hayatımın acik ara en kotu 2 haftasını gecirdim. İlk defa rabbim bana böyle imtihanlar verdi. Hani sey var ya , imtihan karşısında sabır göstermek , onu nası yapacagimi bilmedigim icin sustum ve gecmesini bekledim. arkadaslarim bilmiyor genelde her seyi soyleyen biriyim ama sanirim ailevi seyler cok paylasilmiyor. Ve artık buyudum arkadaslarim hayatimin her anında olabilirler mi supheli. belki de normal olan soylemek ama bilmiyorum ben yapamadım. aglamadan anlatmam imkansizdi ve okulda anlatsam herkesin haberi olacakti tum hocalar surekli sorup duracakti. ogretmen kizi olmanin kotu yanlarindan biri de her yaptiginin ailene gitmesi.
