Taniec Stories

GOLDEN #2

Kiedy w pierwszym tygodniu wakacji do wioski, położonej w południowo-wschodniej części Polski, przyjeżdża pewien osiemnastolatek, życie Wiktorii nabiera... tempa.

Dwóch nielubiących się tancerzy. Zakładają się o wygraną w konkursie taneczny, ale coś idzie nie tak. Panowie będą musieli tańczyć ze sobą. Co się wydarzy podczas mnóstwa godzin na próbach? Czy zbliżą się do siebie? Co się stanie, gdy między nich wtrąci się ktoś trzeci?

Była sobie dziewczyna o imieniu kasia miała niebieskie oczy była szczupła , miała lat 22 lata mieszkała z rodzicami na wsi. opowiem wam jak to było ze tak kochała taniec pewnego dnia po szkole zawodowej szukała tańców nie wiedziała gdzie szukać az pewnego dnia poszukała zumbe i tam chodziła na tance dalej nie wiedziała czy to jej styl lubiła ten taniec nie kochała ,i pewnego dnia coś się stało w nóżkę odpuszczała tance jak szła z przystanku nie mogła dojść do domu myślała ze nie dojdzie ale dała rade z ta łydka i po paru miesiącach się wygoiła ta nóżka i znów zaczęła szukać tańców wpadła na taki zespól to było bardziej dla dzieci ale chciała bardzo i 3 miesiace tam była znów szukała tańców nie podawała się znalazła zespól dla nastolatków i tam pasowało i teraz to już super tańczy i kocha nad życie wyraża siebie ale brakuje jej miłości żeby się dzielić tym tańcem co kocha chciałaby żeby kiedyś jej się spełniły marzenia bo to w naszym sercu są marzenia trzeba je realizować ta dziewczyna tez chce osiągnąć sukces jak to się potoczy dalej czytajcie dale czy zdoła spełnić marzenie osiągnąć wystąpić pokazać ludziom jaka jest utalentowana tanecznie tego nie wiemy to od nas zależy czy spełnimy swoje marzenie czy się zakocha i ten chłopak pomorze jej spełnić marzenie być najlepsza tancerka tego nikt nie wie ale każdy by chciał żeby jej sie spełniły kocha bardzo taniec ze bez tańca nie umie żyć kocha sercem i będzie kochać zawsze

POCZĄTEK: 9 sierpnia 2018 #SweekFanFicMusic Zanim umrzesz musisz pokazać innym, że żyłeś.

''Eva.. Tańcz i płacz. Bo tylko to ci zostało.''

Opowieść o pierwszej, jednocześnie ostatniej imprezie.

Niewielki fragment "Dzieci", powieści, w której położenie centralnej postaci - bezimiennego chłopca, który chce zgasić słońce - w stosunku do innych "istot" determinuje przemiany stylistyczne. Nie jest to najlepsze ujęcie, jednak nie chcę używać terminologii, która z góry mogłaby zrazić potencjalnych czytelników.

My ludzie umieramy na samą myśl o miłościach,które przepadły na zawsze, o chwilach które mogłyby być piękne a nie były, o skarbach, które mogłyby być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskami. Obawiamy się sięgać po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje nam się, że nie jesteśmy ich godni, lub że nigdy nam się to nie uda.

Chcialabym wam przedstawić moje życie szkolne i nie tylko. Jestem Agata(skromna, nie angażująca się osoba) mam 21 lat . Opowiem wam o moich znajomych i wrogach oraz historiach wartych uwagi. Tak naprawdę uczyć zaczełam się w gimnazjum, ale postanowiłam wam trochę powiedzieć na temat mojej bezsensownej podstawówki. W wiekim skrócie byłam osobą, która robiła wszytko by podpasować osobą popularnym. Zaniedbywłam naukę, ponieważ całe dnie myślałam co mogę zrobić , by być tą którą wszyscy lubią i chcą się z nią przyjaźnić. Nie miałam bliskich mi przyjaciół z którymi mogłabym szczerze porozmawiać. Tak właściwie zrozumiałam to, że brak mi takich osób dopiero w wakacje. Siedziałam całymi popołudniami w ogromnym domu nie wiedząc co mogę zrobić. Trudno było wymyśleć coś intereującego co by pomogło mi skrócić nudę. Postanowiłam wejść na internet i poszukać czegoś ciekawego. Widziałam dużo niesamowitych osób, lecz najbardziej zwracałam uwagę na tancerzów. Spodobało mi się ich podejście do pojedynczych dźwięków. Zazwyczaj słuchając muzyki nie zwracałam uwagi na rytm, od tego czasu to się zmieniło. Próbowałam naśladować ich ruchy. Tak spędziłam całe wakacje. Pierwszy dzień w nowej szkole. Postanowiłam sobie wcześniej, że będę inną osobą będę robić to co uważam i nie będę się sugerowała innymi. Pomyślałam "chcem być orginalna". Podobał wam się mój kawałek?! Napiszcie mi w komentarzu czy chcecie więcej!

Napisane przez siedmioletnią dziewczynkę. Opowiadanie jest o dziewczynce, która bardzo chce zostać baletnicą.

Harry kochał pisać piosenki, czuł się wtedy, jakby budował własny świat. Mógł pisać o wszystkim, a nikt by nie pytał o kim jest jego twór, więc gdy zaczął pisać piosenki o pewnej tancerce, nikt nie pytał, ale oboje wkrótce zatracili się w rytmie swoich serc, które przyśpieszały z każdym nowym słowem, z każdym nowym krokiem. ~*~ Wszystkie plagiaty będę zgłaszać!

„Gdy zmywałam krew z jego twarzy moimi własnymi rękami, myślałam, że Press Davenport uratował mnie przed potworem. Nie wiedziałam, że w tym samym momencie byłam dla niego tylko wygraną w głupim zakładzie". Dla uniwersytetu Brighton Davenport to nietykalny bóg lodu. Dla Emberlyn Reeds - arogancki, dupkowaty hokeista z wyższych sfer, z którym zawiera pakt o udawanym związku. Układ jest prosty: ona gra jego dziewczynę przed bezwzględnym ojcem - tyranem, on opłaca studio nagrań dla jej muzycznej kariery. Żadnych uczuć. Czysty biznes. Preston skrywa jednak sekret. Kocha ją od dawna, a fałszywy związek to jego jedyna szansa, by być blisko. Kiedy jego przyjaciel rzuca zakład o to, kto pierwszy zaciągnie „nietykalną Reeds" do łóżka, Press wchodzi w grę, by stać się jej żywą tarczą. Ale w świecie brudnych pieniędzy i rodzinnego piekła prawda zawsze wychodzi na jaw w najgorszym momencie. Na moment przed najważniejszym meczem jego życia.

Sara to szesnastolatka, której życie wypełnia taniec. Wraz z przyjaciółmi uczęszcza do prestiżowej szkoły tańca co jest dla niej spełnieniem marzeń. Jednak od pierwszego dnia szkoły, ktoś ją prześladuje. Jednak z czego to wynika, że pragnie on jej uwagi? I co się stanie, gdy w szkole pojawi się nowy tajemniczy chłopak, który będzie chciał zawalczyć o jej serce? Zapraszam do zabawy! Niedawno to odkopałam. Napisałam to dawno temu, więc proszę o wyrozumiałość ;) Nic nie zmieniałam, jestem ciekawa co myślicie! ;)

Dziewczyna, która chce tylko spełnić marzenia jako gwiazda na scenie śpiewając, niestety nie bedzie łatwo przy towarzystwie w jej szkole. Wspierana przez znajomych ze studia, w którym bedzie sie uczyć graniu na instrumentach, śpiewu oraz tańca zdobedzie to o czym od lat marzyła.16 letnia Amber mieszka w Los Angeles i prowadzi nowe życie po odejściu swojej mamy. Jej tata stara sie jak najbardziej, ale czasem mu to nie wychodzi....Nie ma nikogo poza nim....a moze jednak ktos jest ? ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Mam nadzieje, ze wstep sie spodobal i zaciekawil was :D

Jestem Amy Richardson, Wiecznie zestresowaną dziewczyną, która ma dość swojej szkoły, swoich nauczycieli tańca i tego, że wszyscy czegoś od niej wiecznie chcą. Chodzę do ogólnokształcącej szkoły baletowej w Cornwell, gdzie uczą mnie "zwykłych" przedmiotów, takich jak matma, którą średnio rozumiem i przedmiotów "zawodowych" czyli tańców. Moi nauczyciele tańca mają DUŻE wymagania. Wrzeszczą, szarpią tobą jakbyś była nikim, a tak przecież nie jest. "Jesteś grubsza niż spasiona świnia", przy czym wyglądam jak anorektyczka. Mój świat wygląda ze strony okładki pięknie...koncerty, scena, pointy, piękne kostiumy, lecz gdy odtworzysz okładkę i zaczniesz czytać głębiej i głębiej zobaczysz mój prawdziwy świat.

Dziewczyna o imieniu Ash ma marzenia związane z tańcem. Na swojej drodze tanecznej poznaje dużo ciekawych osób, które pomagają jej w rozwoju swojej pasji. Niestety na jej drodze jest dużo niepowodzeń. Jak poradzi sobie z nimi bohaterka? Czy spełni swoje marzenia?

„Widziałem jak tańczyłaś w najdziwniejszych miejscach na świecie od tamtego momentu zapragnąłem robić to z tobą do końca naszych dni" ... „Zatańczyłaś przede mną te kilka kroków Parę minut nam zleciało Chodź długo to nie było Rozkochałaś mnie w swym tańcu." .... Czy świat może pokazywać nam jak żyć? Jeśli tak, to ta dziewczyna nauczyła mnie jak przeżyć. ... Mogą się pojawić wulgaryzmy, zdania nieodpowiednie dla zbyt młodych ludzi.

Trzymałam swoją rękę na jego dłoni. Z kolei, on ścisnął ją mocniej. Przez chwilę trwaliśmy w ciszy, baliśmy się odezwać. Taki układ nam odpowiadał, po prostu ja i On i taniec. Nic więcej nie było potrzeba. -Od początku! - krzyknęła wychowawczyni. -C-Czemu?!- uniosły się obie klasy. -Maciek znowu pomylił układ. Maciej słuchasz Ty Mnie?! - kobieta wydarła się na całą salę. -Co?- zapytał wyrwany z zamyśleń. -Dajcie mi cierpliwości, bo tu nie wytrzymam - chwyciła się za głowę. -Niech pani policzy do dziesięciu - podpowiedziała długowłosa blondynka. -Liczyłam i do trzydziestu pięciu, ale to i tak nie pomogło. HALO?! Ustawcie się! Zamiast słuchać Panią, byli zbyt zajęci rozmawianiem i przeszkadaniem. Moja irytacja rosła z każdą minutą.