𝐓𝐞𝐬𝐚.

(new story♡) 
          
          i am so excited to be back on wattpad after almost a century. did i plan to come back with an original dystopian story? definitely not - but i am already in love with ivy & jayce. romance, rebellion, zombies, taylor swift references (happy ts12 announcement to whoever is celebrating), a hymn to old dystopian fiction (i miss the maze runner era), tesa trying to write in english - ahh. i have no idea how this will go, but i need to keep my mind sane during the final year of med school. so here is the beginning of a new era. welcome home crimson chrysanthemum. 
          love u to the moon & to saturn ♡
          
          https://www.wattpad.com/story/399812730

(new story♡) 
          
          Έγραψα το Χρώματα πριν περίπου ένα χρόνο σε μία προσπάθεια να κάνω μία συγγραφική άσκηση και να παίξω με την έμπνευση. Πειραματίστηκα με τον τρόπο που ένα χρώμα μπορεί να ταυτιστεί με έναν χαρακτήρα και έφτιαξα επτά μικρές ιστορίες σχέσεων που διαδραματίζονται στη Νέα Υόρκη. Προσπάθησα να συνδυάσω τα χρώματα στις ιστορίες. Έκανα δύο απόπειρες να στείλω το συγκεκριμένο έργο σε διαγωνισμούς, αλλά δεν διακρίθηκε. Ωστόσο το αγαπώ σαν έργο σε προσωπικό επίπεδο και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας για την επιστροφή μου στο wattpad. Το έργο είναι ολοκληρωμένο και αποτελείται από επτά μέρη μικρού μήκους. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά όσα του δίνετε μία ευκαιρία. 
          
          Το πρώτο κεφάλαιο (μωβ) είναι διαθέσιμο. 
          Το δεύτερο θα ανέβει την επόμενη εβδομάδα. 
          Σας αγαπώ.♡
          
          https://www.wattpad.com/story/375903280

my favourite fairy ♥️

(new story♡) 
          
          μπορεί εγώ να μην είμαι ιδιαίτερα ενεργή στην εφαρμογή πλέον αλλά δώστε μια ευκαιρία σε αυτό το ταλαντούχο πλάσμα που δεν σταμάτα ποτέ να με εντυπωσιάζει με τη γραφή της. 
          https://www.wattpad.com/story/324668307

έχω επιστρέψει από το hiatus μου. δούλευα εκτός εφαρμογής ένα άλλο original βιβλίο το οποίο έχει επιτέλους ολοκληρωθεί μαζί με τις τελικές του διορθώσεις. είναι το πρώτο δικό μου έργο που ολοκληρώνω και θα προχωρήσω σε προσπάθεια έκδοσης μέσα στις γιορτές. νιώθω λίγο έξω από τα νερά μου γιατί είναι διαφορετικό να γράφεις στην άνεση του δωματίου σου ή εδώ στην εφαρμογή από το να στέλνεις την προσπάθεια τριών χρόνων στα χέρια επαγγελματιών. παρόλα αυτά είμαι αισιόδοξη και χαρούμενη ότι και να συμβεί άλλωστε everything you lose is a step you take. θα σας κρατήσω updated. 
          
          στο μεταξύ νομίζω πως επιστρέφει η έμπνευση για το tales of the heart, στο οποίο αποφάσισα να δώσω μία διαφορετική πορεία. το αρχικό πλάνο ήταν να γράψω μία μικρή ιστορία για μία τοξική σχέση προσπαθώντας να επεξεργαστώ κάτι που έχω βιώσει σε προσωπικό επίπεδο. αυτό πλέον δεν το νιώθω ιδιαίτερα και δεν λειτουργεί οπότε θα το κάνω μάλλον πιο μεγάλο βιβλίο, fictional, με περισσότερο romance και ίσως ένα redemption arc μέσα στο όλο dark theme. 
          
          θα έχετε νέα μου σύντομα.
          take care & stay tuned. ♡

♥️

(update♡) 
          
          «Τα μαλλιά του είχαν μουσκέψει από τις χοντρές σταγόνες της βροχής και έπεφταν πάλι στο πρόσωπο του, μα φάνταζε τόσο γαλήνιος καθώς τα βλέφαρα του ήταν σφραγισμένα και περίμεναν τη φωνή της για καθοδήγηση. Τελικά έτεινε διστακτικά το χέρι της κοντά στο δικό του για να τον σταματήσει και για μία απειροελάχιστη στιγμή μονάχα το παγωμένο δέρμα της ήρθε σε επαφή με το δικό του και τον έκανε να ανοίξει τα μάτια του ξαφνιασμένος. »
           ⸺ κεφάλαιο τρίτο, Infinity

(update♡)
          
          «Το αγόρι κάθισε στην άμμο δίπλα της, χωρίς να δείχνει να νοιάζεται για το αν λερωθεί το παλτό ή τα ρούχα του. Τέντωσε τα πόδια του και στήριξε τις παλάμες του στην άμμο, κοιτάζοντας πότε προς το μέρος της και πότε προς τον μεσημεριανό ουρανό, καθώς ένα στρώμα ύπουλων μαύρων συννέφων απλωνόταν στην τιρκουάζ επιφάνεια του και σκέπαζε το χρυσαφένιο φως του ήλιου που έδυε νωρίς. Ήταν και οι δύο αμίλητοι χαζεύοντας το τοπίο, μα η Φέιθ ήταν ευγνώμων για την παρουσία του εκεί και για το γεγονός πως δεν έκανε ερωτήσεις. Δεν την είχε ρωτήσει γιατί έκλαιγε, δεν προσπάθησε να αποσπάσει καμία πληροφορία, την οποία εκείνη δεν ήθελε να δώσει. Δεν την πίεσε, γιατί την καταλάβαινε. Η Φέιθ δεν χρειαζόταν λόγια εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή, μονάχα την ανθρώπινη ύπαρξη κάποιου κοντά της.»
          ⸺ κεφάλαιο δεύτερο, Infinity

Χέλλοου!! Επέστρεψα με καινούριο speak now theme στο προφίλ για να τιμήσουμε όπως πάντα την μητέρα Τέιλορ. Οι εξετάσεις τελείωσαν & οι διακοπές μου επισήμως ξεκίνησαν. Ελπίζω και η έμπνευση να επιστρέψει σύντομα ώστε να αρχίσω να κάνω update σε όλες μου τις ιστορίες. BTW είμαι almost in tears που εξασφάλισα το εισιτήριο μου για το eras tour του χρόνου τον Αύγουστο στη Βιέννη. Τα τραγούδια της Τέι είναι η μόνιμη πηγή έμπνευσης μου. My dream is coming true. ♡

Ανέβηκε η εισαγωγή στο (damnation) σε καινούριο, ξεχωριστό βιβλίο. Επιστρέφουμε επιτέλους πίσω στην Ακαδημία Μιράντα. ♡