Unicode..
Dahyunသူအဖေရုံးခန်းကိုလာခဲ့သည်။အခန်းရှေ့ရောက်တော့
"ဝင်လာခဲ့!"
Dahyunလဲဝင်လာပြိးအလုပ်စားပွဲရှေ့မှာရပ်ကာ
"ကျွန်တော်ကိုခေါ် တယ်ဆို့လို့"
"ငါမင်းကိုတောင်းဆိုစရာတစ်ခုရှိတယ်။"
"မနက်ဖြန်မင်းအမေဆီကိုမင်းတစ်ယောက်ထဲပဲသွားလိုက်ပါ။"
dahyunခေါင်းငုတ်နေရာကနေသူအဖေကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တစ်ခုပြန်တောင်းဆိုပါရစေ.."
Mr kimလဲdahyunပြောတာကိုခေါင်းညိတ် လိုက်တော့
"နောက်ဆိုommaအတွက်စိတ်မပူပါနဲ့။ကျွန်တော်ပဲတာဝန်ယူပါတယ်။"
"အဲဒါမင်းတောင်းဆိုမူလား?"
"မဟုတ်ပါဘူး။ကျွန်တော်တောင်းဆိုမူကMrs Chou(Tzuyu omma)ကိုဂရုစိုက်ပေးပါ။Mrs chouကommaမရှိတော့ထဲက ကျွန်တော်အတွက်အမေတစ်ယောက်ဆိုလဲမမှားပါဘူး။"
"ကောင်းပြိး။မင်းသွားလိုရပြိး ။"
Dahyunလဲအခန်းပြင်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူအခန်းထဲကိုပြန်ဝင်လာတော့သူအခန်းထဲ ရောက်နေတဲ့Tzuyuကိုတွေ့ပြိး
"ဘယ်တုန်းကပြန်ရောက်လာတာလဲ?"
"မကြာသေးပါဘူး။hyungဘယ်ရောက်နေတာလဲ?"
"စာကြည့်ခန်းထဲမှာစာအုပ်သွားရှာနေတာ.."
"စာအုပ်ကော ?"
"မတွေ့ဘူး။"
"hyung"
"ဘာလဲ tzuyu "
"ကျွန်တော်တိုအပြင်သွားရအောင်!"
"မင်းအချိန်ဖြုန်းမယ်ဆိုလဲစာလုပ်ပြိး အချိန်ဖြုန်းပါလား?"
dahyunသူစာကြည့်စားပွဲပေါ်ကစာအုပ်ကိုဖတ်ရင်Tzuyuကိုပြောလိုက်သည်
"hyungအမြဲစာလုပ်နေတာမပျင်းဘူးလား?"
Tzuyu dahyunကိုမေးလိုက်တော့
"မင်းကောအပြင်လျှောက်ထွက်နေတာ မညည်းငွေ့ဘူးလား?"
DahyunအမေးကိုTzuyuဘာပြောကမှန်းမသိဘူးဖြစ်သွားသည်။
