ယနေ့သည် ထက်ရှားနှင့်ရှင်းနောင်တို့၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်ချိန်းတွေ့သည့်နေ့ဖြစ်သည်။ ချစ်သူဖြစ်ခဲ့ကြသည့်လများတွင် နှစ်ဦးသားလွတ်လွတ်လပ်လပ်တွေ့ဆုံရသည်မှာ ယနေ့အပါအဝင်နှစ်ကြိမ်သာရှိသေးသည်။ လွတ်လပ်ခြင်းကိုသဘောကျသောထက်ရှားသည် စားစရာများကိုဝယ်ပြီး မြို့ပြင်တွင်နေရသည်ကိုကြိုက်သောကြောင့် ရှင်းနောင်က ထက်ရှားအလိုကျလိုက်လျောပေးသည်။
မြို့ပြင်သို့မရောက်မီ သူတို့နှစ်ယောက် အင်္ကျီဆိုင်အရင်ဝင်ကြသည်။ ရှင်းနောင်ရဲ့သဘောအတိုင်း လက်မကိုင်ပေးတော့ပေမယ့် ထက်ရှားကအပြင်ထွက်လျှင် ရှင်းနောင်ပခုံးကိုမလွှတ်တမ်းဖက်ထားတတ်သည်။ ရှင်းနောင်ကတော့ သူ့အပေါ်ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းပြနေသည့် သူ့ချစ်သူကောင်လေးကို ပြုံး၍သာကြည့်နေတတ်သည်။
သဝန်တိုလိုက်စမ်း ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းကြွားပစ်စမ်း တစ်ဝကြီးချစ်ပစ်စမ်း ငါကလဲပျော်ပျော်ကြီးအချစ်ခံပစ်မယ်!
အတွင်းစိတ်ထဲမှာသာ ထိုသို့ဟစ်ကြွေးနေပေမယ့် အပြင်တွင်တော့ခပ်ပြုံးပြုံးလေးသာ။ ပညာရှိအမျက် အပြင်မထွက်ဘူး မဟုတ်ပါလား။
"အစ်ကို ဒီနေ့ကျွန်တော်အစ်ကို့ကိုအင်္ကျီဝယ်ပေးမယ် "
"ကိုလတ်ဝယ်ပေးတဲ့အင်္ကျီကို အစ်ကိုမနက်ဖြန်ရုံးသွားရင်ဝတ်မယ်"
"အစ်ကိုက စတိုင်လ်ပန်တွေလဲဝတ်တော့ အဲ့ဒါလဲဝယ်ပေးမယ်"
"အင်း အစ်ကိုမနက်ဝတ်သွားမယ်"
"ဟို တစ်စုံစာပဲတတ်နိုင်လို့စိတ်မကောင်းပါဘူးအစ်ကို"
"အစ်ကိုက သိမ်ငယ်စိတ်ဝင်တာမကြိုက်မှန်းသိတယ်မလား အခုမဝေယ်ပေးနိုင်ဘူးမလား နောင်ဝယ်ပေးနိုင်အောင်ကြိုးစားပေါ့ "
"အင်း အစ်ကို့ကိုအရမ်းချစ်တယ် "
"စိတ်ကြိုက်ချစ်လို့ရတယ်ကိုလတ် "
ချစ်သူဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်အပေါ်တစ်ယောက်နားလည်လာသည့်နောက် သူကချစ်တယ်ပြောရင် ကိုယ်ကပိုချစ်တယ်လို့ပြန်မဖြေဖြစ်တော့ပေ။ ချစ်ပေးချင်တဲ့ချစ်သူကို စိတ်ကြိုက်ချစ်ခွင့်ပေးထားလိုက်တော့သည်။
![](https://img.wattpad.com/cover/246967929-288-k54496.jpg)
YOU ARE READING
အလတ်ကောင်
Short Storyအလတ် အလပ် စာလုံးပေါင်းမတူပေမယ့် အသံထွက်ကတော့အတူတူပဲလေ အလတ်ဆိုတဲ့အတိုင်း ကြားထဲမှာလစ်လပ်နေတယ်