chapter 17
Matapos naming inomin ang juice na tinimpla namin ni dilan kanina, ay agad din naman kaming lumabas para maka pag harves na kami ng mga strawberry.
O iyan iha yang baskit mo at iho yan naman yang sayo! Sabi ni tay birto sabay turo sa mga baskit sa aming harapan.
Agad kodin namang kinoha ang baskit para sa akin ganon din si flood na kinoha din ang kanyang baskit.
Gosto mo sabay na tayong mag harvest! Panyaya ni flood akin.
Nginetian ko mona siya bago sinagot.
Ok para para may kaosap din ako habang nag ha harvest!
Akmang mag lalakad na ako ng maramdaman kong nag vibrate ang aking cellphone kaya pasimpling kinoha ko ito sa aking bulsa.
Nakita kong si storm pla ang tumatawag kaya dali dali ko itong sinagot.
Hello!
Nasan ka? Tanong niya mola sa kabilang linya.
Nandito kami sa kaibigan ni flood nag haharvest ng mga strawberry.
Jam! Halikana ng makarami na tayo. Sigaw ni flood mola sa malayo.
Sandali lang! Sigaw ko sa kanya at tinakpan ang Mike ng anking cellphone paradi ma dinig ni storm ang pag sigaw ko kay flood.
Sino yon?tanong niya mola sa kabilang linya.
Ah! Si flood tinatawag niya aki para mag harvest ng strawberry! Sagot ko sa kanya.
Sige bye na mokhang injoy kanaman sa kanya e kong di lang kita tinawagan baka di mopa ako malala. Sabi niya bago pinatay ang tawah.
Hello Storm! Storm hoy! Hello! Sabi ko baka kasi nanjan pa siya kahit alam kong wala na siya.
Ang saya at excited ko kanina para lang maka ponta dito ay biglang nawala at napalitan ng lungkot at pag alala.
Ok kalang? Tanong sakin ni flood ng makalapit na ako sa kanya.
Bahagya lamang akong tumango bilang sagot at kinoha na ang aking basket para magsimola ng mag harvest ng mga strawberry.
Nangalahati na ang aking basket ng may nakita akong parang hugis pusong bunga ng strawberry kaya dali dali ko itong kinoha para ibigay kay storm mamaya alam ko ng nag tatampo ang bagyong iyon kaya ibibigay ko to sa kanya mamaya bilang peace offering nadin.
Madami kanang nakoha? Tanong ni flood ng makalapit sakin mola sa aking likod kaya agad agad kong tinago sa aking bulsa ang special ng strawberring nakoha ko kanina.
Oo tama nato! Sabi ko sabay pakita sakanya ng mga nakoha ko.
Matapos makapag harvest ay agad di naman kaming nag paalam kay tay birto at nag pasalamat sa mga strawberring na harvest namin nong una gusto kosang bayaran kasi nakakahiya naman piro sabi ni dilan at tay biro na wag nadaw minsan lang daw nag dala ng kaibigan diti si dilan kaya masaya din siya at nakilala niya kami niflood.
Nasa sa kotsi na kami ni dilan ng biglang nag salita si flood na nakasakay katabi si dilan na nag mamaniho.
Ayos kalang ba kanina kopa napapansin na matamlay ka. Tanong niya.
Ayos lang ako! Sabi ko at bahagya siyan tingnan.
Madami din akong nakohang mga strawberry may ibat ibang hugis may parang tapay ng manok may iba din na barang kambal tuko dahil nakadikit ang dalawang bunga at ang pina ka maganda sa lahat ay ang nasa aking bulsa ang pina ka special sa lahat ang strawberring hugis puso.
Diko alam na bahagya na palang akong ngomite kong di ang ako tinawag ni flood para boma baba.
Bahagya kong nilibot ang aking tingen at napansin ko na nasa bahay na pala kami ni dilan kay bahagyo kong tinaponan ng tinge si flood na kakalabas palang ng kotsi.
Di paba tayo uowi? Tanong ko sa kanya.
Mag tanghalian mona tayo pago tayo bomalik sa resort! Sabi niya at tomalikod sa akin para sundan si dilan na papasuk sa kanilang bahay.
Agad din naman kaming sinalubong ng matandang maid na onang sumalubong samin kaninang umaga.
Hali na kayo nakahanda na ang tangahalian! Sabi nong maid samin at ilalalayan kami paponta sa may kosina.
Agad ko din namang nakita si mlanding maid ng tuloyan na akong nakapasuk sa loob ng kusina.
Ah flood anong oras ba tayo babalik ng maynila? Tanong ko sa kanya ng maka upo na ako.
Ma 3 to 4 pm bakit. Tanong niya sakin habang nag sasandok ng kanin.
Wala lang si storm ba kaibigan niyo din ni dilan? Tanong ko habang ngumungoya.
Bigla namang naging siryoso ang kanyang mukha dahil sa tanong ko.
Oo bihira nga lang kami mag kita kita parihong bisi kaya kong may pag kakatao katulad ngayon nag kikita kami! Sabi niya habang bising bisi sa pagkain.
By the way dude ipapahated konalang kayo ky mang berting pabalik doon sa resort na tinutuloyan niyo may gagawen pa kasi ako mamaya kaya dikona kayo maihahated. Putol niya sa udapan namin ni flood kaya nabaling ang attention namin sa kanya.
At jam kita kits nalang tayo don sa maynila. Sabi niya sakin.
Huh? Nalilitong tanong ko.
Yup you herd right, don na kasi ako mag aaral sa school niyo kaya kita kits nalang tayo doon.
Bat kanaman lilipat. Tanong ko.
Walang nandon kasi ang mga kaybigan ko kaya naisip ko na lilipat don since noon kopa naman talagang planong lumipat pero ngayon kulang talaga naboo yong palano ko na sa mynila nalang mag patuloy.
Matapos naming manang halian ay agad din naman kaming nag paalam sa kanya gaya ng sina be niya kanina kita kits nalang dao kami doon sa mynila kaya sinabi konalang na ipapakilala ko siya sa mga kaibigan witch means sina anit at rina alang naman ang malalapit sakin bukod don ay wala na, di kasi ako friendly.
Nasa saskyan na kami ni flood ng maisipan ko ng open ng aking facebook account at habang nag swipe ako ng mga post galing sa fb group ng may naka koha ng attention ko isang code.
If you love life don't waste time. For the time is what life is made up of.
Sa unang basa mahirap intendihen sa lalim ng pagka ingles. Piro pag inentinde mong maboti isa lang ang pina hihiwatig.
Ang wag magsayang ng oras kong mahal mo siya at mahal ka niya ano pa ang dahilan para pahirapan niyo ang isat isa baka pag pinalampas mo ang pagkakataon saka kapa magigisaing at manghihinayang maekli lang ang buhay.
Bigla naman akong napaisip may gusto sakin si storm at ganon din ako sa kanya pero iba ang gusto kong mula sa kanya.
![](https://img.wattpad.com/cover/93564636-288-k152384.jpg)
YOU ARE READING
nightmare
HumorSiya si jamila Santos isang mabait na anak at lumaki sa isang masayang pamilya ngunit ang lahat ng ito ay nag bago simola ng mamatay ang kanyang mga magulang. Pano niya matatangap na ang lalaking nag papatibok ng kanyang puso ay anak pala ng taong p...