ဟိုဆော့ သူတို့နေတဲ့အဆောင်နားပြန်ရောက်တော့ သူ့ကိုသေချာကြည့်နေပါတဲ့နမ်ဂျွန်းကြောင့် နဂိုခပ်ကြောင်ကြောင်ပုံစံကိုပြန်ပြောင်းရင်း အနားကပ်သွားသည်
"ဘာလဲ ထယ်ယောင်းကိုမတွေ့ပြန်ဘူးလား?"
ခါတိုင်းဆို ဒီအချိန်လဲ ထယ်ယောင်းကခနခနပျောက်သွားတတ်သည် ချောင်းဘက်ငါးသွားရှာတတ်တာမို့ ဒီတစခါလည်းသွားပြန်ပြီအထင်နဲ့သူမေးလိုက်ခြင်း
ပြန်ရလိုက်တာကတော့ သူ မထင်ထားတဲ့အမေးမျိုးပင်ဖြစ်သည်။
"မင်းကိုစောင့်နေတာဟိုဆော့.."
"ဟမ်!.."
"မင်းမနက်တည်းကထွက်သွားတာငါတွေ့လိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါလိုက်ကြည့်တော့ ရုတ်တရက်ကိုပျောက်သွားတာ ဘယ်မှာမှရှာလို့မရတော့အောင် .... မင်းဖုံးကွယ်ထားတာတွေရှိနေတာလား??"
"မင်းငါ့ကိုလိုက်စုံစမ်းနေတာလားနမ်ဂျွန်း? ဘာလို့လဲ ပြီးတော့ ငါ့လိုလူကဘာဖုံးကွယ်စရာရှိမှာတဲ့လဲ?!!"
သူစိတ်ဆိုးဆိုးနဲ့မေးလိုက်တော့ထိုအခါတိတ်ဆိတ်သွားသူက နမ်ဂျွန်းကိုယ်တိုင် ။
ဟုတ်တယ် သူဘာကြောင့်လုပ်မိပါလိမ့်?
"ဟိုဆော့ ငါ~...."
"တော်တော့နမ်ဂျွန်း ငါဘာမှမဟုတ်တာလုပ်နေတဲ့ကောင်လဲမဟုတ်ဘူး ငါ့မှာလဲငါ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာငါ အကုန်လုံးကိုမင်းတို့ကိုပြောပြနေရမှာတော့မဟုတ်ဘူးထင်တယ် နောက်ဆိုအဲ့လိုမင်းထပ်လုပ်ရင် တွေ့တဲ့နေရာမှာငါထိုးမှာ !!"
စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲ့ပြန်ထွက်သွားသူကိုတော့နမ်ဂျွန်းကြောင်ကြည့်နေရင်းသာ အမြဲပြုံးပျော်နေတဲ့ပုံစံကိုသာတွေ့ဖူးခဲ့ပေမဲ့ ဒီလိုပုံစံကိုတော့သူမမြင်ဖူးပေ ဒါကသူလုံးဝမသိဂျောင်ဟိုဆော့ပင်။
.....................
" သားတော်လေး လာပါအုံးအနားကို"
ဒီတစ်ခါအမှားက အရာအားလုံးကိုအဆုံးသတ်နိုင်တော့မှာ
"မယ်တော်ကြီးကိုဂါရဝပြုပါတယ်"
"အင်း အကြောင်းစုံကိုတော့ မင်းအစ်ကိုဆီကကြားပြီးပါပြီ တောင်းပန်ပါတယ်ကွယ် မယ်တော်ကသားလေးကိုလိုက်ရှာရာမှာနှောင့်နှေးနေခဲ့မိလို့ တော်သေးပါတော့ အခုတော့အချိန်မနှောင်းခင်ပြန်ဆုံရလို့"
YOU ARE READING
영원히-Forever(Completed)
FanfictionSeok Jin-အတိတ်မှာကျန်ခဲ့တာက ပုံပြင်သက်သက်လား ဒါမှမဟုတ် မစတင်ရသေးတဲ့ဇာတ်လမ်းဟောင်းလား သေချာမသိပေမဲ့ အဲ့ဇာတ်လမ်းမွာ အဲ့လူကဗီလန် Jung Kook- အမုန်းလား...သူပေးတဲ့အမုန်းကကိုယ်ပေးတဲ့အချစ်ကိုမမွီတော့ အဆုံးထိ ရယူနေရအုံးမှာ..ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အချစ်ကရယူခြင်း...
