BLUED

Last

Patakbo kong kinuha lanhat ng gamit ko sa kwartong inuupahan ko simula kahpon palang.

Halos manlaki ang ulo ko dahil sa takot na nararamdaman ko.

Yung kabog ng dibdib ko dahil sa tindi ng tibok ng puso ko halos hindi ko na kayanin.

Yung tonsil ko na grabe ang galaw dahil sa lakas ng aking pagsigaw.

Hindi ko halos kayanin ang nalaman ko. Gusto niyo bang malaman kung ano?

*Flashback*

Lalalalala lalalala lalalala ♪♪♪ Pakanta kanta ako habang nagwawalis ng sahig dahil medyo maalikabok pa pala talaga dito.

Maalala ko, yung butas! Papatapalan ko kay Aling Marta dahil di parin ako komportable kahit nung silipin ko uli eh talagang BLUE lang naman ang nakikita ko.

Aling Martaaaaaa! Aling Marta! Yuhooooo!

Siya : Ano yun Ineng? May problema ba?

Ako : Ay! Meron po bang kayong pantapal diyan sa butas?

Siya : Ha-aa-aaa.? ba-a-aak-it? *lunok laway* Bakit ineng? Para saan?

Ako : Dun po sa butas sa kwarto. Medyo di po ako komportable eh.

Aling Marta : SINILIP MO BA?!

Ako : *nagulat kasi halos sigawan na niya ko* Ah.. eh... Opo. Bakit po?

Aling Marta : ASUL BA?! ASUL BA ANG NAKITA MO INENG?!

Ako : Opo. Bakit ho ba?!

Aling Marta : Wag kang magugulat Ineng ha? Ang dating nakatira sa kabilang kwarto na konektado sa kwarto mo ay Amerikana.

Ako: Sosyal. So ano po?

Aling Marta : Amerikanang namatay dahil sa aksidente at...

Kulay Asul ang mata niya.