karyeli.

gerçekten de burada okyanus ortasındaki batık gemiler gibiyiz.

beni en çok büyüten sayfalar, tamamlayamamaktan korktuğum hikayeleri anlattığım sayfalardı. içimdeki çocuğu terbiye eden acımasız bir anne gibiydim. senin yarım bıraktığın tüm yıkımları ben çoktan misliyle tamamladım.

gecenin ayazına mühürlüyüm, noktaların intiharına ve soru işaretlerinin ayağıma dolanan cesetlerine. sabahımı aydınlatan güneşe değil, gecemi aydınlatan aya. siyah karanlığa mahkûm.

kalbin gözyaşı dolu bir cenaze evi.