နဖူးကနာက်င္မႈကအေရွ႕ကေကာင္ေလးစီကဆိုရင္
Gun ဘာမွျပန္မလုပ္ပါ။
လြယ္လြယ္အလုပ္ခန္႔ႏိုင္သလိုလြယ္လြယ္လဲအလုပ္ထုတ္ႏိုင္ေသာ mark ကိုေၾကာက္ရသည္။
သို႔ေသာ္လဲတားမမွီလိုက္ပါပါးစပ္ကေလးကထြက္သြားၿပီ။"နာတယ္ကြ မင္းအသားနာရင္ႀကိဳက္လားကိုယ္ခ်င္းစာ"
တစ္ခ်က္ကေလးရယ္လိုက္ကာ လက္ကိုအတင္းလာဆြဲသည္။
"ဘာလဲမလိုက္ဘူး ဆရာမနဲ႔တိုင္မွာေနာ္ လႊတ္"
"လာစမ္းပါ ဘာမွမျဖစ္ဘူး"
"မင္း လႊတ္ဦးနာတယ္"
သူအတင္းဆြဲေခၚလာသည္မွာေက်ာင္းပန္းျခံေရွ႕ပင္ေရာက္ေနၿပီ။
အေနာက္က ႀကီးေကာင္ႀကီးမားေလးက လႊတ္ဖို႔အာက်ယ္ေနသည္။Mark လက္လႊတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ဟြန္႔တဲ့။
"ဘာလို႔တစ္ဟြန္႔ဟြန္႔နဲ႔ျဖစ္ေနတာလဲ အသက္ရွဴ မဝဘူးလား"
"မင္းအပူမပါဘူး"
"ဆရာမဆူမွာေၾကာက္ေနတာလား မေၾကာက္နဲ႔ဒီေက်ာင္းကိုကြ်န္ေတာ့္အေဖပိုင္တယ္"
"သိတယ္"
Gun ေျပာၿပီးမွကိုယ့္ပါးစပ္ကိုယ္ျပန္အုပ္ရသည္။
Mark ကေတာ့ဘယ္လိုသိတာလဲဟူေသာအၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ေနၿပီ။"မင္း မင္းကယ်ဥ္ေက်းလွခ်ည္လား ကြ်န္ေတာ္ေတြဘာေတြနဲ႔"
"ဘာလို႔ခင္ဗ်ားကျပန္႐ိုင္းေစခ်င္တာလား"
"ေတာ္ၿပီထားေတာ့ ရန္ျဖစ္ေနမယ္ ဘာလို႔ေခၚလာတာလဲသာေျပာ"
"သြားစရာရွိလို႔"
"ဘယ္သြားမလို႔လဲ"
"လိုက္ခ့ဲ"
Gun လဲသိခ်င္တာေၾကာင့္ mark ေနာက္လိုက္သြားမိသည္။
ထို႔ေနာက္ကားေပၚတက္ခိုင္းကာ ေဘးမွာရပ္ေစာင့္ေနတဲ့အေစာင့္ေတြကိုဖယ္ခိုင္းၿပီး သူကေမာင္းဖို႔တက္လာသည္။ေဘးနားက gun ကို mark ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အူေနျပန္ၿပီ။
24 နာရီအူေၾကာင္ၾကား။"ဘယ္သြားခ်င္လဲ"
"ဟင္!မင္းေျပာေတာ့ သြားစရာရွိတယ္ဆို"
![](https://img.wattpad.com/cover/222902291-288-k245897.jpg)
YOU ARE READING
Baby boo✨
Non-Fiction၈ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက accident တစ္ခုျဖစ္ၿပီး သရဲေတြျမင္တတ္လာတဲ့ Gun ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးနဲ႔ Mark ဆိုတဲ့သူေဌးသားေလးတို႔ဘယ္လိုဆုံေတြ႕ၾကမွာလဲ? သူတို႔ကိုဘယ္သူကဆံုေတြ႕ေအာင္လုပ္ေပးမွာလဲ? သိခ်င္ရင္ဖတ္ၾကည့္ ဟိ..😁 ၈နွစ်လောက္ကတည်းက accident တစ္ခုျဖစ်ပြီး သရဲတြျေမင္တတ္လ...