Benim canım
Canımın Canan’ı
Dostum düşmanın
Şifam ve zehrim
Benim toprağım gökyüzünün
Sema’m
Çok sevdim çok değer verdim kendimden geçirdim ben kac geceyi sabaha bağladım unutulur mu bu?
Değer verilmez mi?
Bu değer değil miydi. Sevgi değildi evet sadakatti ama sadakatten sonrasına geçtim öyle düşünüyorsun dimi. Bunu niye yazıyorum onu bile bilmiyorum. Görmezsin ki.
Bu gökyüzüne neler neler sığdırdım ben neleri yutup söktüm, kusup diktim. Bulutlar geler geçerdi ama sen delip deştin kıyamet bu değil miydi?
Sınamak içindi bu da
Yukarıdakinden geldi bu da
Benim şah damarımdan daha yakınımdakinden geldi bu da
Şükr.
Susarsan çok şey kaybedersin dedin. Bir şeyleri kaybetmek değil Özgür bırakmak gerekiyordu bıraktım. Bu keder niye. Şimdi dolan bu gözler kime? Hangi kaybıma bilmem. Bildiklerim bilmediğimle karıştı şimdi hepsi yek parça.