Şu an ne kadar öfkeli olduğumu kelimelerle ifade etmem imkansız. Bir yanda derslerim devam ediyor, diğer yanda tezimi yazmaya çalışıyorum; tüm bunların arasında staj yeri bulabilmek için İstanbul’a geldim, devamsızlık haklarrımın bitmesine az kaldı. Staj yapmazsam mezun olamıyorum, yani akademik hayatım buna bağlı. Ancak görüştüğüm yerlerin tavrı beni dehşete düşürüyor: Ya 'size geri döneceğiz' deyip sessizliğe gömülüyorlar ya da açıkça tesettürlü olduğum için kabul edilmediğimi hissettiriyorlar.
Yıl 2026 olmuşken, ilerlemek yerine neden bu kadar geriye gidiyoruz, anlamıyorum. Görüşmeye gidene kadar her şey mükemmel ilerlerken, yüz yüze geldiğimizde konunun bir şekilde tesettüre gelmesi gerçekten utanç verici. Artık sinirden ağlayacak noktaya geldim. Sabrım tükenmek üzere, patlamama çok az kaldı.
Bu ülkede özellikle Müslüman olan bir ülkede hala tesettürün bir sorun olması beni çok sinirlendirdi. Hayır yani başka nedenden reddedilsem umrumda olmaz ama resmen haksızlığa uğruyorum.
