s

4 gün

Seni yalnızlığından tanıdım 
            Kirpikleri kırık çocuk 
            Çiğneyip durduğun dudaklarından. Gözlerin küllenmiş yangın yeriydi 
            Bir eylül göğünün bulut kümeleri 
            Donuk bakışlarında Hüznün nasıl da benziyordu 
            Benim ilk gençliğime.
            
            Ellerinden tanıdım seni 
            Yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden. 
            Bir uzak boşluğa yağmur yağıyordu 
            -Anılardan anılara ince çizikler..-
            Yüzün bir türkü sonrasının 
            Kederli dalgınlığında; 
            Güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum 
            Ağıt gibi bir alay dudak uçlarında 
            Gücenik duruşundan tanıdım seni.
            
            Seni kendimden tanıdım çocuk 
            Yüreği sürekli çiğnenen bir yol 
            Gövdesi acılardan acılara köprü 
            Biraz öfke, biraz umut, çokça onur 
            Olan kendimden.
            Eğildim öptüm yıkık alnından
            Uzaktın, kıyamadım sessizliğine
            Biraz daha dedim içimden, biraz daha;
            Gün olur, onuru güzel çocuk
            Acı da yakışır insanın yüreğine.