Tęsknota Stories

Podczas swoich szesnastu lat życia zdążyłam: wylądować na policji dwanaście razy, spalić: dom, kilka paczek papierosów, jointa, własną matkę. Niczego nie żałuję, pragnę więcej, zrobię więcej.

Uważasz, że nic nie jest w stanie cię przestraszyć? Trójka ludzi, którzy poznali się w dość nietypowy sposób. Realiska, optymistka, pesymistka to właśnie one. Szukające przygód i zjawisk paranormalnych. Mające różne problemy, spotykające na swojej drodze dziwne rzeczy. Nie radzące sobie w życiu. Masz podobne problemy? Może jesteś jedną z nich? Tę książkę pisała ze mną @MartynaMadej4 i Oliwia.

Lily Marshal to mieszkanka Sydney. W Sydney mieszka również jej przyjaciel. Był nieodłączną częścią jej życia od momentu poznania, stał się dla niej najważniejszą osobą kiedy straciła rodziców. Połączyła ich wieloletnia przyjaźń, która skończyła się w momencie kiedy Ashton dołączył do zespołu i tworząc go razem z Luke'em,Calumem i Michaelem zerwał kontakt z wieloletnią przyjaciółką. Czy pomysł Caluma na zorganizowanie spotkania dawnych przyjaciół będzie słuszny? Spotkania,o którym Ashton nie będzie miał zielonego pojęcia. Jak zareaguje Irwin? Jak potoczą się dalsze losy Asha i Lily? Czy jednak nadal jedynym kontaktem Lily z Ashem będzie doglądanie jego twittera? Dowiesz się tego wszystkiego czytając "I Miss You,Asshole" Ashton Irwin jako On sam. Amanda Seyfried jako Lily Marshal. Luke Hemmings jako On sam. Calum Hood jako On sam. Michael Clifford jako On sam. Okładkę wykonała @naeblue ______________________________ Xx

"Biegła. Nie wiedziała, gdzie jest, jaki był dzień, nawet pora dnia. Wszystko rozmazywało się jej przed oczami, nie była w stanie rozróżniać kształtów lub kolorów. To, co się działo, było jej największym koszmarem, odkąd tylko zdała sobie sprawę ze swojego położenia." Opowiadanie o emocjach, przyjaźni i apokalipsie. Nikt nie wie, co się stało, ale wszyscy chcą przeżyć. Czy połączy ich coś więcej niż ciekawość i strach?

- Mam na imię Palette a ty? - zapytał dziwnie wyglądający szkielet w dość dziwacznej czapce. Jednak było widać, że to nie szaleniec a naprawdę miły gość. Uśmiechnął się podając rękę. - G-Goth - odrzekł nieśmiało. Podał mu swą dłoń. - Zawszę się rumienisz gdy poznajesz ludzi? - zapytał radośnie. - Nie musisz się wstydzić jesteś wśród przyjaciół! - Popatrzył prosto w oczy koledze. Miał spojrzenie, które mówi ,,Nie bój się tu są sami przyjaciele". Goth'a to podniosło na duchu, lecz nadal był onieśmielony. Cóż poradzić z aspołecznością się nie da walczyć, bo zawszę zwycięża.

Wcale nie tak dawno temu Akrait została masterem w niezwykłej krainie Quatronum. Jej pierwszym zadaniem na turnusie jest poradzić sobie z własnym domem, tajemniczymi wydarzeniami na zamku, a przede wszystkim z brakiem instrukcji obsługi tego stanowiska. Całkiem sama w domu z tylko jednym pytaniem. Czemu nikt jej na to nie przygotował?

Na lekcji siedziała dziewczynka w ostatniej ławce na którą nikt nie zwraca uwagi . Uważali że jej niebieskie oczy jak morze mogą hipnotyzować jedynie spojrzeniem, dlatego wszyscy się jej bali . Nigdy nie miała normalnego życia ,miała mnustwo przeszkód na drodze ,które musiała i musi pokonać

Można by rzec, że przemyślenia. Jednak to po prostu prawda.

NIE LEKCEWAŻ SŁÓW WYPOWIADANYCH W GODZINIE ŚMIERCI. MAJĄ BOWIEM W SOBIE MOC, PRZED KTÓRĄ PRÓŻNO SZUKAĆ UCIECZKI.

Casey nie potrafi pogodzić się ze śmiercią swojej najlepszej przyjaciółki - Rose. Nocami miewa o niej sny, a za dnia nie potrafi przestać o niej myśleć. Obwinia samą siebie za jej samobójstwo, bo nie była w stanie jej pomóc. Jednak po czasie na jaw wychodzą nowe fakty dotyczące śmierci Rose. Czyżby to jednak nie było samobójstwo? "Staramy się ukrywać nasze uczucia, lecz zapominamy, że to nasze oczy mówią za nas." Okładkę wykonała: Farao_

Wiersze z powieści „Feniks". Okres: jesień 2021 - początek roku 2022

Muza, jako natchnienie swego poety.

Kiedy w nocy nie możesz zasnąć przez nawiedzające Cie demony...

Jest to moja pierwsza napisana książka. Mam nadzieję, że wam się spodoba. Niektóre wydarzenia są oparte na faktach.

Czyli fanfic o wojownikach.

„Żeby istnieć wystarczy być. Żeby żyć - trzeba czuć." ~*~*~*~ Teraz mam swoje pięć minut. Kilka uderzeń serca, trochę straconego czasu. Wiesz, że nienawidzę takich chwil? Świadomość, że muszę powiedzieć Ci o czymś, czego nikt nie wie. Wiesz, co to znaczy? Ty lub ja. Ktoś będzie musiał umrzeć. Wiesz już, do czego zmierzam? Wyjścia są dwa: wydarzy się cud lub nim przeczytasz te historie - mnie już nie będzie. Od czego zacząć? Najlepiej od początku ~*~*~*~ Za okładkę bardzo dziękuję Qisa12

Me: Dlaczego po naszym spotkaniu przestałeś do mnie pisać? Me: Wiesz, że Cię nienawidzę?! Me: NIENAWIDZE Me: Nie pisz do mnie więcej! Me: Nie chce Cię znać Zjebany chuj: To po co do mnie piszesz? Me: Żeby Ci to uświadomić Zjebany chuj: Nie pierdol wiem, że mnie kochasz. Me: Kocham Cię? Zjebany chuj: Zależy ci na mnie, ale niestety mi na Tobie nie. Zjebany chuj: NIE KOCHAM CIĘ.

Zbliżam się do końca tego rozdziału

Zacisze jak Oblock, nasze bloki wciąż takie piękne i nie potrafię zmienić o nich zdania, chociaż widuję je non-stop.