" က ကေလး....ကိုလြမ္း...လြမ္းလို႔ "
ဒီစကားေလး
ေျပာတာကိုေတာင္ တိမ္ညိုမင္းထစ္အလို႔ေနသည္။
ကေလးဆီကစကားသံတို႔ထြက္လာမလာပဲ တိတ္ဆိတ္ေနတာကိုသတိထားမိသည္။ ကေလးမ်ားစိတ္ဆိုးသြားတာလားလို႔ေတြးမိ၏။
" စိတ္ဆိုးသြားလားကေလး။ ကိုယ္ ကိုယ္ေလ ကေလးကိုလြမ္းလို႔ သတိရလို႔အိပ္ေတာင္မေပ်ာ္ဘူး။ ကေလးကိုဖုန္းဆက္ခ်င္ေပမယ့္လဲ ကိုယ့္ေၾကာင့္ အႏွောက္အယွက္ျဖစ္သြားမလားဆိုၿပီး မေခၚရဲျပန္ဘူး။ ကေလးကိုလြမ္းတဲ့စိတ္နဲ႕ အိပ္ယာေပၚမွာလူးလြန့္ေနေပမယ့္ ဘယ္လိုမွအိပ္မရတာေၾကာင့္ ကေလးကိုရည္ၫႊန္းတဲ့ သီခ်င္းေလးေတာင္ကိုယ္ဆိုလိုက္ေသးတယ္။ ေ႐ႊထူးရဲ႕ခ်ာတိတ္သီခ်င္းေလ ကေလးသိတယ္မဟုတ္လား။ "
" သိသားပဲ။ "
" ကေလးကလဲကြာ အသံတိတ္ၿပီးမေနနဲ႕ေလ။ ကိုယ့္မွာကေလးအသံၾကားခ်င္လို႔ အရဲစြန့္ေခၚရတာကို။ "
" ဟင္ အေစာနကေျပာေတာ့ ႏွိပ္မိသြားတာဆို။ "
" ကိုယ္ကသတိရလို႔ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ခ်စ္သားငါေခၚလိုက္မယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္အစားေခၚေပးတာေနမွာေပါ့။ "
" တက္လဲတက္ပါ့။ စိတ္မဆိုးပါဘူး။ စိတ္ဆိုးစရာအေၾကာင္းမွမရွိတာ။ လြမ္းတယ္သတိရတယ္ေျပာတာ စိတ္ဆိုးစရာမရွိပါဘူး။ "
လူလည္ႀကီး။ ဟြန႔္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကပဲ မေနနိုင္လို႔ေခၚရတယ္ျဖစ္ေသး။ ဖုန္းသာေခၚတာ အကိုကသူစိတ္ဆိုးမွာကိုလဲ စိုးရိမ္ေနတဲ့ပုံပါ။ အကိုကေလ ဒါေလးေျပာဖို႔ကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္အားယူေနရသလဲမသိပါ။ သူနဲ႕စကားေျပာေနတဲ့အကိုအသံေတြက တုန္ကာထစ္အေနတာကိုေတြးမိၿပီး ရယ္ခ်င္မိသည္။
အစကနဲ႕စာရင္ နည္းနည္းေလးတိုးတက္လာတာမို႔ ရဲရင့္ေရာင္စိတ္ထဲကေန ႀကိတ္ေပ်ာ္မိပါသည္။ အကိုက ကေလးစိတ္ဆိုးသြားလားတဲ့။ ေမးမွေမးတက္တဲ့အကို။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက ဖုန္းဆက္တာကိုစိတ္ဆိုးတဲ့လူရွိလို႔လားလို႔ ျပန္ေတာင္ေမးလိုက္ခ်င္မိပါတယ္။ အကို႔ဆီကေန ဘယ္အခ်ိန္ဖုန္းလာမလဲဆိုတာကိုေမွ်ာ္ရတာ အကိုနဲ႕လမ္းခြဲၿပီး အခန္းထဲေရာက္တဲ့အထိပါပဲ။ ေရဝင္ခ်ိဳးေတာ့လဲ ခနပဲခ်ိဳးၿပီး အကိုဆီကဖုန္းဝင္လာမလားလို႔ ေတြးမိၿပီး ေရအျမန္ခ်ိဳးကာ ျပန္ထြက္လာရသည္။ ညစာစားေတာ့လဲ ဒယ္ဒီကဖုန္းကိုပဲစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့သူ႕ကို ထမင္းေျဖာင့္ေျဖာင့္စားဖို႔ေျပာေလသည္။
YOU ARE READING
ချစ်လိပ်ပြာလေးတဝဲလည်လည် ( Complete )
Romanceတိမ်ညိုမင်း&ရဲရင့်ရောင် Start: July.6.2024
