CHAPTER 5

42 2 2
                                        

KATE's POV

Bigla akong pinagpawisan.

Buti na lang talaga at mabilis akong mag-isip.

Kaya ayun, nagtago ako sa may halamanan sa likod ng puno.

At mabuti na lang din at may aso rin sa mga oras na iyon sa may gilid ko na kumakalkal ng basura.

Paano naman kayang nagka-aso dito at nagkabasura?

Pero, mabuti na iyon.

Pasilip-silip pa ako sa  labas ng biglang sumilip ang lalaki sa may puno.

Kaya ayun, nagtago ulit ako.

"Boss, aso lang po pala." Killer

"Aso? Sige na at linisin mo na ang kalat dito." Bossing na killer

After ng ilang minutes, umalis na ang mga killers.

At Holy Cow ! nakita ko pa kung papaano nila dinala ang bangkay.

Sa loob ng bagahe men!

Sa loob ng bagahe nila isinilid ang bangkay!

Mga walang kaluluwa!

Mga Demonyo sila!

Teka, bakit ba ako nagkakaganito? Sanay naman akong makakita ng bangkay ah?

Pero, Ewan ko ba.. Naaawa lang kasi talaga ako sa taong pinatay.

Iba ang pakiramdam ko eh.

Bigla akong kinutuban ng masama.

Nga pala, ang lalaking nagpapatay kilala ko ang mukhang iyon eh.

Ay, tama! Siya ang lalaking nasa larawan.

Tama, siya nga! Hindi ako nagkakamali.

"Puwes, humanda ka. Dahil ikaw na ang isusunod ko." Kasabay ng pagtayo ko at ang pag-alis ko sa lugar na iyon.

-

Kinabukasan.. Sa classroom

Iniisip ko pa rin kung papaano ko makukuha ang necklace sa kotse ni classmate.

Tulala ako. As in tulalang-tulala.

Nakadungaw ako sa kawalan habang hawak-hawak ang libro ko ng may biglang nag-snap sa harapan ko na siya namang ikinagulat ko.

"Ay, patatas!" Ako

"Hey, my name is Steffen Shaun Sy. Remember? And not Patatas." Siya, sabay smile ng malapad

"Ginulat mo ako. Your fault. Well, if you'll excuse me Mr. Sy."  Sabay baling ng tingin ko ulit sa libro.

"Hey, I'm just concerned. It seems that you're bothered. Aren't you?" Siya

"Bothered? What you mean?" Ako

Bothered? Bothered daw ako?! What the heck? How did he knew? Eh, iniisip ko lang naman yung necklace ko at yung nangyari kagabi.

Yeah. Bothered nga ako.

Hindi ako masyadong nakatulog kagabi.

Who cares?

Siya nga daw diba? May pa concerned-concerned pang nalalaman.

"Well, anyway.. I have an extra cupcake here. Mind if I give it to you? Don't worry, walang lason yan." Siya sabay wink pa.

Since hindi ko kinuha at hindi ko siya sinagot eh, nilagay niya na lang sa may armchair ko.

Nagulat ako sa ginawa niya. Loading pa ako eh...

Siya naman, nilantakan na ang cupcake niya.

Napalunok naman ako ng wala sa oras.

Hindi ko napigilang tingnan siya ng masama.

Oops. Sorry, heto na naman kasi ako nagiging suplada na naman.

Tinitingnan ko lang siya ng masama ng magsalita siya ulit.

"Ah. Yeah, If I know.. May period ka ata ngayon eh." Siya na

Ngi-ngisi-ngisi pa.

Huwat?! Biglang nag-init ang mukha ko.

Anong pinagsasabi ng kumag na to?

Papaluin ko na sana siya ng libro sa ulo ng bigla kong maalala ang nangyari sa kanya kahapon.

Naawa ako, kaya ayon..

Hindi ko na lang tinuloy.

Nakita ko pang naka band-aid

ang kumag.

Mabuti nalang at hindi siya natuluyan kahapon.

Haaay, naku! Kung sakali, kargo de konsensya ko pa siya. Tssssk.

Mabuti na lang din at malakas ang kumag dahil kung hindi, siguradong a-absent siya ngayon.


"Hey, calm down. I was just kidding." Siya


"Kidding mo mukha mo!" Ako, sabay tingin sa kanya ng masama.

Bigla naman siyang tumayo at lumipat ng upuan.

Bale, sa tabi ko na siya ngayon nakaupo.

In other words, umupo lang naman siya sa upuan ni Jonnah.


Well, speaking of Jonnah my bespren eh, kagabi pa siya hindi nagpaparamdam sa akin.

Tinext ko naman siya pagkauwi ko ah? Hindi nga lang siya nagreply hanggang ngayon eh.

Ang weird nga eh, Always naman siyang una kung pumasok sa school kaysa sa akin pero, how come nauna pa ako ngayon? Tsss.

I know. Something's wrong. Nararamdaman ko iyon.


"Hey, I'm sorry okay?" Siya


"Sorry-sorry ka diyan. Eh, kahapon nga ang sungit-sungit mo. Tssss."


"Hey look, Hindi lang kasi maganda gising ko kahapon eh."

"So?" Ako


"So? Sorry na kasi. Here, have this 2 cupcakes of mine. It's all yours." Siya, sabay kuha ng cupcakes niya sa bag and nilagay ulit sa armchair ko. Sabay kamot ng ulo at smile ulit.

Nawala naman sa isip ko na kinakausap ako ng kumag.

Iniisip ko pa rin kasi si Jonnah. Miss ko na siya eh T_T

Hihintayin ko na lang siya sa labas. Masama kasi ang kutob ko eh.


Tatayo na sana ako ng biglang may humawak sa kamay ko.


And guess who?


Si Steffen Shaun Sy lang naman.


To be continued....

A/N: UD UD UD pa more! XD

Thanks for reading ! :)


Godbless <3


(01.25.2015)
©missdetective.

A Gangster's PromiseMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon