وَفِي غُصَّةِ الرِّيحِ أَسْمَعُ صَمْتِي كَأَنَّهُ يَتَنَفَّسُ | ٢٦ تِشْرِين| أُقَدِّمُ وَجْهِي كَأَنَّهُ صُلْبٌ وَأَنَا أَنْهَارُ مِنْ دَاخِلِي، وَأُنَظِّمُ أَحْزَانِي كَأَنَّهَا رِوَايَةٌ لَمْ تُكْتَبْ .
Seguindo
Crie uma conta e junte-se a maior comunidade de histórias do mundo
ou