Seni düşündüğüm anlarda zaman duruyor sanki,
Dünyanın bütün gürültüsü çekiliyor geriye.
Sadece senin sesin kalıyor kulaklarımda,
Bir de gözlerinin içindeki o sığınak.
Bilir misin, kaç zamandır eksikmişim meğer?
Gelişinle tamamlandı içimdeki o boşluk.
Gülüşün bir sabah güneşi gibi doğarken geceme,
Karanlıkta kalan ne varsa aydınlandı birden.
Adını her söylediğimde dilimde bir şiir başlar,
Her mısrası sana çıkan, ucu bucağı olmayan...
Sana bakarken kendimi buluyorum ben,
Yorulmuş ruhum senin yanındayken nefes alıyor.
Bir fırtınanın ortasında kalmış gibiyken hayat,
Senin ellerin benim limanım oluyor.
Gözlerindeki o derinlikte kaybolmak,
Bu dünyada başıma gelen en güzel hikaye.
İsterim ki akıp giden bu ömrün her anında,
Yollarımız hep aynı yere çıksın.
Sen baktığın her yere sevgi taşıyorsun,
Bense sadece sana bakıp o sevgide eriyorum.
İyi ki geçtin bu yollardan, iyi ki dokundun hayatıma;
Sen benim sadece aşkım değil, ruhumun öteki yarısısın.