Nung nag aantay ako ng Jeep bigla may bumusina sa gilid. Aba nakatabi na nga ako mukha ba akong nasa gitna ng kalsada. Tinignan ko ng masama yung kotse tapos umandar papunta sa harap ko. Pag baba ng bintana ay nakita ko mga nakakahumaling na mata ni Dave.
"Mahirap sumakay ng Rush Hour. Hatid na kita." Mag dadalawang isip pa ba ako? Mag papabebe? Kung antagal mo siyang hindi nakita tas sa isang araw ilang beses mo nakita gwapo niyang mukha. No Zella, pumayag ka na mag pahatid. Besides baka ilang oras pa ako tumengga rito kakaintay ng jeep na hindi naman darating.
Sumakay ako sa shot gun seat, nag seatbelt ako at tinignan siyang nag drive. It wasn't traffic but the moment was like in a slow motion, opened windows with a splash of wind. Makikita mo na nagugulo yung buhok niya sa hangin na humahampas sa mukha niya. He look frustrated by it, trying to fix his air seconds by seconds, until he just rest his arm on the opened window while his other arm still on the steering wheel.
Hindi ko alam ilang minuto na ako nakasulyap sa kaniya pero napaiwas na lang ako ng tingin nung tumingin na siya sa akin. Nag kunwari akong tumitingin sa mga nadadaanan naming convenience store. Pero nakita ko sa reflection ng side mirror ang pag ngiti niya.
"Do we have a problem here Dave? Ano nakakatawa?" Umiling siya at tumutok na lang sa kalsada.
Nung natraffic kami napag isipan kong butingtingin ang kotse niya, binuksan ko yung compartment tapos tumingin ako sa may backseat hanggang sa pag laruan ko na yung radyo niya. When I clicked something on it, the radio started to playing the song he used to sing to me when he was courting me.
"I'll hold the door please come in and just sit here for a while." Sinabayan niya yung tugtog at kumanta na rin.
"This is my way of telling you I need you in my life." Pinagpatuloy niya yung pag kanta.
"It's so cold without your touch, I've been dreaming way too much. Can we just turn this into a reality?" Habang kinakanta niya yun ay lumiko siya sa kanto.
"'Cause I've been thinking 'bout you lately. Maybe, you could save me from this crazy world we live in." Sabay sulyap siya sa akin nung nasabi niya yung mga salitang iyon.
"And I know we could happen. 'Cause you know that I've been feeling you." Hindi na kinaya ng puso ko na marinig pa ang pag kanta niya kaya pinatay ko na lang yung radio niya.
Napatingin naman siya sa akin at nag taas ng kilay. Parang nag tatanong na affected ka ba sa kanta? Kasi ako hindi na. "What?" Irritable kong tanong sa kaniya na tinuro niya yung labas ng sasakyan. Nasa condominium building ko na pala kami kaya tumingin ulit ako sa kaniya.
"Thanks for driving me all the way here." Sabi ko at binuksan na yung pintuan. Nung pababa na ako may binulong siya pero hindi ko na narinig dahil sinarahan ko na siya ng pintuan at nag lakad na papunta sa lobby.
Bakit kasi kakantahin yung pinang harana? Nang aasar ba siya? Nanunuyo? Bahala nga siya diyan nakakainis siya. Pero nakaka-fall siya!?
Entry:11
May thing din ba kayo ni Kaila? Kasi I can see that she really likes you, so ano si Vanie? Hindi ko na nga aalamin pa at baka masaktan pa ako. But again, thanks for driving me and for the serenade you did in the car I missed that song so much.
I hope you missed me too, missed the things between us.
^A/N:Ma-adik muna tayo sa kumakantang Dave Ildefonso.^
![](https://img.wattpad.com/cover/312154076-288-k951276.jpg)
YOU ARE READING
Dear, Dave Ildefonso
FanfictionSeven years after their mutual breakup, high school sweetheart from the Ateneo De Manila University Zella and Dave's lives intertwined again. Disclaimer: Ang lahat po ng ito ay kathang isip ko lamang. Wala po akong sinisirang relasyon sa istoryang i...