.

2026 ya girmemize dakikalar kaldı içim bir buruk tamamlanmamış duygularla doluyum. Anlatacak o kadar şey biriktirdim ,i içimde bunlar da 2025 te kalsin taşıyacak gücüm kalmadı. Sadece iyi şeylerle girmek istiyorum yeni yıla. Bu yıl nasıldı diye sorulacak olursa ne diyeceğimi asla bilemiyorum çok kötüydü desem mutlu olduğum günler için haksızlık olurmuş gibi aama  kötü zamanlar içinde yuzmus gibi hissettirdi çok ağladım çok üzüldüm basarabilecegime inandığım hersey basaramadigimla kaldım hüznüm üzüntüm beni hep çok yordu. Bu yılım tüm hayal ettiklerimi basarabilmeyi nasip etsin mutluluk huzur cevrelesn beni lütfen Allah'm hüznüm mutluluğa dönüşsün hayallerim gerceklesmeyi çok hakkediyor.

Bugün çok sık bu soruyu duydum neyin var niye bu kadar üzgünsün? Uzun süredir beklenilen o soru neden bu kadar gecikti ruhum çekildi içimdeki sıkıntılardan. Vücudumu artık kaldırabilecek kadar güçlü hissetmiyorum. Ruhum aci içinde 

Bir başlasam içimdeki en acı sahneleri buraya döksem rahatlarmiyim icimdeki bitmek bilmez ağrı diner mi? Hergun yeni çizikler atıyorum atiyorlar bu hic dinmeyen kalp ağrıma. Bu beden artik kaldiramayacak kadar yorgun. Göremeyecek kadar kör insanlar arasında yasiyorum çürüyorum görmüyorlar. Bugün cok fazla ağlamak istedim ama yapamadım cesaretim yok açıklamaya, buraya bile hala ustun körü yazarken nasil disa vururum ki beceremiyorum hep icimde kaldı hep bendeydi nasil paylasilir bilmiyorum en çokta bundan mahrum birakilmadim mi zaten. 

Kimsenin en değerlisi olamamk cok aciziyet mi belirtiyor? Neden böyle hissettiriyorlar hic kimsenin gozunde  oyle defilmisim gibi kaldıramıyorum. Bugun yine en acısından anladim ki birinin degerlisi hiç değilim 

Nasıl söze başlanır hic bilmiyorum bildiğim tek şey anlatmak istediğim o kadar seyin olması. Değersizlik içinde kaybolmuşken ailemin de boyle hissettirmesi beni kahrediyor. Her seyle savasirmisim gibi hissederim ama bununla savasamam yapamam. Cok değersiz,igrenc hissettiriyorlar baş edemiyorum. Başkalarina verdikleri degerinin parcasini bana bize verseler olmaz mi bunu hak etmiyoruz. İçim paramparça oldu bugün ağlamak istiyotum herşeyi kusmak istiyorum aam annem üzülür buna dayanamam annem cok fazla uzuluyorken bende uzemem hic deger gormedigini dile getirisimm kahreder onu yapamam. Yapmadığım onca sey bizi daha da derine batırıyor. İğrenç samimiyetler icinde yüzüyoruz bunu engellemek isterdim ama yapamiyorum encokta bunu kaldıramıyorum hep susturuluyoruz o uzulur bu kırılır fiye hic bir sey yaptirmiyorlar. Agzimdan cikan her cumlede beni kiriyor onlari kirdigim icin nefret ediyoruum bu kişiliğimden kafam o kadar bulanik ki cikan cumleler bile birbiriyle anlam kazanmıyor. 
          İcimde oyle bir bosluk var ki dolmasi icin zamana ihtiyaci var gibi ama benim o zamana tahammülüm kalmadı. İhtiyacim var o bosluhun dolmasina anlatmak istiyorum dinlenilmek istiyorum anlasilmak istiyorum ama sanki biri oyle bir dua etmis ki o bosluk sadece onunla dolucakmis gibi engeller her tarafta. İcimdeki o kişiyi cok seviyorum sıkı sıkı sarilsam herşey biticekmis gibi tum  sıkıntılar dertler bitecekmis gibi

Düşüncelerim tüm bedenimi ele geciriyor beni nefessiz birakiyor elimden hic bir sey gelmmiyor. Durduramiyorum surekli ses var zihnimin içinde.

Yapma baba bunu yapma bana kaldirarmam. Bir insan kızına ben gidiciyim sakin üzülme dermi buna yürek mi dayanır neden baba neden söyledin cok mu acı çekiyorsun özür dilerim elimden hicbir sey gelmiyor söylediğin seyler beni paramparça etti nasil toparlanicam ağlamaktan bitap düştüm nefes alamıyorum aklima geldikçe deliriyorum. Bu son günlerde cok sakinsin hic konusmuyorsun baba cok daliyorsun cok düşünüyorsun cok anlamlı bakiyorsun baba korkuyotum lutfen yapma yapamamam yapamayiz 

İçimdeki bir yer paramparça ve o yeri bulamıyorum. Heran sızlıyor beni darmadağın ediyor. Acıtıyor ve fark etmiyor nefes aldirtsa bile acı icinde aldırtıyor. Gücüm yok paramparça olan yeri bulmaya.Acı cekmek benim icin bir sanat haline dönüşüyor durduramıyorum güçsüz olduğumdan değil yapmak istemediğimden. Eksik hissediyorum bu acıtan tarafım sadece tamamlandığımda gecicekmis gibi. İyi hissetmiyorum özür dilerim 

Yazıp yazıp silmelerim çoktur benim. Korkarım yazmaktan içimdeki bu şeylerin gün yüzüne çıkmasından beni yargılamalarıdan. Çok biriktiririm hiç anlatmam anlayan hic olmaz hep susarım ama hep konuşmak isterim boyle karmakarışık bir insanim iste ben bile beni anlamakta zorluk çekiyorum. O kadar karmakarışık biriyim ki kafamdaki düşünceleri bile doğru düzgün sayfalara dökemem cok anlasilmak istedim ama hiç olmadı bu istegim hep tersi gerceklesti suan akişa biraktim elim ne yazarsa onu yaziyorum çünkü haddinden fazla doluyum. En buyuk korkum sanirim bu yazdıklarımı tanıdığım birilerinin görmesi istemem görmelerini ama ever bir gun bir sey olursa görmelerini isterim neler cektigimi neden bi kadar yazilarla haşır neşir olduğumu bilmelerini isterim. Paramparcayim demek herhalde hic abarti olmayacak ben hep yargilandim hic dinlenilmedim hep hakkında yorumlar yapildi hic anlaşılmaya calisilmadim. Herseyi teer teker yazmak istiyotum ama korkmuyorum kendimden mi etrafimdakilerden mi hic bilmiyotum bildiğim tek sey korktuğum. 
          Ya beni kandiriyorsa benimle oynuyorsa kaldiramam defalarca sordum hep ayni cevabi verdi ben seni seviyorum dedi senden bir beklentim yok dedi sadece benden gitme dedi inanıyor muyum hayir ama bana güven aşılıyor iyi hissetiriyor. O kadar iyi hisstemeye ihtiyacim var ki ilac gibi geliyor. Ama onun bilmesine gerek yok soyleyemem herseye hazirlamam gerekiyor kendimi. Çok güvensiz bir insanım. Cok kandirldim cok artik o kadar guvenmiyorum ki insanlara herşeye şüpheyle yaklasiyorum bunu bana yaptiklari icin acıyı onlar cekmeliydi ama en acısıyla ben cekiyorum şuan o kadar kötü bir haldeyim ki aglamak istiyorum ama aciklama yapacak halim yok belkide gerçekten acinacak haldeyimdir. Ağlamak beni iyilestirmez ama en azından yaralarim kabuklasmaya baslar. Özür dilerim ama ben yapamıyorum çok yorgunum 

Gözyaşlarım bugün sınır tanimadan akıyor durduramiyorum tum birikmisliklerim tum acilarim, kederlerim akiyormus gibi o kadar canım yanıyor ki aktıkça akıyor durmalarini söylüyorum ama beni dinlemiyorlar. Nasil anlatilir bilmiyorum hic birine uzun uzun anlatmadim hic dinlenilmedim o yuzden özür dilerim anlatamadigim için. Keşke diyorum içimdekileri anlatabilsem ama galiba onlarda benimle birlikte mezara gelecek cok acı ama gerçek. Güvensizlik beni bitiriyor