Eso que núnca dije

Eso que núnca dije

  • WpView
    Bacaan 29
  • WpVote
    Undian 6
  • WpPart
    Bahagian 5
WpMetadataReadSedang Ditulis
WpMetadataNoticeTerakhir diterbitkan Ahd, Mei 26, 2024
En mil y un ocasiones al pasar de la historia personas tan diversas como la vida misma han escrito sobre cada emoción que quizás no podían expresar correctamente. Han escrito sobre emociones tan diversas y complejas, emociones quizás tajante o fascinantes qué con simples palabras no podían se comunicadas abiertamente. Escribir lo que no puedes decir me parece una de las maneras de arte más cautivantes que existen. Una de las maneras más hermosas de romperte en mil pedazos sobre tinta y papel y quizás la manera más importante de volver a sentirte vivo luego de quedar sucumbido. Los poemas por algún tiempo me cautivaron al pasar entre sus líneas y en ciertos tiempos me enseñaron que podía seguir a flote si los escribía. Un abrazo que espero funcione no solo para conmigo, sino para todo aquel poeta atrapado qué busca ser liberado.
Hak Cipta Terpelihara
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.
Illustration

You may also like

  • Donde habita el Silenció  CARTAS PARA LUCIANA
  • Diarios del alma ||TERMINADO||
  • POETA MALDITO
  • 💘¿QUÉ ES EL AMOR?💘
  • Desde Mi Perspectiva
  • sempiterno
  • Desfibrilador (✔️) en librerías.
  • Óyeme con los ojos y escúchame entre letras
  • Cien maneras de romperse y volverse a armar. Poemario
  • Solo Luz

Este poemario es un viaje que nace del alma, una exploración de lo que he sentido, vivido y aprendido a lo largo de mi vida. En cada verso se encuentran fragmentos de mí mismo, pensamientos guardados que, finalmente, he logrado poner en palabras. Son recuerdos, emociones no expresadas, momentos de amor, dolor y reflexión que, aunque a veces no se entienden del todo, han sido una parte esencial de mi ser. Las palabras que componen estas páginas no solo son para alguien más, sino también para mí. Son la forma en que intento entender lo que no siempre pude decir en voz alta, lo que se quedó atrapado en mi interior. Aunque el tiempo haya pasado y las circunstancias hayan cambiado, el amor sigue siendo una presencia constante, un sentimiento que no se desvanece, sino que persiste y se mantiene vivo en cada palabra escrita. Este poemario es un reflejo de esa conexión que sigue viva, de esos sentimientos que aún arden, aunque estemos en caminos diferentes.

Maklumat lanjut
WpActionLinkGaris Panduan Isi