لزبین Stories

در شهری که سایه‌ها بیشتر از آدم‌ها حقیقت را پنهان می‌کنند، پرونده‌ای باز می‌شود که قرار نیست مثل بقیه پرونده‌ها تمام شود. نام «مین» سال‌هاست در تاریکی سئول زمزمه می‌شود؛ خاندانی که هیچ‌کس دقیق نمی‌داند از کجا شروع شده و تا کجا نفوذ کرده است. وقتی مأموریت نابودی این شبکه آغاز می‌شود، سومون وارد عملیاتی می‌شود که هر قدمش او را به حقیقتی نزدیک‌تر می‌کند که شاید بهتر بود هرگز کشف نمی‌شد. اما این پرونده فقط درباره یک خاندان نیست. حضور AD در قلب این مأموریت، همه چیز را پیچیده‌تر می‌کند. مردی که همیشه یک قدم جلوتر از دیگران حرکت می‌کند، و هرچه بیشتر به او نزدیک می‌شوی، مرز میان اعتماد و خطر مبهم‌تر می‌شود. در میان این عملیات، تصمیم‌هایی گرفته می‌شود که دیگر فقط درباره قانون نیست... بلکه درباره انتخاب‌هایی است که می‌توانند سرنوشت آدم‌ها را تغییر دهند. وقتی اولین لایه از راز خاندان مین کنار می‌رود، حقیقتی آشکار می‌شود که نشان می‌دهد این مأموریت پایان یک پرونده نیست - بلکه آغاز جنگی است که سال‌ها در سایه‌ها جریان داشته است. و این فقط آغاز «عملیات سایه‌ها»ست.

لنورا از جهنم گریخت،تنها برای افتادن در اغوش زخمی که اسمش لیلیث بود.....

اون‌ دختر همه چیز منه‌.... نمیتونم‌ از دستش بدم )) ژانر : جنایی.رومنس‌.فانی.کیوت‌ نوع : لزبین کاراکتر : املی‌ و دایانا‌ موقعیت‌ : دایانا‌ تاپ‌ . املی‌ باتم‌ امیدوارم خوشتون‌ بیادد:>>>> وقتی پارتا تموم شد سوپرایز دارم !!

تو این فیک هر قسمت یه داستان جدید مینویسم حالا از فانتزیاتون یا هرچی که به ذهنم برسه و از نظرم خوب بشه پس تو کامنتای پستا بنویسین که چه فانتزی دوست دارین تا بنویسم براتون اگه حمایت بشه کلی فیک از فانتزیاتون مینویسم⭐️

از همان کودکی به بنده اموختند که ساکت باشم. میگفتند: هیس... کسی فرصت شنیدن اراجیف تورا ندارد پس من هم سکوت را تمرین کردم و یاد گرفتم. لب باز نمیکردم، مگر وقتی نیاز ضروری‌ ای که داشتم. چند کلمه‌ خشک و کوتاه، فقط برای زنده‌ ماندن... یه لزبین استوری خیلی کوتاهه و امیدوارم خوشتون بیاد☆ *تموم شده*

آزورا، معصوم بود... با چشم‌هایی آبی‌تر از سکوتِ اقیانوس‌های دور، و صدایی که حتی بلد نبود آتش رو صدا کنه. اما بعد... یاد گرفت بوی خون چه طعمی داره. و من؟ من هنوز تو همون لحظه گیر افتادم- لحظه‌ای که اشکاش برای آخرین بار افتادن، و از اون به بعد، فقط ماشه بود که گریه می‌کرد. دیدم چطور نور از نگاهش دزدیده شد، چطور قلبشو لای آستر کت خاکستریش قایم کرد... کنار یه فشنگِ خالی و یه رازِ بی‌صدا. دیدم که لبخندش تیر خورد، و خودش... با همون لبخند، شلیک کرد. کسی نفهمید. اما من هنوزم هر شب، اسمشو از سیاره‌ها می‌پرسم: آزورا... اون دخترِ آبی که خودش رو به باروت باخت...»

"هیچ چیز دردناک تر از زندگی کردن با خاطرات نیست ایزابلای عزیزم" -لارا