YAŞAMAK...

2.bölüm

İnanamadım korkak bir şekilde kapıyı araladım salona baktım kimse yoktu tuvalete baktım tam mutfağa giderken odamdan bir ses geldi oraya ilerledim kapıyı açtım içerde uzun boylu kıvırcık saçlı uzun bir adam vardı hırsıza benzemiyordu.Bir anda çığlık attım
-imdattt
Adam bana doğru geldi. (gelmedi uçtu adam uçtu) eliyle ağzımı sıkıca kapattı
-yanlış anladın küçük hanım
-amk herifi çık evimden
Adama zar zor konuşsak küfürler yağdırdım
-yanlış anladın dur lan bir
-neyi yanlış anladım lan açıkla
-ben buraya yeni geldim normalde yandaki evi satın almıştım ama sahibi tatilde bende yardım istemek için birisini arıyodum.
-ayyyy çok özür dilerim
-sorun değil yaaa küçük hanım
Merak etmeyin ben özür dilemem şaka yapmıştım karnına tekmeyi indirip öne düşen başını tutup kaldırdım.
-siktir git lan evimden
-aaaa ayıp oluya bide kafam ah bırakırmısın
Kafasını yavaşça bıraktım evden koşarak çıktı.
-bidaha karşıma çıkarsan o elini götüne sokarım
Diye bağırdım arkasından sanki hiç bir şey olmamış gibi buzdolabına eşyaları yerleştirdim saat 20.00 dı kendime sushi sipariş ettim afiyetle yedim huzurumu bozan bir ses duyuldu bu kapı sesiydi sinirli sinirli kalkıp kapıya baktım. Gelen o adamdı
-eeeee selam yine ben