-mermaiid7

Niobe, zengin ve güçlü bir kraliçeydi en büyük gururu ise çocuklarıydı.
          Rivayetlere göre yedi oğlu ve yedi kızı vardı, Onlarla övünür, herkese şöyle derdi
          
          "Ben yalnızca iki çocuk annesi olan tanrıça Leto'dan daha üstünüm."
          
          Bu söz doğrudan tanrılara meydan okumaktı
          Leto sessiz kaldı ama çocukları sessiz kalmadı
          Apollon ile Artemis annelerinin onurunu korumaya karar verdiler
          Bir gün Apollon, Niobe'nin oğullarını oklarıyla tek tek öldürdü
          Genç prensler kaçmaya çalıştı, yalvardı, birbirlerine sarıldı
          Hiçbiri kurtulamadı
          Niobe'nin çığlıkları daha dinmeden Artemis geldi
          Kızlarını da aynı şekilde birer birer vurdu
          Sarayın avlusu birkaç dakika içinde sessizliğe gömüldü
          Bir anne için dünyanın en korkunç görüntüsü vardı önünde,
          Çocuklarının cansız bedenleri
          Niobe önce inanamadı
          Sonra bağırdı
          Sonra tanrılara lanet etti
          En sonunda ise ağlamaya başladı
          Günler geçti
          Haftalar geçti
          Ama gözyaşları hiç durmadı
          Hiçbir şey yemedi
          Hiç kimseyle konuşmadı
          Çocuklarının başından ayrılmadı
          Tanrılar bile onun acısının büyüklüğünden etkilendi
          Ve sonunda Niobe'yi bir kayaya çevirdiler
          Ama bu bir ödül değildi
          Bir cezaydı
          Çünkü kaya olduktan sonra bile gözyaşları dinmedi
          Efsaneye göre bugün bile o kayanın içinden su damlar
          O su Niobe'nin binlerce yıldır bitmeyen gözyaşlarıdır

Tema aynı sen

Gümüş saçlı genç bir tanrıça vardı. 
          Her gece gökyüzünü dolaşır, insanların sevinçlerini ve acılarını avuçlarında toplardı. Gözyaşları o kadar parlaktı ki tanrılar onları göğe serpti, o gözyaşlarından Ay doğdu.
          
          
          
          Derler ki, gecenin en sessiz anında Ay'a uzun uzun bakarsan, kendi kalbinden sakladığın duyguları o senden önce görür. Bu yüzden Ay kimseyi yargılamaz,..  yalnızca dinler.
          
          ..ve belki de bu yüzden yüzyıllardır âşıklar sırlarını Ay'a fısıldar. Çünkü gökyüzünde en ağır yükü taşıyan ışık yalnızca Ay'dır ☾ּ

Buraya ne yazarsam seni en çok mutlu eder?

lu betü'l- ayn 

Gel, göz kapaklarının kıyısında nazlanayım. 

Her gece aynı saatte, eski bir köprünün üzerinde durur, sisin içinden bir siluet arardı. Rivayete göre, eğer bir insan özlemini yeterince derin yaşarsa, kaybettiği kişi ona görünürdü ama bir bedel karşılığında.

Biyoloji ile aramızda toksik iliski var ben onu cok seviyorum ama o bana adım atmıyor

Nasılsın bakalım

nabberrr kiiiizz