Gümüş saçlı genç bir tanrıça vardı.
Her gece gökyüzünü dolaşır, insanların sevinçlerini ve acılarını avuçlarında toplardı. Gözyaşları o kadar parlaktı ki tanrılar onları göğe serpti, o gözyaşlarından Ay doğdu.
Derler ki, gecenin en sessiz anında Ay'a uzun uzun bakarsan, kendi kalbinden sakladığın duyguları o senden önce görür. Bu yüzden Ay kimseyi yargılamaz,.. yalnızca dinler.
..ve belki de bu yüzden yüzyıllardır âşıklar sırlarını Ay'a fısıldar. Çünkü gökyüzünde en ağır yükü taşıyan ışık yalnızca Ay'dır ☾ּ
