telefon stacjonarny nieustannie na przemian dzwoni albo jest zajęty, pilot od TV wciąż poza moim zasięgiem, łazienkę permanentnie okupują ciotki, kuzynki, teściowe poprawiające makijaż i uczesanie do ostatniej chwili, na około wesołe świergotanie najmłodszych, pierwsze wesołe wigilijne toasty wujków i dziadków przy suto zastawionym stole i niekontrolowanie pałętające się dookoła sierściuchy. Ach byłabym zapomniała o nieustraszonej babci, seniorce rodu, która wydając niekończące się dyspozycje oraz polecenia choć częściowo próbowała zapanować nad zbiorowym rozluźnieniem i rozpasaniem. Super sprawa widzieć rozemocjonowaną Tereskę w akcji. Podobali mi się liczni goście, hałas, wielgachny iglak oraz stosik prezentów pod nim, ale najlepsze było, że tego jednego jedynego dnia rodzice odwieszali bokserskie rękawice do szafy i uśmiechnięci składali sobie życzenia, by później zgodnie zasiąść do wspólnego posiłku z resztą familii. Nareszcie bez kłótni, wyzwisk czy awantur niestety tylko udawali szczęśliwych...

[Opowiadanie jest w uniwersum Brown & Halfords, jeśli was po lekturze zaciekawiło to zapraszam na Bloga na Tumblr'erze ''Me and bro trying not to be "Gay",, poświęconemu B&H] _ Pierwsze urodziny Randalla Halfordsa były na jakiś sposób wyjątkowe, ktoś w tym samym dniu przyszedł na świat...

No co sad boi ze mnie

Bohaterka naszej historii, zmaga się z chorobą psychiczną, która sprawia, że rzeczywistość wydaje się jej nierealna. W świecie, który postrzega jako dwuwymiarowy obraz, trudno jej nawiązać prawdziwe relacje. (szkic, publikacja pierwszego rozdziału, poprawki; 1 stycznia 2024) Nie oczekuj od tej historii spójności, logicznego rozwoju wydarzeń, czy harmonijnych dialogów. To pełen sprzeczności i niepewności chaos, osoby, która chwilowo odstawiła perazynę.

pewnego dnia byłem nikim

No w sumie to moja wada i zaleta jednocześnie

Każda relacja uczy nas czegoś, szczególnie uczy nas jak kochać.