-Lenus-

Heyhey, ik zit met iets en ik denk dat ik hier de juiste mensen kan bereiken die het misschien herkennen:
          Ik schreef/schrijf vooral over mijn mentale gezondheid, hoe meer hartverscheurend het was, hoe beter - maar nu gaat het steeds beter met mij. Wat blijft er nog over van mijn creativiteit als ik niet meer over mijn pijn kan schrijven? Ik weet dat ik over andere dingen kan schrijven, toch voelt het alsof ik een stukje van mezelf moet opofferen om mij beter te gaan voelen en dat is rot.
          
          Ik heb altijd gezegd dat ik mijn donkere gedichten wil delen met mensen zodat ze zich minder alleen voelen én als bewijs dat het beter kan worden. Nu gaat het beter en schrijf ik steeds minder. Schrijven over positieve dingen is veel minder aantrekkelijk en dat vind ik jammer.
          
          "Need to get rid of what's detrimental, but it's hard to let go
          When the thing that hurts you helps you get to your dreams" NF- I miss the days 
          
          (PS: over dit probleem heb ik al veel geschreven :) )

Ik heb impulsief besloten om een een gedichtenbundel over mijn vroegere thuissituatie online te plaatsen.
          Zorg goed voor jezelf wanneer je dit leest want het kan een trigger zijn. Veel lees plezier!
          ("plezier" is een vreemd woord gezien het zware thema van het boek maar ik weet even niet welk woord ik anders kan gebruiken haha)
          
          https://www.wattpad.com/story/390863655-huis-uit-lucifers

Heyhey dit is een teken van leven:)
          Ik ben al een tijdje niet zo actief op wattpad maar maak je geen zorgen, ik schrijf nogsteeds veel.
          
          Ik heb net een fantastisch idee gekregen voor mijn gedichtenserie over verdwaald zijn in een bos/het echte leven dus daar ben ik heel enthousiast over. Ik hoop dat dit gaat betekenen dat ik weer wat vaker iets op Wattpad deel.
          Ooit wil ik de serie gaan uitgeven. Waarschijnlijk vervang ik 99% van de reeds bestaande gedichten, maar ik ben vastberaden om de kern van het verhaal met een breder publiek te delen.
          
          
          Hoe gaat het met jullie?
          
          
          Met mij gaat het slechter dan ooit tevoren. Ik zit sinds maandag in een crisisopname in de psychiatrie.
          Dat is eng, maar ik ben blij dat mijn hulpkreten eindelijk gehoord worden. 
          De therapieën hier zijn confronterend en enorm uitputtend maar ik hoop dat het gaat helpen. Want het kan echt niet zo verder als hoe het voor de opname ging.
          
          Hoe dan ook, ik ga nog lang niet stoppen met vechten. Dit is niet het einde maar het begin van een nieuw hoofdstuk. Ik ga vechten voor een goed einde van mijn levensverhaal. (PS: ik ben momenteel bezig met het schrijven van een boek waar dit het motief is. Ook met het doel om het ooit te publiceren. Maar voor nu blijft het nog even van wattpad af, sorry! )

Na een terugval staan we weer op.
          Het zijn de moeilijkste momenten die ons het meeste leren.
          
          Cliché, maar waar.
          Wie wil iets vertellen over iets positiefs dat ze hebben geleerd/meegemaakt dankzij iets negatiefs?
          
          Ik begin  TW: ZM
           Het afgelopen schooljaar was een hel. Ik had heel veel last van zintuigelijke overprikkeling door mijn ASS en als gevolg daarop verergerden mijn ZM gedachten. Maar, juist omdat het zo enorm slecht ging heb ik geleerd: om mijn emotionele grenzen te bewaken, hulp te vragen en te blijven vragen, hoe mijn ASS mij beïnvloedt, hoeveel mensen van mij houden,... 
          & Volgende zomer ga ik in een therapie opname die specifiek is voor mensen met ASS, dus ik zal leren om met mijn beperkingen te leven.
          
          En nog eentje: Ik heb geleerd hoe graag ik wil leven na een zm poging. Geen aanrader om uit te proberen, er waren ook enorm veel negatieve gevolgen, zowel emotioneel, sociaal als lichamelijk.

Hey, hoe gaat het met jullie?

Hier is een virtuele knuffel voor iedereen die dit ziet ❤️
          Onthoud dat jullie geliefd zijn en dat alles goed komt, op een of andere manier. Zelf bij onoplosbare problemen, je kunt leren om er mee om te gaan.
           Blijf leven, de mooie dingen die nog op jou te wachten staan zijn de moeilijke momenten waard.
          <3

Hoi

Ik heb een nieuwe gedichtenbundel :D
          "Anders" gaat over het (over)leven met autisme in een wereld die gemaakt is voor neurotypische mensen.
          
          https://www.wattpad.com/story/356531845-anders

Er zijn terug spammers bezig :/
          Ik heb alle reacties op mijn hoofdstukken verwijderd en gemeld, maar ook even een heads up naar jullie toe, melden, blokeren en niet op linken klikken

Weet iemand of het mogelijk is om mijn verhalen van Wattpad te downloaden?
          Ik heb 500+ hoofdstukken die ik ergens anders wil opslaan, dus liefst niet copiëren en plakken in een Word document