family doctor | chaelisa

20

istemeye hakkim var mi bilmiyorum ama yorum gelir mi sizi ozledim 🥺🫶🏻
🫂🫂🫂

Kapının önünde pijamalarımla Chaeyoung'un gelmesini bekliyordum. Bir mal olduğum için üstüme ceket almamıştım, şu anda da soğuktan tir tir titriyordum. Ya da heyecandan da olabilir, bilmiyorum. Kısa ama bana asırlar gelen bir beklemenin ardından Chaeyoung'un beyaz Jeep'i bizim villaya giriş yapmıştı. İçimden ona kadar sayarak sakinleşmeyi bekledim. Ama heyecanımı bastıramıyordum, ne konuşacaktık şu an?

Chaeyoung arabadan inmiş kaşları çatık bir şekilde yanıma ilerliyordu. Ceketini çıkararak yanıma ulaştı ve sırtıma attı ceketini.

"Bu soğukta niye bir şey giymeden çıkıyorsun? Hasta olacaksın yine başıma."

"Merak etmeyin, hasta olursam Seulgi benimle ilgilenir."

Sinirle derin bir nefes verdi. Biraz ürkütmüştü açıkçası, bu dediğimin onu bu kadar sinirlendirmesini beklemiyordum. Burnundan soluyordu resmen.

"Ee gecenin bu saatinde ne konuşacaksınız benimle?"

Bakışları yumuşadı.

"Lalisa ben.." dedi bir şeyler gevelemeye başlayarak. Ama asla net bir şey söylemiyordu.

"Yine ağzınızdan cımbızla mı laf alacağım?"

"Aslında.. Off nasıl söylemem gerektiğini bilmiyorum."

"Korkak olmayın Bayan Park. Bir kere de aklınızdan geçenleri değil de kalbinizden geçenleri söyleyin."

Beklentiyle ona bakıyordum. Ama o sadece beni izliyor, ağzını bıçak açmıyordu. Bu kadının duyguları hakkında bu kadar korkak olması beni sinirlendiriyordu artık.

"Böyle susacak mısınız?"

"Lalisa benim sevgilim var sanıyorsun ya."

"Sanıyorum? Öyle değil mi zaten?"

Derin bir nefes aldı.

"Aslında yok."

"Nasıl yani?" dedim bilmezden gelerek.

Bunu ondan duymak gülümsememe sebep olacaktı az kalsın. Ama kendimi tutmuştum. Çok kötü bir yalancısınız Bayan Park, hepimiz anlamıştık bunu zaten.

"Senin benden vazgeçmenin tek yolunun bu olduğunu düşündüm. Bu yüzden yakın bir arkadaşımı sanki sevgilimmiş gibi paylaştım."

Kollarımı önümde birleştirdim. Ağzımdan bir 'hah' nidası çıktı.

"Peki şimdi neden bunu bana anlatıyorsunuz? Size istediğinizi verdim, sizden vazgeçtim. Ne arıyorum ne mesaj atıyorum ne de sizi rahatsız ediyorum."

"Bunun eksikliğinin bu kadar ağır olacağını tahmin edememiştim."

Gülümsememi yine durdurmak zorunda kalmıştım. Ondan net bir şey duyana kadar yumuşama belirtisi göstermek istemiyordum.

"Biraz daha açık olur musunuz?"

"Öncelikle bir cevap almalıyım. Seulgi'ye karşı bir şeyler hissediyor musun gerçekten? Aranızda bir şey var mı?"

Bunu onaylasam mı onaylamasam mı diye ikilemde kalmıştım şu an. Her ne kadar bu oyunu sürdürüp onu süründürmek istesem de bunu onaylarsam istediğim itirafı alamayacaktım. Bundan emindim.

"Chaeyoung seni bu kadar kısa bir sürede unutmam mümkün değil." dedim aradaki resmiyeti atarak. "Eh sen benim vazgeçmem için böyle bir oyuna kalkışıyorsan ben niye seni kıskandırmak için kalkışmayayım?"