Pisze tak, jakby każde zdanie było oddechem, którego wcześniej brakowało.
Nie tworzy bohaterów idealnych - tylko takich, którzy płaczą w ciszy i uczą się mówić „zostaję", kiedy najłatwiej byłoby odejść.

Moje opowieści nie są łatwe.
Ale są prawdziwe.

Jeśli szukasz historii, które zostają dłużej niż do ostatniej strony -
jesteś w dobrym miejscu.