Bir zamandır düşünüyorum ama içinden çıkamadım. Ve yine bu çöplükteyim. Başkası için nefes aldığım gün öleceğim.
Kafamda çok şey oturttum. Her gölgenin ışığım için yanımda yer aldığını idrak etmemden çok zaman geçti bebeğim. Hiç bir şey gerçek gelmiyor bana, samimi gelen anılar ve insanlar onlar yok artık. Uzun zamandır yaktım. Ama özlüyor musun? Deseler
Hayır
Özlemedim. Hatta her bir anından nefret ediyorum. Bozuk para gibi harcadığım zamanımdan nefret ediyorum.
Şimdi nefes almam gerek. Şimdi kendime gelmem lazım.
Şimdi annemin arkadan konuşmasını dinlemem gerek. O konuşur ve söylenir.
Şimdi fark ettiğim başka bir şey de artık özel hiç kimse yok. Hepsi sıradan özensiz ve öylesine. Lanet olmasın.