buna bi cozum bulunsun ya hayatım boyunca boyle yasanmaz. verdigim tum kararları sorguluyorum. arkadaslık iliskilerinde basarisiz oldugum kanısına vardım çünkü baska acıklaması olamaz. ben bilmiyorum abi nasıl yakın olunur. onun bana davrandığı gibi davranıyordum galiba anladı ve soğudu. tam ne oldu bilmiyorum ama bir seylerin koptugunu hissediyorum. en yakinim yok. insanlar birbirleriyle bir seyler paylasmayi bırakınca uzaklaşıyorlar. asıl sebebimiz bu olabilir. dil belası okumadan nasıl boyle hicbir sey anlatmadan durabilir ben anlamıyorum. ama hayatı hakkında paylasım yapan bir ben olmak istemiyorum yani senin duvarlarını gecmek istiyordum. olmadı belki sen izin vermedin belki de ben basaramadım. hakkında asla kotu bir sey dusunmuyorum bu arada yanlis anlasılmasın. sadece biz basaramadık. ben de anlatmayı bıraktım hayatımda olanları. hayatımın acık ara en kotu donemini gecirdim ve haberin yok yani. boyle olmamaliydi 8. sınıfta da kotuydum ama en azindan tutunacak bir seylerim vardi. simdi bulamiyorum her sey boka sarmis gibi. bir kitap okuyodum gecen burda diyordu ki rabbin belki kendisiyle bas basa olman icin seni yalniz birakti. rabbim bilmiyorum oyle mi yaptin ama yalnizim yani. annem boyle dusundugumu bilse uzulur. bir de ben dert olmak istemiyorum ona. gercekten bir tane daha psikolojisi bozuk cocugu kaldıramayabilir. ozur dilerim ben de asiri saglıklı degilim. 12 yi nasıl atlatıcam bilmiyorum. tyt sonucum bok gibi geldi. yani normalimi yapmisim ama okuldakiler gaza gelmis. sen de beni gecmissin bu arada. birbirimize yabancilasmamiza gercekten uzuluyorum. belki ileride bu dusuncem degisir ama su an boyle hissediyorum. 17 yasim bitebilir mi artik ben cok sıkıldım. 17yi hic boyle hayal etmemistim. cilgin mutlu bir genc olmayi planlamistim. sarki dinleyip rollenmek disinda yaptigim pek bir sey yok. su sıralar buldugum her yere yazıyorum. buraya intsadaki fake hesabima, gunluk diye kullandıgım dusunce defterime, whatsaptaki dert doktugum tek kisilik grubuma tsk
