∘˚˳°

@ -mustafakemaIataturk  travma amk

Kısık sesim, soluk benizim

Eğik yüzüm, soğuk ellerim

Kırık kalbim, kesik bileğim

Cevap veremezsin ki.. Çünkü..
            Çünkü hatırlamak istemiyorsun.
            Ama hatıralar hatırlanmak içindir, unutma!
            Kitabının sayfaları arasında kuruttuğun o karanfili hatırla!
            Eline aldığında parçalanan o kurumuş küçük karanfili..
            Kokumu hatırla!

“Bir bahçıvan, çiçekleri olmadan bahçıvan olabilir mi? Bahçıvanı olmayan çiçek evcilleşebilir mi?”

            O karanfil artık kokar mı?
            Kokmaz.
            Karanfilin intikamıdır bu sana.
            Tebrikler lanetlendiniz!
            Bir karanfilin aşkına ihanet etmek ancak beceriksiz bir bahçıvanın işi olabilir.
            Zakkumlarla dolu bahçesine bir tanecik bile karanfil ekmedi o bahçıvan.
            Zakkumları da artık kuruyup gitti, peki mutlu mu şimdi bozkırlarında bir başına?
            Oysaki bahçesinin küçük bir köşesine bir fidan karanfil dikseydi bırakmazdı onu hiç.
            Ne karda, ne kışta, ne yağmurda, ne rüzgarda, hastalıkta ve sağlıkta.
            Karanfil güçlü çiçektir vesselam ve bahçıvanın silahı ise çiçeklerdir.
            Peki ya çiçeklerin nesi var?
            Karanfilin dikeni bile yok, güldürme beni.
            Sormalıyım sana:

hissettiklerim düşündüğünden daha fazlası

ileri gideceğim peki sonrası

çok yabancıyım buraya nedir parolası