Ardına saklanmış sonbaharın
Yerde çürümüş dökülen
Unutulmuş duygusuzlaşmış
Ruhunu yitirip ağlamış
Ağlaya ağlaya kurumuş
Bitap düşmüş yapraklar
Yeniden toprağa mı karışır ,
Herşeyi geride bırakıp
Yesilliklerini ruhlarını
Yaşanmamış anılarını ?
Sonra kahverengi mi olur?
Sigaradan solmuş bir ciğer
Kalbi nasıl saklar?
Her kötü aslında iyi değil mi ?
Sönmeyen sigaram
Bitmeyen biran
Yeniden toprak olduk,
Yeniden kendimizden habersiz
Tanelerden oluşmuş
Unutulmuş yaşanmamış ...
Bir ufak reankarnasyon esintisi,
Toprağa yeni bir umut,
Belki bir damla gözyaşı ;
Kocaman bir ağaç oluruz belki
- Bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine -
