Prologue or Epilogue??

335 36 0
                                        

Zawgyi Version

ေမွာင္မိုက္ေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္နည္းတူ
အလင္းေရာင္ ပကတိကင္းေသာ အခန္းငယ္ေလးတစ္ခန္း

ထိုအထဲတြင္မူ ေကာင္ေလးတစ္ဦး
အိပ္ရာေထာင့္ေလးတြင္ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလးထိုင္လ်က္

ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး တသိမ့္သိမ့္တုန္လ်က္

မ်က္ဝန္းမွလည္း မ်က္ရည္ဥတို႔ တြဲလြဲခိုေနလ်က္

နွလံုးသားတစ္စံုလံုးလည္း အပိုင္းပိုင္းအစစ ကြဲေၾကလ်က္

အျပင္ဘက္မွ တံခါးကို တဒုန္းဒုန္းထုသံမ်ား

"သားေလး အျပင္ထြက္ခဲ့ေနာ္ မာမားသားေလးက လိမၼာပါတယ္"
"မင္းhyungကိုု ေခၚေပးမယ္ေနာ္ beomေလးထြက္ခဲ့ပါကြာ ညီေလး"
"yeonjunေလးကလည္း beomေလးကို အခုလိုျဖစ္ေစခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ beomေလး ထြက္ခဲ့ေနာ္"
"ေဟ်ာင့္ ထြက္ခဲ့ကြာ!!Yaa!!"
ဟူေသာ စိုးရိမ္တႀကီးေခၚသံမ်ားကိုလည္း

ၾကားနိုင္ဟန္မေပၚ

သူသိသည္မွာ
လက္ထဲတြင္ရွိေသာ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္

အခါခါလွန္ေလွာခဲ့၍ အတြင္းမွ စာရြက္သားေလးေတြပင္ ေၾကမြေနခဲ့ျပီ
စာအုပ္အဖံုးေလးေပၚသ႔ိုလည္း မေရမတြက္နိုင္ေသာ မ်က္ရည္စက္တို႔ က်ဆင္းခဲ့ျပီးျပီ

သို႔ေသာ္......

သို႔ေသာ္လည္းးး
ထိုစာအုပ္ေလးကိုပဲ ေပ်ာက္သြားမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕သည့္လား မလႊတ္တမ္း ဆုပ္ကိုင္ထားခဲ့သည္

"တစ္သက္လံုးစာ ထာဝရအတြက္ အမွတ္ရေနမယ့္ ထို မ်က္ဝန္းတစ္စံု"
"ရုတ္တရက္ ရုတ္တရက္ ကြ်န္ေတာ့္ဆံႏြယ္ေတြထဲ တိုးဝင္လာတတ္တဲ့ အထိအေတြ႕ေလး"
"အမွတ္မထင္ဘဲ ျပံဳးျပတတ္တဲ့ ႏူးညံ့လြန္းတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု"
"သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူဘဲ Gyuေလး ဆိုတဲ့ ခ်ိဳျမျမ အသံေလးရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ မူမိုင္ရွင္"

ျပီးေတာ့......
"လြမ္းတယ္"

ျပီး...ျပီးေတာ့လည္းး...

"ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပတာမို႔......
အမွတ္မထင္ေသာ တမင္တကာျဖစ္ရပ္ေတြကိုလည္း ခြင့္လႊတ္တာမို႔...
အရင္လို မျဖစ္နိုင္ေတာ့လည္း ရတာမို႔...
အနားမွာ ရွိေနေပးရင္ပဲ ရျပီမို႔...
ေတာင္းပန္မႈေတြလည္း မလိုအပ္တာမို႔..."

unexpectedlyStories to obsess over. Discover now