Bir gün, hiçbir yere yetişmeye çalışmadığımız bir akşam olsun. Deniz usulca kıyıya vursun, gökyüzü yavaş yavaş geceye teslim olsun. Sen yanımda ol, ben de omzumu huzurla sana yaslayayım. O an anlayacağım ki mutluluk, büyük hayallerin sonunda değil; sevdiğin insanla aynı sessizliği paylaşabildiğin küçücük anlarda gizliymiş.
Belki hiç konuşmayacağız. Çünkü bazı duyguların dile ihtiyacı yoktur. Gözlerin anlatır, tebessümün tamamlar, kalbin ise gerisini sessizce fısıldar. İşte ben, ömrüm boyunca peşinden koştuğum huzuru bir sahil kenarında, gün batımının en güzel yerinde, senin yanında bulmak istiyorum.
Ve eğer bir gün hayat bana "En güzel manzara hangisiydi?" diye sorarsa, denizi anlatmayacağım. Gün batımını da... Ben, o manzaraya anlam katan insanı anlatacağım. Çünkü bazı insanlar denizden daha derin, gün batımından daha sıcak ve bütün mevsimlerden daha huzurludur...
~Aşk nefesi~