Çürümüş yaralarımda sessizce boğuluyorum; yağmur dinmiyor, ben yok oluyorum.
Yıldızlar küle dönerken, gökler ölürken, anlamın öldüğü yerde adını sayıklayarak yavaşça eriyorum.
Her damlada biraz daha eksiliyorum; varlığım, kendi sessiz çöküşümün yankısında eriyen bir hayal artık.
Ne zaman sonsuzlukta bir çığlık kopsa, bil ki o çığlık benim adını unutarak ölüşüm.
Following
Sign up to join the largest storytelling community
or
Story by nana
SIZINTI
"Büyük sırların saklandığı bir labirente girmek kolaydır. Zor olan, o labirentin gardiyanına yakalanmama...
