Hafsa Bahadıroğlu

Bende unutmuş gibi yaparım albayım,
          Hiç kırılmamış....
          Ağlamamış gibi.
          
          
                  Oğuz Atay 

Ne diyordu şair; 
          Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. 
          Şimdi gelsen de bir gelmesen de bir...! 

Kirpilerime tutun sıkıca 
          Gözümden düşüyorsun 
          Bulutlu bir gecede 
          Toprakla buluşuyorsun 
          Sen bana geç kaldın 
          Değer bilmiyorsun
          Dikenli bir hayatta 
          Kalbimden kanıyorsun
          
          Çok değer verdiğim birinin bana hedıye ettiği kendi yazdığı şiire bakın bitiyorum böyle ince ruhlu insanlara. 

Kadın haklıydı
          Adam aşık... 

Kadının kalbi kuşlar kadar dı,
          Ve gökyüzü kadar sevdi adamı... 

Ölüyorum aldırma! Sen kal dememe bakmaa..
          Bir türlü benım olmayanım... 

Her aşkın içinde 1 defa ayrılık saklıdır demiş şair
          Belkide imtihanın en acı ve sert olanıyda buydu

Arkamdan konuşmanız inanın hiç mühim değil.
          Önemli olan kafamı çevirdiğimde hepinizin susmuş olması..

Kesınlıkle sadece soru soracak değil yanımda nefes alan biri dahi olmasın istiyorum. Tek başıma, yanlız olmak istiyorum. Ağladığımda yada güldüğümde sebebını soracak biri olmasın istıyorum...

Emeklerken vazgeçtim büyümekten, ayağa kalkmaktan
          Ne de olsa düşecektim, ne de olsa kanayan dizlerimi annemden başkası öpmeyecekti
          Büyürsem düşecektim
          "Düşe kalka öğreneceksin." diyecekti babam
          Hem büyürsem sana aşık olacaktım
          Düştüğüm yolda tökezlerken düşecektim, düşe kalka
          Tenimden ellerini, ellerimden tenini kurtarmaya çalışacaktın
          Kendimi sevmek sana, seni sevmek çocuklara haksızlık olacaktı
          Büyük kadın olmayacaktım ben
          Olsa olsa büyük bir çocuk olacaktım