imsosickofmen
foj hakkinda basit bir futbolcu ship kitabi diye dusunen ve kendi yazdiklari o siktiri boktan, her bir bolumu cringe sahne dolu, okurken utanctan ekrandan gozumu cektigim kurgulariyla kiyaslayan herkesten sonsuza kadar nefret edecegim.
imsosickofmen
kanka seni cok seviyorum bu arada gercekten okurken hissettigim uzuntunun bir zamanlar senin canini ne kadsr yaktigini unutuyorum cidden icim parcalaniyor ugradigin o kadar hakaretin hicbirini o kadar hak etmiyorsun ki gordugum en ama en kendinden veren, her zaman sevdiklerim etrsfimds ki insanlar iyi olsun diyen kisisin ki umarim yuregindeki aci bir gun yok olur cokta ozledim seni sanah izinli oldugun gunu ogrenip en yakin zamanda metrobuslerde surunerekte olsa yanina gelicem
imsosickofmen
bolum 24, semihin barisa aylar sonra bir araya geldiklerinde soylediklerinin acisini yine ve yine TEK basina ceken baris:
“Derin bir nefesle iç çekti Barış, Semih onu yoruyor muydu?
Üzüyordu, kırıyordu, mahvediyordu hatta ona kimsenin yapmadığı kadar eziyet ediyordu. Kurduğu cümlelerin ağırlığını bilmeden konuşuyor, bir özür dahi dilemiyordu.
Barışın ne kadar kahrolduğunu görmediğinden mi böyle yapıyordu, yoksa görüyorda umursamıyor muydu?”
yuce rabbim yardim et bana nolursun aglamaktan mahvoldum bu cocuk beni oldurecek. hayatinin tam merkezine koydugu, her seyini, bak gercekten her seyini ona gore ayarlayip yasadigi, kendini actigi ve zayiflikliklarini gosterdigi, bir git dedi diye aylarca surune surune sabrettigi tek kisi ona keyfine baktin, allah bilir nerelerdeydin dedi diye bu hale geldi
imsosickofmen
bak mesela:
“Çok yakın olduğum bir yabancıyla beraberdim ve aslında benden ne kadar uzak olduğunu her fırsatta yüzüme vuruyordu.”
yani su cumle bile o kadar insana koyuyor ki. semihin kendini ne kadsr caresiz ama ayni zamanda sevgiye, birlige, guvende hissetmeye ac oldugunu hissettiriyor ki. aylar boyunca baris hakkinda bildigi tek sey her sey ismiydi ve kendini hic olmadigi kadar mutlu hissetmisti