Prenses sen olabilirsin, ya da kraliçe. Ben yalnızca bir papatya olmak istiyorum. Bir yaprak fazla çıkabileceği kadar umutlu, ölümünün ardından güzel koku saçabilecek kadar fedakar, bir yol kenarında belki de bir kayanın altında yetişebilecek kadar güçlü olmak istiyorum.

Kendimi anlatamıyorum, bu nedenle yazmayı tercih ediyorum. Ön yargılardan bu şekilde kurtuluyorum. 
Bana, ''Kimse için değişme.'' ya da ''Kimse için değmez.'' gibi cümlelerde bulunma. Değmeyeceğinin farkındayım ama senin için bu kadar değişmişken nasıl bunu dersin?!