Sır قصص

Vicdan eskirse, ruh küflenirmiş! Ruhu yaşarken küflenen insanların öldüklerinde ruhları da kokarmış! Düşman oldukları ailenin büyük oğluyla evlenmeye zorlanan Meran Ulya Babür, bu evlilikten kaçabilmek için her türlü yolu denemeye kararlıydı. Nefret ettiği adamdan yardım bile dilemeye hazırdı. Fakat yardım istediği kişi düşman ailenin ikinci çocuğundan başkası değildi! Kartal Alemşah, eskiden sevdiği kadının ağabeyiyle evleneceğini duyduğunda unutmaya zorlandığı geçmişiyle yüz yüze kalmıştı. Yanlışlar yapıldı. Sözler verildi sözler bozuldu. Savaşın sonunda antlaşma metni imzalandı. Taraflar belliydi. Karar kesindi. Sırlar sarmaşık gibi geçmişlerini kafeslediğinde ortada kalan sadece dikenler arasından doğan imkânsız aşkları olacaktı. "Ve hiçbir şey tesadüf değildi!" Çevrelerini saran bir savaş çıktığında geçmiş onları yaraladığında geriye kalan sadece onlar oldu. Onlar birbirineydi. Ama en çok birbirlerinden sınanacaklardı. "Yasemin yücede biter, kokusu aleme yeter!" Misak: And, yemin, sözleşme demektir. BİRLİK EVRENİ SERİSİNİN ikinci kitabıdır. Evren üç serilik ana kitaptan ve iki yan kitaptan oluşmaktadır. Kitaplar birbirinden bağımsızdır fakat birbiriyle bağlantılı olayların yaşandığı bir evrende geçmektedir. +18 sahneler içermektedir!

Dünya'nın bir şirket tarafından yönetildiği bir dünyada gizli tutulması gereken bir madde, ve her şeyin farkına varan bir adamın maceraları.

Altı kişi. Bir ev. Tek çıkış. Lena, Belatrix, Lexi, Alex, Tom ve Noah, fırtınalı bir gecede kendilerini terk edilmiş bir malikânede kapana kısılmış halde bulurlar. İlk başta bunun sıradan bir tesadüf olduğunu düşünseler de evin içinde ilerledikçe, buraya gelişlerinin yıllar öncesinden planlandığını fark ederler. Koridorlarda yankılanan fısıltılar, kendi kendine açılan kapılar ve geçmişlerine dair ortaya çıkan sırlar, onları birbirlerine karşı da şüphe duymaya zorlar. Ancak evin en korkunç sırrı, sabah olduğunda yalnızca bazılarının çıkabileceğidir. Hayatta kalmak için korkularıyla yüzleşmeleri gerekir. Çünkü bu evin bir kuralı vardır: "Kuralları sen koymazsın, ev koyar." 🕯️🏚️🌙

Ben... iyi şeylerin benim başıma geleceğine asla inanmayanlardanım. Sessizdim. Kaybolmuştum. Ama o okul... Çantamda beliren bir fotoğraf, yüzünü hiç hatırlamadığım bir kadın ve bana bakan üç yabancı çocuk. Hepsi bir şekilde geçmişimle, hatta belki de benliğimle bağlantılıydı. "En büyük sırlar en gürültülü odalarda saklanır." Ve şimdi o odanın kapısı aralandı. İçeri girip gerçeği bulmam gerek... Ya da sessizliğin içinde sonsuza kadar kaybolmam.

Babasının tehditi sonucunda Onur Soykan'ın ikna etmeye çalışan Leyla Ece Başaran bakalım inatçı Onur'u ikna edebilecek mi?

Kurt adamlara karşı merakı olan Ela, onlar hakkında olan her kitabı okur, bir gün onlar hakkında olan kitabı okuduktan sonra uyur ve rüyasında ilkokul aşkını görür ve üniversite stresinde olan kıza annesi tatil önerisinde bulunur. Gittikleri dağ evi küçük bir kasabadadır. Gittiği yerde ilkokul arkadaşı ile karşılaşır. Böylece onların büyük aşkının macerası başlar.. "Bu halde mi çıktın?" Bu adam da kimdi? Ne giydiğime karışamazdı. "Sen kimsin de karışıyorsun bana? "Hatırlamadın mı?" "Ben Ertaş şimdi hatırladın mı?" Tüm hakları saklıdır!!

Gün doğumunu mu göreceklerdi,yoksa günü hiç mi edeceklerdi?

Zaman, bir dervişin avuçlarında tuttuğu kum taneleri gibi akıp giderken, insan ruhu bu sonsuz akışın içinde kendi yankısını arar. Kimi bir şairin mısralarında, kimi eski bir taşın üstüne kazınmış yazılarda, kimi de rüzgârın bilinmez diyarlardan getirdiği fısıltılarda bulur kendini. Ama herkesin içinde, ismini koyamadığı bir özlem vardır; bazen bir baharın kokusunda, bazen bir eski anının gölgesinde saklanır. Benim hikâyem de böylesine derin bir özlemin içinde başlar. Ne başlangıcını net olarak hatırlayabiliyorum ne de bu özlemin ilk ne zaman içime düştüğünü. Ama bildiğim tek şey, içimde taşıdığım bu duygunun bir dalga gibi zaman zaman yükselip beni içine çektiği. Tıpkı eski bir şehirde kaybolmuş bir yolcu gibi, bazen tanıdık bir anıya dokunuyor, bazen ise hiç bilmediğim bir hatıranın kıyısına vuruyorum. İnsan, ruhunun derinliklerinde yolculuk yaparken, bazen kelimelerin bile anlatamayacağı duygular içinde bulur kendini. Sanki yüzyıllar öncesinden gelen bir ses, kalbinin derinliklerine fısıldıyormuş gibi... O sesi dinlemeyi öğrendiğinde, içindeki yalnızlığın bir anlam kazandığını fark edersin. İşte benim yolculuğum da böyle başladı; seslerin, sezgilerin ve zamanın ötesinden gelen fısıltıların peşinden giderek. Bu hikâye, sadece kelimelerle yazılmış bir anlatı değil. Bu, ruhun bir arayışıdır. Kimi zaman suskunluğun içinde yankılanan bir çığlık, kimi zaman ise geceye karışan sessiz bir dua... Ve ben, bu satırları kaleme alırken, aslında kendi içimde bir ışık arıyorum. Eğer bu satırlarda kendinizden bir parça bulursanız, bilin ki aynı yolculuğun yolcusuyuz.

"Hatırlamadığın şey seni hatırlıyor"