55Cerkezkizi05

YazgımınnKarası yeni bölümü ile yayında canlarım, bol bol yorum yapalım ve yıldızı parlatalım keyifli okumalar... 

Tüm annelerin, anne adaylarının ve beni doğuran büyüten, nazımı niyazımı çeken, arkamda görünmez dağım olan, Bana "Sen çok safsın kalbin de kötülük yok ama insanların içini bilemezsin kendine dikkat et," diyerek öğüt veren. Sabrı sonsuz, sevgisi anlatılmaz annemin anneler günü kutlu olsun...

İyi akşamlar canlarım...
          
          ACININ GÖZYAŞI 130 bin okunmaya ulaştı. Açıkçası çok duygulandım 
          
          Bu yola çıkarken çok düşündüm; “Acaba yapabilir miyim?” diye. Ama sizler bana yanlışımda da doğrumda da hep destek oldunuz.
          
          Yeri geldi bu yolda yargılandım, kötü yorumlar aldım; yeri geldi sizlerden çok duygusal yorumlar ve destekler gördüm. Yılmadım, yıkılmadım. Her şeye rağmen düştüğüm yerden kalkmasını bildim.
          
          Bu yolda çok değerli, kıymetli arkadaşlar ve dostlar edindim. Bazılarıyla gönül bağı kurdum. Uzun bir yolculuktu ve ben bugünleri hayal bile edemezdim.
          
          Kimisine göre çok küçük bir başarı olabilir ama benim için anlamı çok büyük.
          
          Bu, benim olduğu kadar sizlerin de başarısı. Yorumlarınız, destekleriniz ve hikâyeme verdiğiniz değer bizi bugünlere getirdi.
          
          Hepinize çok teşekkür ederim, Wattpad ailem... 
          
          İnşallah bir gün milyonları da görürüz.
          
          Hepinize kucak dolusu sevgiler...

Selam canlarım....
          Uzun zamandır beklediğiniz Acının Gözyaşı yeni bölümü ile yayında. yorumlarda buluşalım. Lütfen okuyup geçmeyin, satır arası yorum yapalım ve yıldızı parlatmayı unutmayalım.... 
          Keyifli okumalar.....

Selam canlarım...
          
          ACININ GÖZYAŞI'nı çok özlediniz  biliyorum.  Merakla beklediğinizi de hem özelden hem gruptan yazıyorsunuz. İnanın elimden geleni yapıyorum.. En kısa zamanda bitirip bölümü sizlerle buluşturmaya gayret ediyorum.   Bazen istemedende aksaklıklar olabiliyor.  Son zamanlarda benim özel bayatımdaki yoğunluk yüzünden yazmaya çok az zamanım kalıyordu ve ben her fırsatda iki satır dahi olsa yazıp çıkıyordu.  Sizlere  elimden gelenin en iyisini güzelini verebilmek adına biraz titizleniyorum. Bu yüzden biraz önce düsünüyorum. 
          
          Sizleri bekletmeyi sevmiyorum.  Beni anlayacağınızı ümid ediyordum ve sizleri çok seviyorum. 
          
          Lütfen hikayemize sahip çıkalım.. Okuyup geçmeyin  bir oy bir yorum beni çok mutlu ediyor emin olun.. 
          
          El ele bu hikayeyi biraz daha ileriye taşïyalım sizlere inanıp güveniyorum.. 
          
          Hepinize kucak dolusu sevgilerimi sunuyorum. Yeni bölümde en kısa zamanda buluşmak ümidi ile.. 
          
          Hayırlı geceler..... 

Watpadd, sesimizi duy. Lütfen beta yı aç. Biz, yazarları madur etme. Benim gibi binlerce yazar var.  Artık maduriyetimizi gider. Sesimize cevap ver.. 

Canlarım, YAZGIMIN KARASI Bölüm veto sayısımı tamamlarsanız bir bölüm daha gelecek , Hayde yorumlara, yıldızı parlatmayı unutmayalım. Lütfen okuyup geçmeyin en azından emeğe saygı verin... 

YAZGIMIN KARASI, yeni bölümu ile yayında  Keyifli okumalar bol bol yorum yapmayıunutmayın. 

Selam canlarım.. 
          
          Yarın ni bölüm istemişsiniz ama  maalesef mümkün değil. Lakin gönlüm el vermedi sizin isteğinizi kırmaya. 
          
          Yeni bölüm değil ama gelecek bölümden ufak minik bir alıntı bırakıyorum buraya. 
          
          “Zeynep… benim kızım mı?” Yaşlı adam hâlâ inanamıyordu. Bu kadar yakınında olup da, onun kızı olduğunu nasıl hissedemezdi?
          
          “Evet… senin kızın.” Bu bir itiraf değildi; gerçeğin, yıllar sonra gün yüzüne çıkışıydı.
          
          Orta yaşlı adam, göz pınarlarından süzülen yaşları silmedi. Sevdiği kadın neler çekmişti? Kızı ne zulümlere maruz kalmıştı?
          
          Peki ya kendisi… neredeydi?
          
          Zoraki bir evliliğin boyunduruğu altında, günden güne ruhunu kaybetmiş; zamanla gaddar bir adama dönüşmüştü.
          
          Oysa ne çok aramıştı sevdiği kadını… Sinop’un her sokağını, her mahallesini karış karış gezmişti; günlerce, aylarca… Ama ne bir iz, ne de bir haber bulabilmişti.
          
          Şimdi ise kızı… Kendi ayakları üzerinde dimdik duran, gözü kara, cevval bir avukat olmuştu. Hayatının en önemli adımlarından birini atmak üzereydi—evliliğe…
          
          Ama yanında ne annesi vardı… ne de babası.

Selam canlarım, ben geldim 
          
          Özlediniz mi beni?
          Peki ya Acının Gözyaşını?
          
          Bu defa sizi çok bekletmeyeceğim. Sizlerin sevgisi ve desteğinden aldığım enerjiyle yeniden yazmaya koyuldum. En kısa zamanda tamamlayıp sizlerle buluşturmayı planlıyorum.
          
          Bıkmadan, usanmadan beklediğiniz için yürekten teşekkür ederim.
          
          Verdiğiniz her destek beni çok mutlu ediyor, varlığınız ise bana güç veriyor.
          
          Hikâyeme bu denli sahip çıkmanız, hayallerimin bile ötesinde. Umarım daha iyi yerlerde, yine hep birlikte oluruz. Lütfen yorumlarınızı bol bol, satır aralarında paylaşın; böylece hep birlikte bir adım daha ileri gidelim.
          
          İnanıyorum ki zamanla okunma oranında binleri aşacağız, inşallah.
          
          Bugün hem size küçük bir açıklama yapmak hem de teşekkür etmek istedim.
          İyi ki varsınız ❤️