ဂျွန်ဂျောင်ကုစကားကြောင့် ဆရာဝန်ဘက်ကကင်ဆော့ဂျင်ကိုအိပ်ရာမှာလှဲစေကာ စစ်ဆေးလိုက်၏။ ကင်ဆော့ဂျင်မှာဗိုက်အောင့်လွန်းသဖြင့်အသက်ကိုပင်မနည်းလုရှူနေရသည်။ အစာအိမ်ကိုတစ်ခုခုကဆွဲဆုတ်နေသလိုခံစားချက်ကြီးကအလွန်နာကျဉ်ရ၏။ ဖြစ်နိုင်လျှင်ထိုအစာအိမ်ကို လက်ဖြင့်သာဆွဲဖြုတ်ထားလိုက်ချင်တော့သည်။ နာကျဉ်လွန်းသဖြင့် ကင်ဆော့ဂျင်မျက်ရည်များစီးကျလာသောအခါ ဂျွန်ဂျောင်ကုဝမ်းနည်းမိ၏။ နာကျဉ်မှုကိုသက်သာအောင်ကူညီပေးချင်သည်။ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဗိုက်အောင့်နေသည်ကိုအလူးအလဲခံနေရသောကင်ဆော့ဂျင်၏ပုံရိပ်ကဂျွန်ဂျောင်ကုရဲ့နှလုံးသားကိုအစိတ်စိတ်အမြွာမြွာဆွဲဖြဲနေသလို။
"ဒေါက်တာ..ဟျောင်း သက်သာအောင်အရင်လိုဆေးထိုးပေးလို့မရဘူးလား"
"ရောဂါကပိုပြင်းလာပြီ။ ဆေးသွင်းရင်တောင် အောင့်တာသက်သာချင်မှသက်သာတော့မှာ"
"ဒါဆိုဘာလုပ်ရမလဲ။ ဟျောင်းနာကျဉ်နေတာကိုထိုင်ကြည့်ရမှာလား"
ဂျွန်ဂျောင်ကုမျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာပြောရင်း မျက်ရည်များဝဲလာ၏။
"ခွဲစိတ်ရမယ်။ မနက်ဖြန်ထိအချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ အခုခွဲလိုက်တာပိုကောင်းမယ်။ သူနာပြုမင် ခွဲခန်းအားလား"
"ဟုတ်။ တစ်ခန်းတော့အားတယ် ဆရာ"
"ဒါဆိုခွဲဖို့ပြင်တော့"
ဆရာဝန်ဘက်ကခွဲခန်းဆီသို့ထွက်သွားသည်။ သူနာပြုများက လိုအပ်သည်များကိုတိုင်းတာကာ အလုပ်ရှုပ်နေကြ၏။
"ဟျောင်း.. သူတို့ခွဲစိတ်ကြတော့မယ်တဲ့။ ဟျောင်းမကြာခင်သက်သာသွားတော့မှာ"
ကင်ဆော့ဂျင်၏လက်တစ်ဖက်ကို ဂျွန်ဂျောင်ကုဆုပ်ကိုင်ထားရင်းရေရွတ်မိသည်။ ကင်ဆော့ဂျင်ကဂျွန်ဂျောင်ကုစကားကိုသဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် နာကျဉ်နေသည့်ကြားမှပြုံးပြရင်းခေါင်းငြိမ့်၏။ ထို့နောက်ဂျွန်ဂျောင်ကုရဲ့လက်ကိုပြန်တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"လူနာကို ခွဲခန်းထဲကိုရွှေ့မယ်"
ကင်ဆော့ဂျင်ကိုကုတင်ကနေခွဲခန်းဆီသို့တွန်းသွားကြ၏။ ဂျွန်ဂျောင်ကုလည်းကူတွန်းပေးရင်း ကင်ဆော့ဂျင်ကိုအားပေးစကားများပြောနေသည်။ ခွဲခန်းအဝသို့ရောက်သောအခါ ဂျွန်ဂျောင်ကုကျန်နေခဲ့၏။ခွဲစိတ်နေသည်ဟုရေးထားသည့်အနီရောင်ဆိုင်းဘုတ်လေးကိုငေးကြည့်ရင်း ဂျွန်ဂျောင်ကုခွဲခန်းအပြင်တွင်ထိုင်စောင့်နေသည်။
YOU ARE READING
မိုးရေစက် မှ မျက်ရည်စက်
Short StoryKookJin authorတွေစုပြီး စာအုပ်ထုတ်ဖို့ project စီစဉ်ခဲ့တုန်းက ကိုယ်ရေးခဲ့တဲ့ စာမူလေးပါ။ project ကမသေချာတော့တာမို့လို့ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကိုတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ Enjoy ☂️
