حزب Stories

اسدالله بادامچیان در پنجاه و ششمین سالگرد طلایه داران آفتاب شهادت شهیدان امانی، بخارایی، صفار هرندی و نیک نژاد با اشاره ای کوتاه به تجربه ملت ایران از ملی شدن صنعت نفت تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ اظهار داشت: ملت در این دوران دانست رهبری خالص دینی و اسلام با محوریت جهاد و شهادت با سردمداری روحانیت و فدائیان اسلام و کار فرهنگی گروه شیعیان کار صحیحی است و سپردن کشور به دست اسلام آمریکایی و گروه های چپ و لیبرال کاری نادرست است.

دفتر مطبوعاتی کمیته مرکزی حزب کمونیست یونان در بیانیه‌ای که امروز منتشر کرد، ممنوعیت پخش شبکه‌های خبری «روسیه امروز» و «اسپوتنیک» در یونان را محکوم کرد، و آن را «اقدامی غیرقابل قبول و خطرناک» خواند. کمیته مرکزی حزب کمونیست یونان هم‌چنین اشاره می‌کند که تحریم‌ها علیه «روسیه امروز» و «اسپوتنیک» بخشی از تلاش برای اعمال تبلیغات و اخبار جعلی هدایت‌شده به وسلیه طرف اورو-آتلانتیک است.

این جنگ روسیه و اوکرائین نیست، بلکه جنگ ناتو علیه روسیه است، که اقدامات نظامی کنونی یکی از مراحل آن است. از یاد نبریم: پیش از شروع عملیات نظامی روسیه، ارتش اوکرائین به مدت هشت سال خاک جمهوری‌های خلق لوگانسک و دونتسک را گلوله باران می‌کرد. ایالات متحده، ناتو و اتحادیه اروپا سال‌هاست که علیه روسیه می‌جنگند. جهان غرب در تلاش است تا با تصاحب سرزمین‌های جدید و مناطق نفوذ جدید برای خروج از بحران عمیقی که از سال ۲۰۰۸ در جریان است راهی پیدا کند.

به دنبال اعلام ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در مورد به‌رسمیت شناختن «استقلال» به اصطلاح «جمهوری‌های خلق» دونتسک و لوهانسک، دفتر مطبوعاتی حزب کمونیست یونان، بیانیه‌ای صادر کرد. متن بیانیه به شرج زیر است: تصمیم فدراسیون روسیه برای به‌رسمیت شناختن به‌اصطلاح «جمهوری‌های خلق» دونتسک و لوگانسک که در سال ۲۰۱۴ در منطقه دونباس از اوکرائین جدا شدند، گام دیگری است که اوضاع منطقه را پیچیده‌تر می‌کند و در بستر رویارویی آمریکا، ناتو و اتحادیه اروپا با روسیه به تشدید رقابت‌های امپریالیستی منجر می‌شود.

حزب کمونیست بنگلادش نگرانی عمیق خود را از واقعه «دراماتیک» و خطرناک تصرف قدرت بوسیله طالبان در افغانستان اعلام کرده است. در بیانیه‌ای که در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ پیرامون آخرین تحولات در افغانستان منتشر شد، مجاهد الاسلام سلیم صدر و محمد شاه علم دبیر کل حزب کمونیست بنگلادش گفتند که قدرت در آستانه خروج نیروهای ایالات متحده پس از ۲۰ سال جنگ تجاوزگرانه آن‌ها در افغانستان به طالبان منتقل شده است.

"چپ (بطور کلی) از چین دقیقاً به دلیل کنار نهادن اصول سوسیالیستی و در پیش گرفتن «راه سرمایه‌داری» انتقاد می‌کند. این به معنای راه سرمایه‌داری به سوسیالیسم، که از محالات می‌باشد، نیست بلکه بطور ساده راه به سرمایه‌داری است. این راهی است که چین در آن قرار دارد، و برای سال‌های بسیار در آن قرار داشته است. هیچ مقدار خواست‌اندیشی نمی‌تواند این فاکت را پنهان کند. "

همان‌طور که ما فکر می‌کنیم کلمبیا زیباترین آرمان‌های بشری را در عرصه علم و فن‌آوری نمایندگی می‌کند، همانطور هم مبارزه مردم افغانستان عالی‌ترین آرمان‌های بشری را برای آزادی نمایندگی می‌کند

في التاريخ أمثلة بارزة ونادرة لتحولات تاريخية حادة حدثت عندما ظن القاتل أنه تخلص من الخصم فإذا بالقتيل ينتصر والقاتل يتحطم. لعل قصة اغتيال عدنان المالكي هي أبرز نموذج عربي لهذا الدرس.

حزب کمونيست کوبا، بر شالوده تجربيات خود و تحليل پيروزی‌ها و عقب‌گردهايی که تاريخ مبارزات مردمی را تشکيل می‌دهند، بر اين نظر است که برای تدوين سياست اتحادها، مجموعه‌ای از مفروضات وجود دارد که نه فقط برای احزاب کمونيست، بلکه برای همه سازمان‌های مارکسيستی معاصر نيز قابل دقت و اعمال اند: ما در آغاز قرن بيست و يکم، وضعيت و چشم‌انداز نظام توليد سرمايه‌داری را چگونه می‌بينيم؟ بر اساس اين تعريف، برای خود چه هدف‌هايی را تعيين می‌کنيم؟ کدام بخش يا بخش‌های طبقات اجتماعی موضوع يا بلوک اصلی مبارزه برای رسيدن به آن اهداف هستند؟ کدام بخش‌های ديگر، طيف متحدين بالقوه آن‌ها را تشکيل می‌دهند؟ و شرايط و پايه‌های تشکيل اتحادها بين موضوع يا بلوک اصلی، و باقی بخش‌های مستعد شرکت در آن‌ها چيست؟

حزب کمونیست هند (مارکسیست) نگرانی شدید خود را از درگیری مسلحانه بین روسیه و اوکرائین ابراز می‌کند. مایه تاسف است که روسیه به اقدام نظامی علیه اوکرائین دست زد. مخاصمات مسلحانه باید فوراً متوقف شوند و صلح برقرار گردد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، بر خلاف تضمینی که به روسیه داده شده بود، ناتو به سرکردگی ایالات متحده به طور پیوسته به سمت شرق گسترش یافته است.

اسکار لافونتن، یکی از سیاستمداران برجسته سوسیال دموکرات آلمان، از عضویت در حزب «چپ» (Die Linke)، حزبی که خود او در سال ۲۰۰۷ یکی از بنیانگذاری آن بود، استعفا داد. این سیاستمدار ۷۸ ساله روز پنج‌شنبه در زاربروکن اعلام کرد «من می‌خواستم در مقابل سیاست‌های ناامنی و نابرابری اجتماعی در طیف سیاسی یک بدیل چپ وجود داشته باشد، به این دلیل بود که من از بنیان‌گذاران حزب «چپ» بودم. چپ امروز آن ادعا را وانهاده است.» به گفته لافونتن، پیشینه این تصمیم در «تغییر تدریجی ماهیت سیاسی چپ» از سال ۲۰۱۵ باز می‌گردد. این حزب به حزبی مبدل شده است که «در آن منافع شاغلین و بازنشستگان و یک سیاست خارجی مبتنی بر قوانین بین‌المللی و صلح دیگر مورد توجه نیست.»

حمیدرضا ترقی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در مشهدمقدس اظهار داشت: حضور رئیس‌جمهور در بین مردم بر‌خلاف سیاست‌ دولت‌های گذشته که پشت میز‌نشینی را در برنامه داشتند، خودش به‌تنهایی چرخش بسیار مثبتی است که توانسته امیدواری را در مردم ایجاد کند تا احساس نزدیکی با مسئولان داشته باشند. وی افزود: خوشبختانه در عرصه سیاست داخلی نیز مردم‌دار بودن و توجه به مردم در همه عرصه‌های دولت به وضوح دیده می‌شود. همچنین توجه به مطالبات و خواسته‌های مردم نیز سبب امیدواری جامعه شده است

پرسش‌ها بیش‌تر از پاسخ‌ها است. چگونه ممکن است طالبان بتواند تمام افغانستان را در ۱۱ روز اشغال کند، در حالی که آن‌ها ۲۰ سال بدون هیچ دستاوردی با نیروهای ایالات متحده و ناتو جنگیدند؟ یک چیز روشن است که توافق‌نامه دوحه برای صحنه‌پردازی برای رویدادها بود و قدرت به وسیله ایالات متحده برای این به طالبان منتقل شد که آن‌ها برای منافع ایالات متحده نقش بازی کنند. آن‌ها به نیابت امپریالیسم آمریکا عمل خواهند کرد و منطقه درگیری و میدان نبرد یازی بزرگ اکنون نه فقط به همسایگان - پاکستان، ایران و کشورهای آسای مرکزی - گسترش خواهد یافت، بلکه از افغانستان و طالبان برای حفاظت از منافع ایالات متحده در منطقه و ایجاد یک خط دفاعی علیه چین و روسیه استفاده خواهد شد.

دو کشور بزرگ اروپا در حال جنگند. علت فوری این وضعیت، گسترش ناتو و طرح آن برای محدود ساختن امپراتوری رقیب خود، روسیه، با ایجاد پایگاه‌های بزرگ نیرو و سلاح‌های کشتار جمعی در امتداد مرزهای غربی و جنوبی آن و تسلیح و آموزش گسترده نیروها و شبه نظامیان اوکرائینی، به ویژه به وسیله انگلیس، بوده است. روشن است که این طبقات کارگر روسیه و اوکرائین هستند که سنگین‌ترین هزینه را در این درگیری نظامی ادامه‌دار خواهند پرداخت. حزب کمونیست ایرلند همبستگی خود را با طبقات کارگر روسیه و اوکرائین و با کمونیست‌های هر دو کشور اعلام می‌کند، و ما در غم و اندوه سربازان و خانواده‌های آن‌ها، قربانیان جنگ درون-امپریالیستی شریک هستیم.

ما اجازه نخواهیم داد که رقابت تحریف حقایق تاریخی، که در آن فدراسیون روسیه از ایالات متحده آمریکا و متحدانش عقب نیست، و با اتکاء بر میراث اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، نمایش‌های «قدرت بزرگ» را آغاز کرده است بگذرد. ما اجازه نخواهیم داد تاریخ قرن بیستم، که به وسیله همه ستمدیدگان، پرولتاریای جهان، انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، انقلاب‌های چین، ویتنام، کوبا و دیگر کشورها، جنگ‌های استقلال، پیروزی کبیر خلق‌های شوروی علیه فاشیسم نوشته شده است به وسیله امپریالیست‌های آمریکایی و اروپایی، باندهای ناتو، نئوفاشیست‌ها در اوکرائین و لهستان، و یا به وسیله ناسیونالیسم روسی تحریف شود.

سید محمد حسینی معاون پارلمانی سید ابراهیم رئیسی رئیس جمهور ایران در گفت‌وگو با شبکه خبری المیادین گفت: ما در انقلاب، شعار نه شرقی و نه غربی را داریم اما این نه شرقی، نه شرقیِ ایدئولوژیک بود اتحاد جماهیر شوروی بود که با داشتن نگاه مارکسیستی، نگاه سلطه‌جویانه داشت و نیمی از کره زمین را تحت سیطره داشت و حتی در جنگی که ما با حزب بعث داشتیم، شوروی به صدام کمک می‌کرد. آن شوروی فروپاشید. امروز روسیه در سوریه کنار ماست.

پترو سیموننکو: قبل از هر چیز، حزب کمونیست اوکرائین حمام خون در منطقه دونباس را محکوم می‌کند. ما خواهان پایان‌دادن فوری به جنگ، خروج سربازان و هم‌چنین واحدهای پلیس و نیروهای امنیتی هستیم. پس از آن، ما خواهان برگزاری میزگرد مذاکرات پیرامون اوضاع در آن منطقه هستیم. تا آنجا که به این انتخابات مربوط می‌شود ما فقط آن‌را بخشاً برسمیت می‌شناسیم، زیرا همه مناطق نتوانستند در این رأی‌گیری شرکت کنند. بر کمیسیون انتخاباتی و نامزدها نیز فشار وارد می‌شد. در ارتباط با پوروشنکو، او یک اولیگارش است، نتیجتاً او این جنگ را در جهت دفاع از منافع رژیم کنونی دنبال می‌کند. او هم‌چنین آدم آمریکایی‌ها است. ایالات متحده از این روند حمایت کرده است و در اوکرائین منافع ژئوپولیتیک می‌بیند. پس از استقلال اوکرائین در سال ١۹۹١، واشنگتن پنج مییارد دلار در این‌جا سرمایه‌گذاری کرد. نتیجتاً بسیاری از مقامات بالایی که اکنون در قدرت هستند در ایالات متحده آموزش دیدند، همین‌طور هم میلیشای مسلحی که در «میدان» فعالیت می‌کرد. این موضوع مستند است.

تحولات اخیر در افغانستان، از جمله ورود طالبان به کابل، صرف‌نظر از تکامل آتی آن‌ها، یک شکست آشکار و تحقیر آمیز برای ایالات متحده، ناتو و همه آن‌هایی است - از جمله برای دولت‌های متوالی پرتغال - که در استراتژی جنگ و اشغال‌ آن‌ها شرکت و تبانی کردند - جنگ و اشغالی که حزب کمونیست پرتغال به موقع رد و محکوم کرد.