i need you|futabaxkou

u

kızın, sevdiği çocuğu kaybetmesinin ardından eriyip giden bedeni, donuk gözleri, titreyen elleri. çoğu zaman asla durmayan göz yaşları.

sarılamadığı o beden, koklamaya kıyamadığı o saçlar gitmişti işte. sevmeye kıyamadığı o çocuk gitmişti.

kurtaramamıştı kız onu acısından, tekrar kaybetmişti onu. söyleyememişti yine sevdiğini, peki anlamış mıydı  sevdiği hislerini?

neden tutmamıştı elini, yoksa yormuş muydu onu?

gülümseyişini silemiyordu gözlerinden kız. ruhuna kazınmış gibiydi. o hep onun şimdi çektiği acıyı mı çekiyordu? çok güçlüydü.

bu suyu özel kılan neydi? neden burayı seçmişti?

ilk burada ağlamışlardı birlikte, ilk burada sarılmıştı.

onu gerçekten özlemişti, bu sefer söyleyecekti. bağıra bağıra sevgisini haykıracaktı.

bir daha acı çekmesine izin vermeyecekti, bir daha onu kaybetmeyecekti.

ona ihtiyacı vardı,
yoksa kalbi olmadan nasıl yaşabilecekti?

kızın göz yaşlarına gülümsemesi karıştı

"beklettiğim için özür dilerim, kou!"

"neden bu kadar geç kaldın, aptal!"
çocuk kızın başına vurdu. daha sonra belinden tutup kendine çekti. sıkıca sarıldı.

kız bir yandan ağlarken başını kaldırdı, çocuğu kendine çekti ve dudaklarına bir öpücük bıraktı.

ikisi de gülümserken kızın göz yaşlarını sildi çocuk.

"kou. seni seviyorum."

"bunu biliyorum. tanrım ağlama artık! seni annemle tanıştıracağım yürü hadi!"

ellerini birbirine kenetledi çocuk ve kızın başına hafif bir öpücük bıraktı.

————
bir gün eminim hatırlayacağım

ve seni burada

tam bu köşede

bekliyor olacağım