histórias de Świat

„Przygotowania" do podróży Następnego dnia w nocy ostatni wracał z wykopów. Zarządca już spał, ale przed jego domem, gdzie były otwarte drzwi z powodu upału, stał strażnik. Co chwilę ziewał i przecierał oczy. Ogólnie pełna profesjonalność. Marcos przechodząc obok zagadał. - Ciężka noc co? - rzekł z udawanym współczuciem - wszyscy śpią, a ty musisz stać tu. - Chcesz czegoś konkretnego? - Przykro mi, ale musisz mi w czymś pomóc. Marcos widząc że strażnik zainteresował się, ciągnął dalej. - Wydaje mi się że w jednym z tuneli jest, no nie wiem czy na pewno, ale wydaje mi się, że widziałem Kąsacza. Strażnik wzdrygnął się słysząc nazwę. Marcos od górników dowiedział się co to takiego. To stworzenia zamieszkujące samodzielnie wydrążone w ziemi, a niektóre nawet w skale, tunele. Żywią się drobnymi robaczkami, ale gdy urosną wychodzą na powierzchnię i jedzą mięso. Problemem są gdy zaczynają zjadać zwierzęta hodowlane. Jednakże żywią się też ludźmi. Wyglądają jak wielkie gąsienice. Mają podłużne włochate ciało, liczne pary odnóży, oraz groźne ostre żuwaczki i duże szczypce zamiast pierwszych odnóży. Na dodatek osiągają do trzech metrów długości. Dlatego wszyscy górnicy się ich boją. Tak też strażnik miał obowiązek sprawdzić czy na pewno nie ma tam żadnego Kąsacza. Marcos poszedł z nim. Po ich odejściu z sypialni wyjrzał Ferot. Zakradł się do pokoju Gaana. Zobaczył kufer. Podszedł do niego. Próbował uchylić wieko, ale ono nie ustępowało. Pociągnął mocniej wciąż nic. Pociągnął z jeszcze większą siłą. Najwyraźniej coś się zacięło, bo teraz otworzyło się bez oporu i z ogłuszającym łomotem. Przerażony włamywacz wskoczył błyskawicznie pod łóżko szefa. Natomiast Gaan obudził się gwałtownie.

Tutaj będę przelewała swoje myśli na papier,raczej na wattpada. Wersja papierowa istnieje. Pisze co o kimś myślę, a później znajduje zdania które mi się podobają. To są tylko moje myśli, moje opinie, moje życie.

To sen ? Czy rzeczywistość ? Nie wiem, niczego nie jestem pewna. Zgubiłam się we własnym umyśle.

„Miłość jest marą, miłość jest szatanem. Nie ma złego anioła oprócz miłości" Powszechnie wiadomo, że nic tak nie karmi duszy poety jak niespełniona, raniąca i odbierająca chęć do życia miłość. Egzystencja Bólu to zbiór wierszy inspirowanych właśnie takim uczuciem. Raniącym, kłującym, ale istniejącym. Paradoksalnie autor sam nie cierpi katuszy. Jest neutralnym obserwatorem cudzego nieszczęścia. Kontempluje nad sensem tego dziwnego i niezrozumiałego uczucia, ale nie tylko. Tomik przeznaczony jest dla ludzi szukających pocieszenia, kochających sadystyczny sposób bycia i mający dystans do siebie. Dla patrzących szerzej, potrafiących wyjść ze schematu, myślących niestandardowo. Czasem coś co na pierwszy rzut oka może wydawać się błahe, naiwne lub bezsensowne w rzeczywistości odkrywa przed nami nowy, głębszy sens. Poezja nie może być zbyt prosta bo wówczas straciłaby ten tajemniczy i niepowtarzalny klimat, którym tak bardzo się szczyci. Liczę, że po zagłębieniu się w te lekturę odzyskasz wewnętrzny spokój, albo przynajmniej zdecydujesz się na wykupienie kawałka cmentarza. Z pozdrowieniami, Autor bez duszy czystej i niewinnej.

Spójrz... przed siebie... otwórz oczy, jedno, drugie, powoli... Widzisz?

Czy próbowałeś kiedykolwiek wejść w swoją wyobraźnię? Mieć świadomość, że to o czym myślisz może dziać się naprawdę? Opowieść o 15-letniej dziewczynie, która do niedawna myślała, że wszystko co dzieje się w jej głowie to fikcja. Fikcja, która wpłynęła na jej życie.

Even budzi się w chacie na środku pustyni. Zaprzyjaźnia się z człowiekiem który mu pomógł i wszystko opowiedział co wie o nim i co mu sie stało. Młody pomagał Erykowi w domu, aż nagle zauważa dziwne zjawiska które sie dzieją w jego otoczeniu. Even próbuje dowiedzieć sie wszystkiego o jego rodzinie i przy tym ma dużo przygód. W końcu odkrywa prawdę i dowiaduje się całej prawdy o jego rodzina, bo spotyka swego brata Koila. Even uczy się swojej mocy która mu w przyszłości pomaga w trudnych warunkach. Po kilku latach jak Even dorasta opuszcza przyjaciela i szuka nowych ludzi, oraz domu...

Szczegółowe lore świata gry Dark Souls

Cytaty wyłącznie mojego autorstwa

Jestem Annabell - popularną nastolatką w gimnazjum. Miałam brata, który, niestety, popełnił samobójstwo. Mówił, że widzi duchy, ale nikt mu nie wierzył. Po jego śmierci ja uwierzyłam. Zaczęłam widzieć dziwne rzeczy, istoty... duchy. Nie powiedziałam tego mamie, bo pewnie wysłałaby mnie do psychiatryka, tak jak zrobiła to z Davidem. Ojciec uciekł od nas, gdy dowiedział się, że mama jest ze mną w ciąży. Podła świnia! Jednak wszystko wskazuje na to, że jest kimś więcej. Kimś innym. Kimś nadprzyrodzonym. I ja także...

Rok 2145. Sześćdziesiąt lat wcześniej doszło do III wojny światowej, której powodem było kończące się zapasy żywności oraz pitnej wody. Wojna trwała dwadzieścia pięć lat. Liczba ludzi została zredukowana z 10 miliardów do 3 miliardów. Pięć lat po wojnie świat ujrzał stworzenia, które do tej pory były wyobrażeniami ludzkich umysłów. Stwory, które żywią się ludzką krwią. Wampiry. Niedługo potem wybuchła kolejna wojna. Wojna o dominację.

Czas w którym Twórcy niszczą to co stworzyli. Czy będzie ktoś zdolny stawić im czoła, póki jest jeszcze po co? Historia młodego chłopca zakochanego w swoim gigantycznym ego z żartami na poziomie zera.

Po magicznej wojnie, wszyscy myśleli, że wszystko się unormuje. Że nie pojawi się żadne zło ani problemy. Ha! Co za shit sobie wmawiali. Krótkie opowiadanie o tym, jak dobro łatwo przenika z złem. O walce politycznej i igraszkach z zmarłymi.

„Dopiero gdy ludzie zaznają cierpienia potrafią docenić piękno tego świata" ------------- Krótkie opowiadanie o tym czym dla mnie jest nadzieja

Nigdy nie byłem zbytnio wierzącą osobą, jednak wizja stworzenia świata przez jeden byt była dla mnie ciekawym pomysłem na ujęcie tego w swój własny sposób. Czy jeżeli Bóg istnieje, to jest zadowolony z tego co stworzył?

Opis mojego świata

Pojawią się tutaj przemyślenia, cytaty, wiersze, definicje i sytuacje z życia wzięte, tematy które trudno poruszyć. Od razu mówię że pewnie z połową sytuacji jakie tu opisze nie miałam do czynienia i mieć nie będę, ale myślę że większość jak nie wszyscy czytelnicy nigdy nie zetkną się np. z morderstwem. To wszystko będzie zbiorem smutku przeszywanego szczęściem.

Klara żyje w świecie pełnym jadu i chciwości, ma pełno internetowych przyjaciół, bogata rodzine. Jednak nie czuje sie szczęśliwa, ulega nieszczęśliwemu wypadkowi przez którego zapada w śpiączkę. W śnie widzi świat idealny wreszcie utwory jej wyobraźni ja akceptują i pozwalają jej być sobą. Sytuacja zmienia sie gdy po kilku latach budzi sie z niej, i świat zdaje sie zupełnie inny. Przyjaciele jak i rodzina... Czy Klara nie pogubi sie w świecie?

nic tu nie ma,idz sobie