တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာၿပီးေနာက္ December 26 . 11:30 Pm
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေဆး႐ုံႀကီး၏ သားဖြားခန္းေရွ႕၌ ညသန္းေခါင္အခ်ိန္တြင္ လူစုံတက္စုံ ေရာက္ေနၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ မီးဖြားခန္းထဲသို႔ ေအာ္ဟစ္ကာ ဝင္သြားေသာ ျမေသြးေၾကာင့္ပင္။ မီးဖြားခန္း၏ တံခါးေရွ႕တြင္ေတာ့ ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္ေနသူမွာ ေမြးဖြားလာမည့္ ကေလး၏ ဦးေလးျဖစ္သူ ေသြးသတၱိျဖစ္သည္။ အေဖျဖစ္သူထက္ပို၍ စိတ္လႈပ္ရွားေနပုံေပၚေသာ သတၱိသည္ တစ္စက္မွ အၿငိမ္မေနပါ။ ေဝယံသည္ေတာ့ ရယ္ရခက္ ငိုရခက္ျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူအား ၾကည့္ကာ ထိုင္ခုံတြင္ ပုံလ်က္ေလးထိုင္ေနသည္။ ပါးစပ္မွလည္း ဘုရားစာေပါင္းစုံအား ႐ြတ္ေနေသးသည္။
အေမာတေကာျဖင့္ ေရာက္လာေသာ ႏႈိင္းႏွင့္ ကဗ်ာသည္လည္း မထူးမျခားနားပင္။ သူမတို႔အျဖစ္သည္ ပို၍ ရယ္စရာေကာင္းေနခဲ့သည္။ ည၁၀ နာရီတြင္ ဆိုဖာေပၚ၌ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦးမွီလ်က္ထိုင္ေနၾကေသာ ႏႈိင္းတို႔၏ ခ်စ္ကမာၻေလးအား ဖုန္းေခၚဆိုမႈတစ္ခုေၾကာင့္ ဗရမ္းဗတာျဖစ္ခဲ့ရသည္။
"ဘယ္သူဆက္တာလဲ ႏႈိင္း"
"အစ္ကိုသတၱိဆက္တာ"
"ဘယ္သူဘာျဖစ္လို႔လဲ"
"ျမေသြး ဗိုက္နာလို႔ ေဆး႐ုံေရာက္ေနတယ္တဲ့"
"ဟင္ ေမြးေတာ့မွာလား"
"ဟုတ္မယ္ထင္တယ္"
"ဟာ ဒါဆို သြားရေအာင္ေလ"
ကဗ်ာ့၏ ဆြဲေခၚမႈျဖင့္ ေယာင္ရမ္းကာ ပါလာေသာ ႏႈိင္းသည္ အဝတ္အစားပင္မလဲခဲ့ရ။ ကဗ်ာသည္လည္း သူမႏွင့္အတူတူပင္။ ညအိပ္ဝတ္စုံမ်ားျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ေဆး႐ုံသို႔ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။
"အစ္ကို ျမေသြးဝင္သြားတာၾကာၿပီလား"
"၁၅ မိနစ္ေလာက္ေတာ့ရွိၿပီ"
ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္ေနေသာ အစ္ကိုသတၱိအား ၾကည့္ကာ ႏႈိင္းမ်က္စိေနာက္လာရသည္။
"အစ္ကိုရာ ထိုင္ေနပါ အစ္ကို႔ကိုၾကည့္ရတာ ႏႈိင္းမ်က္စိေနာက္လာၿပီ ေမြးလာတဲ့ကေလးေတြသာ အစ္ကိုနဲ႔တူရင္ေတာ့ သြားၿပီဘဲ"
ESTÁS LEYENDO
ပြိုကျလျက်ရှိသော မိုးရိပ် (Complete)
Romanceလောကဓံရေ အရာအားလုံးကို ယူသွားပါ ဒါပေမဲ့ ကဗျာ့ကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေး (နှိုင်းယှဉ်ဝင့်လွှာ) ကဗျာ့အတွက် ပျော်ရွှင်ခြင်းဆိုတာ ပန်းချီလေ (ကဗျာခြွေ) ကမ္ဘာမှာ ပျောက်ပျက်မသွားတဲ့အရာက ဘာလဲဆိုရင် ကဗျာ့အပေါ်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းဘဲပေါ့ (မြတ်ပန်းချီခြယ်)
