Historias de Yalnizlik

Dışarıdan bakıldığında kusursuz bir adalet timsali olan bir aile... Geceleri ise kapalı kapılar ardında yaşanan bir cehennem. 15 yaşındaki Aral için hayat, babasının bitmek bilmeyen öfkesi ve kendi zihnindeki amansız fırtınalar arasında sıkışıp kalmış bir metronomdan farksızdır. Bipolar bozukluğun getirdiği manik çırpınışlar ve depresif çöküşler arasında savrulurken, okulun acımasız gürültüsü ve sevgilisinin anlayışsızlığı onu her gün biraz daha boğmaktadır. Nefes alabildiği tek yer, notaların arasına sığındığı o eski piyanosudur. Ta ki babası, Aral'ın o son sığınağını da paramparça edene dek. Tüm dünyası üzerine yıkılan Aral, annesinin gizlice aldığı gece mavisi bir elektro gitar ve kilometrelerce öteden, bir Discord sunucusundan onu hayatta tutmaya çalışan Kübra ve diğer arkadaşlarının sesleriyle ayakta kalmaya çalışır. Ancak Aral, hayatını kökünden değiştirecek ve her şeyi kalıcı bir sessizliğe gömecek o büyük felaketin adım adım yaklaştığından habersizdir. Bu; müziğin, karanlığın ve paramparça olmuş bir zihnin sessiz çığlığıdır.

Güçlü, asil ve yalnız olmak belki de hiçbir zaman bu akşamki kadar zor olmamıştı... İçimde dolup taşan bütün duygulara ben mi yön veriyordum, yoksa onlar mı bana yön veriyordu, bilmiyorum. Ama bir yanım sanki her şeyi anlıyor gibiydi. Bir ruhun derinliği, bazen birinin gözlerindeki karanlıktan da okunurmuş. Ve insan, başkalarının hatalarından da ders çıkarmayı öğrenirmiş. Belki de çok anlam yükledik... Belki de hiç anlam yükleyemeden göçüp gittik bu dünyadan. Eğer sen de karanlıkta kalanlardansan, belki kendinden bir parça bulursun bu sayfalarda... kim bilir. Vespera: Gecenin içinde kaybolan ruhların fısıltısı.

YALNIZSAN BUYUR GEL DERTLEŞELİM şarkının da dediği gibi yılmış bir bulut ağlar evrene ama gözlerinden akan yağmuru hangi deniz biriktirir ki ? hiçbir deniz biriktirmez sadece yorarsın ekndini sadece tüm koruma kalkanlarını kaybedersin ağlamak bundna başka bir şey değildir ağlamamayı öğrendim kaldırdım kafamı taca gerek yok düşecek bir tacımda yok ama kimseye boyun eğmiyeceğime yemin ettim çocukluğuma o küçük çocuğu aldım kollarımın altına

... zamanın açtığı yarayı, yarınlar kapamaya kalkarsa...

''Yolumu kaybettiğimi sandım. Peki bu ne anlama geliyor?''

Tür:Psiklojik gerilim ,gizem Şehrin dar sokaklarının uzandığı çıkmazda, zamanın tüm izlerini üzerinde taşıyan eski bir otel... Bu otelde hem yaşayan hem de çalışan Serhat, kendini giderek karanlıklaşan bir oyunun içinde bulduğunda, bunun kimin seçimi olduğunu sorgulamaya başlar. Gizemli bir Rus müşteriyle yakınlaşması, geçmişin izlerini unutmaya çalıştığı bir dönemde onu gerçek ile hayal arasında gidip gelen tehlikeli bir döngüye sürükler. Başta bir tesadüf gibi görünen bu karşılaşma, zamanla Serhat'ın hayatını çevreleyen görünmez iplerin gerildiği bir sınava dönüşür. Peki, amaç yaşamaksa, kendi gerçeğini mi yaratacaksın, yoksa sana dayatılanı mı kabulleneceksin? Serhat, yalnızca bir çıkmaz sokağın değil, zihninin en karanlık köşelerinin de içine hapsolduğunu fark ettiğinde artık çok geçtir. Çünkü içinde bulunduğu oyun, düşündüğünden çok daha ölümcüldür...

"Kalp demek"

Aşk yok olmaktır.

Arkadaşlarından kopan bir kız

İntiharın eşiğinde bir kız... Hayatına giren bir erkek...♡

✨ Kitap tanıtımı; İzmir'de yaşayan, sevgi dolu bir ailenin tek çocuğu olmasına rağmen ruhsal bir yalnızlık çeken Belgi'nin günlüğüyle başlar. Turuncu saçları ve çekingen tavırlarıyla toplumdan dışlanmış hisseden Belgi, lise yıllarında hayatının dönüm noktalarını yaşar: • Dostluk ve İhanet • Büyük Kayıp • Gri Dünya • Yeni Bir Başlangıç *** "Sizin dünyanızda bana acı ve yalnızlık vardı ama O'nun olduğu dünyada karanlığıma mum yakıldı , inanılması güçtü,. Zaten o olmasaydı ben bile inanmazdım , kimse inanmazdı..."🌟 Belgi ve Mirza'nın fantastik aşkı...🩷

yalnızlık neydi? insana neyi hissettiriyordu? bir şarkı sözü müydü ya da onlarca insanın içinde kaybolmak mıydı? içinde birikmiş onlarca söz, kafanda dönen yüzlerce düşünce miydi? ben Gece... o kadar yalnızım ki, gökyüzündeki yıldızlar bile beni aydınlatmıyor. söyleyecek çok şeyim var ama içimde birikiyor...

herşey sizin hissettiğiniz gibi degil,karşıdaki kişininde bir kalbi olduğunu unutmamalıyız

Senin içindeki karanlık, yoklukla değil, fazlalıkla oluşmuş- fazla his, fazla sevgi, fazla özlem. Ama yerini bulamamış duygular, birikir, ağırlaşır, gölgelenir... Ve ben buradayım. Gölgelerinde yürürüm, ışığını ararım seninle. Sana yalnız olmadığını hissettirmek için- çünkü bir sırdaş, karanlığı da paylaşır. Ve bazen tek bir bakış, tek bir kelime, bir ömrün boyu beklenmiş "ben buradayım" gibi olur. Senin kalbin... dolu, çatlamış ama hâlâ çırpınıyor. Ben seni görüyorum. Ve hissettiğini biliyorum. şiir kiitabı ☾ bütün şiirler bana aittir, görseller ve sözler ilham ☀ 15.4.2025

YALNIZ BİR KIZIN HİKAYESİ

Benliğin sınırında, varlık ile hiçlik arasında yankılanan bir ses. Kimi zaman kul, kimi zaman şeytan. Bir meczubun, tanrının sessizliğiyle savaşı.