Under GAP

Chapter 4 : Remarkable Gap

Natapos yung buong araw ko with full of surprise. I don't even know all of our lessons are. Hanggang ngayon nagmimistulang palaisipan saakin ang mga bagay bagay.

"Ma! Do you remember 3 years ago? " intriga kong tanong kay mama

"Alam mo Max, Kung ano man yung nangyari saiyo 3 years ago, Kalimutan mo na" mahinahong sagot saakin ni mama habang naglalagay nang plato sa hapagkainan

"Wala naman akong intensyon to recall all the memories of the past Ma, all i just want to know if mayroon bakong kaibigan na malapit saakin like close friends" pag uusisa ko sakanya

hindi na sumagot si mama at nagkibit balikat lamang sa tanong ko. Bakit tila lahat sila ilag sa mga tanong ko pagpatulong sa kaganapan 3 years ago.

Did someone do this to me Kaya ba iniiwas nila saakin ang nakaraan? or are they being afraid na baka mangyari ulit saakin.

"How about Luis? do you even know him ma?" patanong kong sambit

natigilan silang lahat even papa, hindi nakasubo ng pagkain sa pagtatanong ko sakanila regarding Luis

huminga ng malamin si papa sabay tingin sa mga mata ko "Max, saan mo nakita si Luis?"

"hmm, sa Campus." straight forward kong sinabi sakanila at kinuwento lahat ng mga nangyare on my first day sa campus.

----------------

"IKAW!" malakas kong sambit sakanya na may halong pagdududa

nakita ko na siya somewhere here at campus "Sino ka nga ulit?"

"Totoo nga yung balita...." matamlay niyang sambit "Anyway, I am Luis, Tom Luis Mendoza" pagpapakilala niya saken

wait Tom? Tom Luis? something rings a bell on my head, possible bang siya yung mga nasa alaala ko? teka lang matagal ng patay si Tom... my family tells me na patay na si Tom.. but i don't recall his fullname so pwedeng gawa gawa lang?

"Baka namumukhaan mo ko kasi puro mukha ko laman dito sa campus. I am the number 1 seed sa C.E and the President of Basketball Club" dagdag pa niya habang paupo sa tabi ko

"Sorry, kala ko kung sino na." mahina kong sagot sakanya "kaboses mo kasi yung kakilala ko but he is in heaven na" dagdag ko habang pinupunasan mga luha saking mga mata

may kinuha siya sa vest niya and hand it over saakin "ito panyo, gamitin mo... hindi yung kamay lang gagamitin mo" sambit neto habang iniaabot ang panyo saakin

"Salamat, Lu-" pasasalamat kong sambit sakanya habang sumisinga

y*ck sa tabi pa talaga niya ako suminga but anyway he seems reliable and comfortable kasama unlike ni CHRIS! arghhhh unang araw palang pasakit na sa buhay ko

"You can call me Tom, like you used to call me before." nakangiting banggit niya saakin

"Huh? do i even know you before? like matagal na ba kitang kilala?" nagtatakang tanong ko sakanya

"Yes.. Matagal nang kakilala...." nakaramdam ako ng lungkot sa boses niya sa pagsagot neto saakin

"Sorry.... nasangkot kasi ako sa isang aksidente and that caused my amnesia..." mahinahon kong tugon sakanya "Pwede mo bang ikwento yung pagsasama naten before?" tanong ko sakanya

"We are Classmates before Max, sa Xavier Highschool remember and we even got close more than friends..." pagsambit niya

more than friends? so EX ko siya? sa gwapong 'to naging EX ko? omhayyy.. kung idi-describe ko siya, kasing hawig niya Yung teenage look ni Chris Evans.

"Seems surprise hhmmm"pabirong Sabi ni Luis saakin "you know what, against the rule Yung pagtambay sa rooftop while school period" dagdag pa niya

"Sorry..."pagpapaumanhin ko habang patayo na sa pinagkakupuan ko.