Umut Stories

"Otuz yıl önce bir fırtınayla yer değiştiren beşikler, bugün Karadeniz'in hırçın dalgalarında hesaplaşıyor. Kimin düşman ocağında bir emanet, kimin öz evinde bir yabancı olduğu; masaya fırlatılan milyonlarla ve aile içi ihanetlerle gün yüzüne çıkıyor. Bir tarafta sürgün edildiği topraklara bir imparator olarak dönen 'ana kuzusu' Yiğit, diğer tarafta Viyana'dan buz gibi bir hırsla dönen Yaz... Zenginoğulları ve Kırılmazlar arasındaki bu savaşta artık sadece kan değil, onur ve vefa da namlunun ucunda. Kan bağı mı daha kutsaldır, yoksa uğruna can verdiğin o sofra mı? Herkesin safını seçtiği bu hikayede, gerçekler ortaya çıktığında hiçbir taht yerinde kalmayacak!"

"Her zaman parlamak...yorucu."

Shakespeare'in de dediği gibi; hepimiz bu dünyada birer oyuncuyuz. Ama kimse bana rolümün sadece bir kurbandan ibaret olduğunu söylememişti. ​~°•☆ ​Soyadının ağırlığı altında ezilen Neva Altınsoy için hayat, kristal bir fanusun içindeki yalanlardan ibaretti. Bu fanus kırılıp gerçekler yeraltı dünyasının keskin köşeleri gibi tenine battığında, Neva'nın aklında artık tek bir amaç vardı: ​Kendi oyununu kurmak ve o karanlık düzenin tahtına oturmak. ​Yolu, yeraltı dünyasının en tehlikeli ismi Karan Varyan ile kesiştiğinde; aile sırları ve hiç kabul görmemiş bir kardeşliğin yükü, kalbindeki o tehlikeli çekimle birleşecekti. Neva ya babasının inşa ettiği bu karanlıkla yüzleşip özgürleşecek ya da Karan'ın dünyasında kendi sonunu yazacaktı. ​"Hayatım koca bir yalandı." "Hayır, üstünü çiz." "Hayatım, onların ellerinde yalanlara sığdırılacak kadar değersizdi."

"Biz Ne Yaşadık?" Sorusu Kitap boyunca herkes bir masalın içinde. Gerçek ortaya çıktığında o terasın çökmesi, aslında koca bir imparatorluğun yalanlar üzerine kurulduğunu gösteriyor. "Gerçek, ne kadar gizlenirse gizlensin, bir gün sahibini bulur" temasını iliklerine kadar hissettiriyor.

Geçmişinde yaşadığı acı dolu anıların etkisinden bir türlü kurtulamayan ve belkide bu dünyada ölümü arzuladığı kadar yaşamayı da arzulayan Saffan'ın gerçek hayatı.

Genç kız bir gün bir hastalığa yakalanır ve içten bi şekilde dua eder. Kız öldükten yıllar sonra duasının kabul olması bir mucize gibidir...

Hayatta oldugu gibi askin kendisinde de inisler ve cikislar vardir , herhangi bir ask hikayesi mukemmel ilerlerken birden dipsiz bir kuyuya donebilir ve unutmamak gerekirki bir ask hikayesinin baslangici her ne kadar da harika olmus olsada bitisi bir o kadarda kotu olabilir ama onemli olan baslangiclar degil sonlardir..

Altın bir kafeste büyüyen Prenses Eira'nın tek bildiği, kurallarla çevrili, kusursuz ve sessiz bir hayat. Ta ki bir sabah, ailesinin evrenin özüne -yaratıcının kendisine- savaş açma planlarını duyana kadar. Bu, sadece onların değil, tüm evrenin sonu olabilir. Saray duvarları, artık onu korumaktan çok susturmak için var gibidir. Eira, varlığından bile emin olamadığı bir güce, efsanelerde adı geçen Kader Yazarı'na ulaşmak için yasakları yıkmak zorunda kalır. Ama kaderle oynamak, yalnızca değişimi değil, en karanlık sırları da açığa çıkartacaktır. Peki Prenses Eira ve evren bu gerçekleri öğrenmeye hazır mıdır?

...

Hayallerimizin hemen gerçekleşmesini isteriz, değil mi? Peki ya bir gün gerçekten ışık hızında bize doğru gelseler... buna hazır mıyızdır? Hayallerimizin hemen gerçekleşmesini isteriz, değil mi? Peki ya bir gün, gerçekten ışık hızında bize doğru gelseler... Onlarla yüzleşmeye hazır mıyız? Eum-ji, hayalleriyle ailesi arasında sıkışmış bir genç kız. İki tarafı da çok sevse de, günün sonunda kendini, ikisini de mutlu etmeye çalışırken ezilmiş ve tükenmiş hisseder. Hayallerini kovalamak ister; ama ailesini geride bırakmaktan, ailesini seçerse de kendini kaybetmekten korkar. Tam da her şeyin içinden çıkılmaz göründüğü bir gecede, gökyüzünde ona sanki özellikle göz kırpan bir yıldızla karşılaşır. Tuttuğu o masum dilek, Eum-ji'yi beklemediği kadar hızlı ve sert bir şekilde hayallerinin tam ortasına fırlatır. Ancak oraya vardığında, hayal dediği şeyin sandığı kadar hafif, parlak ve kusursuz olmadığını fark eder. "Bir Dilek Tut"; hayallerin ağırlığını, zamanın değerini, kaderi, aileyi, arkadaşlığı, aşkı ve en önemlisi insanın kendini bulma yolculuğunu anlatan bir hikâye. ✨

Hayatı hep sorunlu yaşamış bir genç kız ve içinden çıkamadığı bir girdap. Ailevi bahtsızlığının yanı sıra ilişkilerinde de yaşadığı hayal kırıklıkları ve sonunda hayatının daha da alt üst olduğu bir döngü. Belki de alt üst olmamıştı. Klişe olduğu kadar da güzel bir cümledir ki belki altı üstünden daha iyidir.

Bugün, 24 Ağustos itibariyle sadece 13 yaşında bir genç kız var. Kim olduğunu bilmeyen, aşağılanan ve ailesinin bile kendini umursamadığını düşünen bir kız. Ve bu o kızın günlüğü. Hayat anlaşılması zor şeylerle, yalanlar ve sahtekarlıklarla doluyken bunca şeyin arasında sana gerçek hislerimi, düşüncelerimi vadediyorum, sevgili Valoa. O kız benim Valoa. Adımı bilme, adım yok benim. Ben, daha kendisinin kim olduğunu bilmeyen biriyim. Ben, kendisine bile dürüst olamayan biri olmayı kendisi seçmişken geleceği için kaygılanan biriyim. Fakat yine de bu koskoca evrende ben de bir bireyim. Sevgili Valoa, İsmin Fince "Işık" anlamına gelmekte. Sen yalnızca bir defter, bir günlük değil de, aynı zamanda yeni doğan umutlarımın bir göstergesisin. Eğer kendime dürüst olmayı öğrenirsem belki kim olduğumu da bilebilirim. Değerli Valoa, Kendimi bulma yolumda bana eşlik eder misin? Hiçbir şeye layık olmadığını düşünen bana bu şerefi lütfeder misin? Cevabın ne olursa olsun yine de teşekkür ederim. Ve bir şey biliyorum: Bir dilin yok, fakat bir gün herkes susacak ve sadece sen konuşacaksın. Bir insan değilsin ama diğer herkesten daha çok anlıyorsun beni, insanları. Bir tanecik Valoa, Benim değerlim, hazinem olur musun? Adının anlamı gibi, bu yolda bana ışık tutar mısın? Valoa, Fince "Işık" anlamına gelen Valoa.

Bazen ne kadar inanmasak da bu tür şeylere, bir yıldız kaydığında dilek tutarız. Son kalan umudumuzu o yıldızın kuyruğuna bağlar, sonra sessizce gökyüzünden kayışını izleriz. Hatta belki sonraki gün bu yaptığımızla kendi kendimize alay eder, sonra gülüp geçeriz. Ama ben öyle yapmadım.. İnsanlar hatıralarını günlüklerine, telefonlarındaki notlar kısmına yazarlar. Bense bir yıldıza anlattım. O yıldızın o gün kayabileceğini hiç düşünmeden dakikalarca içimi döktüm ona.. Ve şimdi yıldızım kayıyor, bense uzatıp elimi tutamıyorum, öylece izliyorum gidişini.. Sanki giderken bana bir dilek hakkı sunar gibi usul usul, yavaş yavaş kayıyor üstelik.. Oysa benim aklıma ne bu sona yakışır bir dilek ne de herhangi bir hayalim geliyor, sadece susup izliyorum.. Onunla beraber hatıralarım da ellerimden kayıp gidiyor sanki.. Ama yine acıları ve izleri benimle kalıyor.. - Dileğini tutacak mısın? Yoksa boşa mı gidecek bu intihar? Ben sessiz kalınca o devam etti.. - Peki.. O zaman ben dilek tutarım bu Hatıra Yıldızı'nın gidişine yaraşır bir şekilde.. Dilekler söylenirse kabul olmaz derler. Ama bende işe yaramayacak. Çünkü ben, dileğimi dileğime anlatacağım.. Dileğim; yaralarını sarmama izin vermen Yaralı Prensesim, dileğim sensin. Umarım bir gün yaralarını sarabilir, seni hiç olmadığın kadar mutlu ve evinde hissettirebilirim. Artık Hatıra Yıldızın ben olabilir miyim?

Reyyan reveals the truth to Miran. Reyyan Yoksa, Miran Yok.

İnsanların hayatı bir anda değiebilirmiş. Oysa planlarının arasında dünyasının değişmesi yoktu . İnsanın bilmeden yaptığı hatalar olurdu hep olmalıydı da. Emet daha 17 yaşındaydı, her genç çocuk gibi onun da hataları olmalıydı, kimse hatasız değildi sonuçta.Lakin onun yaptığı basit bir hata öyle bir karanlığa attı ki uzun zamandır güneşi görmedi .Çünkü bu ülkede güneşi görmek için niyetini değiştirmen gerekiyor ...

sevda dile gelirse

i love you, forever and always