Eylemden
Ne olduğunu çözmeye çalışıyordum Fethi Samete bir şeyler söyleyip yollamıştı ve şu an ceketini giyiyordu
Hızla yanına gittim
"Fethi ne oluyor ?"
"Ben gelene kadar bekle "
"Tamam da ne oluyor bi söylesen ?"
Derin bi nefes verip sertçe bakmaya başladı
Yaklaşıp alnımı öptü ve kapıdan çıktı
•
•
1 saat geçmişti müzik sesi çoktan kesilmişti aşşağıda kimse varmı onuda bilmiyordum.
Yüksek bir silah sesiyle kalbim ağzıma kadar geldi . Daha fazla dayanamaycaktım şifreyi girip kapıdan çıktım
Alt kata indiğimde Fethinin bir adam ile bağırarak tartıştığını gördüm kimdi bu ?
Söylenenleri dinlemeye karar verdim
Karşısındaki adam "Onu istediğim zaman görebilirim ! Belkide zorla tutuyosundur onu ?" Diye bağırıyordu
Dediği şeyle Fethi daha çok sinirlenmiş ve adamın boğazına yapışmıştı "O BENİM, SADECE AMA SADECE BENİM" karşısındaki adamda mafyaydı belli arkasında onunda bir sürü adam vardı
Kimden bahsediyorlardı?
Adam tekrar konuşmaya başladı "Eylem benim öz kardeşim onla konuşmama onu görmeme ve tanımama engel olamıyacaksın"
Duyduğum şeyle ayaklarım saklandığım yerden kendiliğinden çıktı
Ağzım açık kalmıştı
İkiside beni fark ettiğinde ben ikisinede şaşkınca bakmaya devam ediyordum
"N ne kardeşi" diyebilmiştim
Fethi hızla yanıma gelip beni arkasına aldı
O adamda aynı şekilde bize yaklaştı ve yüksek sesle konuşmaya başladı
"BEN SENİN ABİNİM EYLEM. ÖZ ABİNİM... ANNEM VE BABAM 2 çocuğa bakamayız diye düşünmüş ve beni zengin bir aileye satmışlar "
Söylediği kelimeler kulağımda yankılanırken devam etti
"Senin bu mafya da bunu başından beri biliyordu"
Artık gücüm kalmamıştı yorgun bedenim ve ruhum kendimi karanlığa bırakmamı sağladı
Fethiden
Hızla Eylemi kucağıma aldım
"SAMET! ARABAYI HAZIRLA "
Ellerini tuttum buz gibiydi. Hızla ceketimi çıkarıp onu iyice sarmaladım keşke benden duysaydı bu gerçeği
Şu an hastane odasında melek gibi uyuyan karımı izliyordum koluna serum bağlamışlardı
Alnına bir öpücük kondurup çekildim
Ellerini bırakmıyordum
Onu böyle gördükçe canım yanıyordu. 3 mermi yiyince bile bu kadar canım yanmamıştı
Bu kadın benim her şeyimdi
Dakikalar sonra gözlerini yavaşça açmaya başlamıştı
"Eylem, iyi misin güzelim ?"
Donuk donuk baktı gözlerime
İyi olmadığını biliyordum
Ellerini daha sıkı tuttum
Derin bi nefes alıp konuşmaya başladı yavaşça
"Beren, kızım nerde? Ordaydı"
"Şşş sakin ol evimizde mışıl mışıl uyuyor sultan hanım yanında "
Dern bir sessizlik vardı ne o konuşuyordu ne ben söyleyecek bir şey buluyordum
En sonunda sessizliğini bozdu
"Doğru mu? Duyduklarım doğru mu ?"
Başımı salladım
Yüzüne bakamıyordum
"Onunla konuşmak istiyorum"
Dediği şeyle yüzüne baktım kararlı gözüküyordu
"Emin misin?"
"Evet. Onu dinleyeceğim "
Başımı sallayıp dışarıya çıktım
Telefonumu çıkarıp Sameti aradım
Anında açılan telefon işe konuşmaya başladım
"Ateşe haber ver. Hastaneye gelsin Eylem konuşmak istiyor de"
"Tamam abi "
Tekrar içeri geçtiğimde Eylemin dalmış olduğunu gördüm yanına yaklaşıp dudağına minik bi öpücük kondurdum
Düz bir şekilde baktı gözlerine baktığımda hiçbir şey anlayamadım
Sadece soğukluk vardı
"İyi değilsin"
"Evet Değilim" dedi soğukça
"Canının acıdığının farkındayım. Gelip anlatacak sana her şeyi"
"Canımı yakan tek şey o mu sence? Benden böyle bir şeyi nasıl saklarsın"
Aniden yükselen sesiyle kaşlarım çatıldı
Konuşmaya devam etti "Hadi sesini yükseltme bana diye bağırsana her zamanki gibi. Ya sen nasıl saklarsın böyle bir şeyi amacın ne !?
