Idiot Seme Complete

52-53

တန့်တုန်း က သက်ပြင်းချရင်း ခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ငွေရောင်ဓားငယ်လေးကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး
ကျောက်ယွင်ချီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မြှောက်ကာ အသားအရေကို အသာအယာ ခွဲလိုက်သည်။

ပင်းအာ ကလည်း အဆင်သင့် ပြင်ထားပြီးသား ဝါးပြွန်ငယ်လေး နှစ်ချောင်းကို ယူလာပြီး စီးကျလာသော သွေးများကို စုဆောင်းလိုက်သည်။

“ငါတို့ လူထွားကြီးရဲ့ သွေးကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်... ”

တန့်တုန်း က ယွမ်ဆွေဖုန်း ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

“ဖြေဆေးကို အချိန်မတိုင်ခင် ရှာနိုင်မလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့... အချိန်
မမီနိုင်ခဲ့ရင်တော့ သူ့ ကံကြမ္မာပဲ‌ေပါ့”

တန့်တုန်း ၏ စကားကြောင့် မျှော်လင့်ချက် ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ယွမ်ဆွေဖုန်း ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ပင်းအာ ကလည်း ရှေ့တိုးလာပြီး နှစ်သိမ့်သလို ယွမ်ဆွေဖုန်း၏ ပခုံးကို အသာပုတ်လိုက်သည်။

“ဒီကာလအတွင်းတော့ လူထွားကြီးကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးလိုက်ပါကွာ။

သူ ဘာစားချင်စားချင်၊ ဘာလုပ်ချင်လုပ်ချင် အတတ်နိုင်ဆုံး လိုက်လျောပေးလိုက်။

ညဘက်တွေမှာလည်း နည်းနည်း ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နေဦး‌ေနာ်။

တိုတိုပြောရရင်တော့...

ဒီခြောက်လတာကို သူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းနိုင်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါကွာ။”

ယွမ်ဆွေဖုန်း ကတော့ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ငြိမ်သက်နေမိသည်။

အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ပင်းအာ က သူနဲ့ ကျောက်ယွင်ချီတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အထင်လွဲနေကြောင်း ရှင်းပြဖို့ စိတ်တောင် မရှိတော့ပေ။

ပင်းအာ ပြောနေတဲ့ စကားတိုင်းက ကျောက်ယွင်ချီ ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ရက်တွေကို ပြင်ဆင်ပေးဖို့ မှာကြားနေသလို ဖြစ်နေသည်။

ထိုစကားများကို ကြားနေရသည့ ယွမ်ဆွေဖုန်း ၏ ရင်ထဲမှာ နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။